ti guarda dal Grande Inquisitor

Turandot in Antwerpen

Een mens begint zich oud te voelen bij het zien van een productie van meer dan 15 jaar oud, waarvan hij ook de première meegemaakt heeft. Dat gevoel van nostalgie bekroop me gisteren bij het zien van Robert Carsens "oude" productie van Turandot. Sinds 1992 heeft de Vlaamse Opera deze productie al een keer hernomen, maar die herneming heb ik toen om een of andere reden gemist.

Foto

Het is nog altijd een schitterende enscenering met dominerende zwart-wit-grijs-tinten en de uitvergrote meubelen - een kast waarin de Perzische Prins zijn einde vindt, een stoel waarrond zich de raadselscène afspeelt, het bed voor de nachtscène terwijl niemand slaapt op zoek naar Calafs naam. De manier waarop Liù naar haar dood loopt langsheen de lange rij vrouwen die het mes doorgeven tot bij Turandot terwijl ze "Tu che di gel sei cinta" zingt, is nog altijd het sterkste moment van de hele voorstelling.

De hele voorstelling trok aan mij voorbij als een film omwille van de rampzalige Antwerpse Stadsschouwburg waar de opera opgevoerd werd... terwijl een paar honderd meter verder een gloednieuwe operazaal leeg staat. Op de plaats waar ik zat, was zelfs het koor op zijn luidste momenten een wolk van geluid die ergens achter het orkest bleef hangen. Ook voor de solisten moet het een ondankbare taak zijn om in deze zaal te zingen.

Zelfs Zoran Todorovich, van wie bezwaarlijk gezegd kan worden dat hij niet veel geluid kan produceren, geraakte nauwelijks voorbij de orkestbak ondanks al zijn pogingen om een heroïsche Calaf uit te beelden. Rosita Kekyte heeft een paar jaar geleden Micaëla gezongen in de beruchte Bieito-Carmen, maar als Liù maakt ze maar een zwakke indruk. Haar stem klinkt mooi, maar ik vind het geen Puccini-stem. Ik kan me haar wel voorstellen als bijvoorbeeld een Nozze-gravin. Elisabete Matos leek nog het minst last van de zaal te hebben. Haar staalharde stem snijdt dwars overal door, maar klinkt nooit echt mooi... niet dat dat een eerste vereiste is voor Turandot.

Spijtig dat ik dit niet heb kunnen horen in de Antwerpse Opera... wie in Gent naar de opera gaat, heeft meer geluk.

Publicatie: donderdag 18 september 2008 @ 19:19
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen