ti guarda dal Grande Inquisitor

Christian Gerhaher in de Munt

De bariton Christian Gerhaher gaf twee jaar geleden al een gesmaakt recital in deSingel en na een zwakkere doortocht in het PSK begin dit jaar, maakte hij gisteren zijn Muntdebuut met een liedrecital samen met Gerold Huber. Het werd een grotendeels Duits programma waarin hij zichzelf overtrof.

Foto

Het recital begon en eindigde met een liedcyclus, al waren het twee liedcycli die niet echt tot mijn favorieten behoren. Beethovens An die ferne Geliebte is altijd wel leuk om te horen, maar het komt vaak nogal oppervlakkig en gekunsteld over. Maar wat Gerhaher er gisteren van maakte was grote kunst. Vanaf de eerste strofe was de melancholie en Sehnsucht tastbaar. Zijn tekstexpressie, zijn kleine pauzetjes links en rechts en zijn glasheldere uitspraak zijn maar enkele elementen die zijn vertolking naar grote hoogtes stuwden. Als hij in Wo die Berge so blau aarzelend een aantal keren "mŲchte ich sein" herhaalt, is hij ontroerend in elke lettergreep.

Vlak voor de pauze keerde hij nog even terug naar Beethoven met Adelaide. Het is een lied dat in mijn geheugen gegraveerd is door de onsterfelijke vertolking van Fritz Wunderlich. Het is moeilijk om met Wunderlich te concurreren... maar in het geval van Gerhaher wordt het een ťcht Lied met een breed emotioneel spectrum. Net daarvoor had hij vier Mozartliederen gezongen. Na zijn uitvoering van het eerste lied, Abendempfindung, was ik volledig van de kaart en herinner me zelfs niet meer hoe hij de drie andere liederen gezongen heeft.

Als contrast tussen de Beethovencycli en de Mozartliederen plaatste hij het Opus 4, Vier liederen op Chinese gedichten, van de Tsjechische componist Pavel Haas, die deze liederen in Theresienstadt schreef. Ik vond ze niet bijster inspirerend. In het programmaboekje stond wel een korte omschrijving van de inhoud van elk lied, maar ik hoorde meestal weinig verband tussen die omschrijving en de muziek.

Na de pauze stond er een groot Mahlerblok op het programma, een selectie Wunderhorn-Lieder gevolgd door de Kindertotenlieder. Het had logischer geleken om de volgorde om te draaien zodat op een iets positievere noot kon geŽindigd worden. Maar het is praktisch onmogelijk om nog iets te zingen nŠ de Kindertotenlieder. Desalniettemin bouwde Gerhaher dit tweede deel van het recital logisch op. Na lichtere liederen als FrŁhlingsmorgen en AblŲsung im Sommer en via de ballade Rheinlegendchen kwam hij uit bij Phantasie. Dit lied kan misschien wel ironisch gezongen worden, maar Gerhaher neemt de "Liebesnot" van dit lied heel ernstig en letterlijk, waardoor de perfecte sfeer gecreŽerd was voor Kindertotenlieder. Het feit dat niemand de nood voelde om na het Wunderhorn-blok te applaudisseren, is een aanduiding van hoe het publiek mee was met zijn intense en meeslepende vertolking...

Na zijn Kindertotenlieder was alles gezegd wat er te zeggen viel. Uiteindelijk kwam er toch nog een bisnummer... Urlicht, een van de weinige liederen die niet uit de toon vallen na Mahlers meest donkere liedcyclus. Een uitstekende afsluiter voor een grote "Liederabend".

Publicatie: maandag 27 oktober 2008 @ 19:37
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Ashley Riches en Katherine Broderick in Buxton

Het liedrecital gisteren was een duo-recital met bas-bariton Ashley Riches en sopraan Katherine Broderick. Aan de piano zat Simon Lepper.

Liedrecital, 19-7-2018 10:16
0 opmerkingen

Tisbe in Buxton

Eťn van de kenmerken van het Buxton Festival is dat ze ook onbekende of zelden gespeelde opera's opvissen. De "pastorale opera" Tisbe van ene Giuseppe Antonio Brescianello past perfect in dat plaatje.

Opera, 18-7-2018 10:52
0 opmerkingen

Lucy Schaufer in Buxton

In het midden van Engeland, ongeveer 35 km ten zuidoosten van Manchester, ligt Buxton. Sinds 1979 organiseren ze er een festival dat een beetje aanvoelt als het Edinburgh Festival met zowel opera's, kamermuziek als liedrecitals, en er is zelfs een Fringe Festival dat als generale repetitie voor Edinburgh beschouwd wordt. Mijn eerste bezoek aan dit festival begon in het Pavilion Arts Centre met een recital van de mezzo Lucy Schaufer en haar pianist Huw Watkins.

Liedrecital, 17-7-2018 19:24
0 opmerkingen

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
4 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Thť‚tre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Thť‚tre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen

De speler in Antwerpen

Opera Vlaanderen sluit het seizoen af met Prokofievs De speler, een opera die in de categorie "rariteiten" valt. Voor mij was het in alle geval de eerste keer dat ik deze opera hoorde.

Opera, 29-6-2018 13:34
2 opmerkingen