ti guarda dal Grande Inquisitor

Macbeth in Luik

Net zoals vorig jaar opent de Waalse Opera haar seizoen met Verdi. Deze keer is dat Macbeth, met dezelfde bariton in de titelrol en met Paolo Arrivabeni in de orkestbak.

FotoDe productie is oorspronkelijk afkomstig uit Bologna met als "regisseur" Micha Van Hoecke, tenminste voor zo ver je van een regisseur kan spreken. De voorstelling begint veelbelovend. Tijdens de ouverture zien we Lady Macbeth die zich losbreekt uit een spinnenweb, waarna ze de heksen oproept. Daarmee gaat hij nog een stapje verder in het uitbeelden van het manipulatief karakter van Lady Macbeth. Spijtig genoeg is dat zowat het enige idee dat hij heeft.

Voor de rest verdeelt hij het koor in een of twee statische blokken. De andere zangers laat hij rondparaderen in Japanse gevechtsuitrusting. Hoe die samoeraizwaarden in de Schotse middeleeuwen terechtkomen, is een raadsel. Het podium blijft voor de rest volledig leeg en is meestal in het halfduister tot duister gehuld. Al dat zwart zorgt wel voor een mooi contrast tijdens de slaapwandelscène van Lady Macbeth als er creatief omgesprongen wordt met lange witte lakens om lijnen en diagonalen te tekenen.

Van een echte regie is er dan ook geen sprake... aangezien hij alle tijd steekt in het choreograferen van zijn eigen dansensemble. Te pas en te onpas duiken die op. In de eerste scène zijn zij de heksen, terwijl het koor aan de rand van de coulissen zingt. Uiteraard treden ze ook op tijdens het heksenballet van het derde bedrijf. Maar de meeste van al hun andere optredens zijn bladvulling. Ik geef toe dat ik alles behalve een dansliefhebber ben, maar Macbeth is tot nader order nog altijd een opera en geen ballet.

Gelukkig zijn er ook nog zangers, maar ook daar valt er weinig te beleven. Mark Rucker vond ik verleden jaar een redelijke Nabucco. Een jaar later is zijn volume wel vergroot, maar brult hij de hele avond zonder enige nuance of enige elegantie in zijn frasering. "Pietà, rispetto, amore" klinkt indrukwekkend luid, maar het is wel allemaal hetzelfde van het begin tot het einde.

Alexander Tsymbalyuk is een zwakke Banco. Zijn basstem zit naar mijn gevoel veel te hoog. Hij slaagt er ook niet om enig vocaal profiel te geven aan Banco. Sebastian Na zong vorig seizoen Ismaele. Dit seizoen krijgt hij de bijna even kleine rol van Macduff toebedeeld. Zijn "Ah, la paterna mano" zorgde toch even voor wat opwinding in het vierde bedrijf.

Het was dan de taak van Marianne Cornetti om als Lady Macbeth de meubelen te redden. Zij zingt eigenlijk vooral mezzo-rollen. Zo was ze ooit Amneris in de Munt. Net voor de zomer zong ze nog Preziosilla in de Munt en Ulrica bij De Nederlandse Opera. Het is natuurlijk niet de eerste keer dat mezzo's met succes Lady Macbeth zingen en Cornetti gaf de meest overtuigende vertolking van de avond. Door het feit dat ze een mezzo is, moet ze de lage noten van Lady Macbeth niet faken. Maar ook haar hoog register zit goed met een goede Brindisi en schitterend staccatowerk in de cabaletta van "Vieni t'affretta". Haar briefscène spreekt ze trouwens niet zelf... die wordt door een mannenstem door de luidsprekers gestuurd.

Vocaal was het geheel een middelmatige voorstelling en op scenisch vlak vond ik het ook niet veel soeps. Maar ik kan me voorstellen dat dansfanaten hun hart wel zullen kunnen ophalen aan deze voorstelling.

Publicatie: woensdag 17 september 2008 @ 16:59
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Capriccio Première Portraits

Het Oostenrijkse platenlabel Capriccio is met "Première Portraits" een nieuwe reeks gestart. Hun doel is om jonge artiesten de kans te geven om een eerste CD op te nemen. Momenteel zijn er al zeven opnames uitgebracht, vier daarvan met Duitse liederen. Op één opname na, is Charles Spencer telkens de pianist.

CD's, 10-5-2018 14:43
0 opmerkingen

Mei 2018

Mei is een vrij rustige maand, onder andere omdat het Muntorkest de Elisabethwedstrijd moet begeleiden. Met de zomer in aantocht wordt de Landcommanderij weer omgebouwd tot een operazaal met dit jaar Il trovatore op het programma. Opera Vlaanderen brengt een nieuwe productie van La clemenza di Tito in een productie van Michael Hampe. In Luik spelen ze het vrij zelden uitgevoerde La donna del lago.

Toekomstmuziek, 1-5-2018 11:23
0 opmerkingen

Lohengrin in de Munt (2/2)

De nieuwe Lohengrin-productie heeft voor de vier protagonisten twee bezettingen. Gisteren hoorde ik de eerste bezetting. Die is beduidend beter dan de tweede bezetting, al zijn er toch nog een paar zwakke punten.

Opera, 27-4-2018 11:39
3 opmerkingen

Opera Vlaanderen 2018-2019

Aviel Cahn heeft zijn laatste seizoen bij Opera Vlaanderen aangekondigd. Het is een seizoen waar verschillende namen uit het Cahn-tijdperk terugkeren. De Konwitschny-productie van La Juive is de enige herneming.

Toekomstmuziek, 24-4-2018 18:35
5 opmerkingen

Opéra Royal de Wallonie 2018-2019

Stefano Mazzonis di Pralafera en Speranza Scappucci hebben vandaag het volgende seizoen van de Opéra Royal de Wallonie voorgesteld. Het wordt weer een seizoen met het grote Italiaanse repertoire van Bellini en Rossini over Donizetti en Verdi tot Puccini en met een aantal opvallende zangers zoals Violeta Urmana, Ildebrando d'Arcangelo, Olga Peretyatko of Lawrence Brownlee. En bij de concerten krijgen we zomaar even Joyce DiDonato, Leo Nucci en Sonya Yoncheva...

Toekomstmuziek, 23-4-2018 23:32
7 opmerkingen

Siegfried in Düsseldorf

Der Ring am Rhein is met Siegfried bij zijn derde aflevering aanbeland. De productie van Dietrich W. Hilsdorf ligt volledig in de lijn van de vorige twee delen.

Opera, 23-4-2018 16:31
3 opmerkingen

Lohengrin in de Munt (1/2)

Na bijna 30 jaar programmeert de Munt weer een Lohengrin. Olivier Py is, na Dialogues des Carmélites, voor de tweede keer dit seizoen te gast als regisseur. Alain Altinoglu stond in de orkestbak.

Opera, 21-4-2018 8:41
2 opmerkingen