ti guarda dal Grande Inquisitor

Carsten S in Schwarzenberg

Schuberts Schwanengesang is geen echte cyclus, wat de uitvoerders meestal de vrijheid geeft om er "iets" mee te doen. Al is het maar omdat een voorstelling met enkel Schwanengesang eigenlijk te kort is om het als een liedrecital verkocht te krijgen. Carsten S en Wolfram Rieger vonden inspiratie in de vreemde eend in de bijt van Schwanengesang.

Die vreemde eend is uiteraard Die Taubenpost. Het is het enige lied op een tekst van Johann Gabriel Seidl en het past niet echt bij de Rellstab- of de Heine-liederen die rest van Schwanengesang uitmaken. Gelukkig heeft Schubert nog een tiental andere liederen gecomponeerd op gedichten van Seidl, waaronder een aantal heel bekende. Ze openden dus hun recital met vijf Seidl-liederen, te beginnen met Die Taubenpost. Sehnsucht ligt voor de hand om na Die Taubenpost te komen. Ook Der Wanderer an den Mond mocht niet ontbreken. Met Seidls Wiegenlied en Bei dir allein werd dit inleidend groepje afgesloten, maar ze gingen zonder pauze meteen over in de Rellstab-liederen.

Carsten S heeft geen heel grote stem, maar ze projecteert goed met een licht nasale klank, en zijn uitspraak en dictie zijn perfect. Alleen bij de hogere noten komt zijn stem onder druk en als hij forte zingt is er een geprononceerd vibrato merkbaar. Die twee laatste punten zijn potentile dreigementen voor een goede uitvoering van Schwanengesang, die toch een brede dynamiek vraagt en die de zanger ook regelmatig in zijn hoog register brengt.

De eerste Rellstab-liederen zijn nog lyrisch, zoals Liebesbotschaft of Stndchen. Maar vanaf Aufenthalt en In der Ferne duikt de figuur van de Wanderer op, waarvan je zou kunnen zeggen dat hij verwijst naar die van Winterreise. Die verwijzing heeft mogelijk bijgedragen tot het idee om een ander Rellstab-lied, Herbst, toe te voegen. Het past in alle geval mooi in de rij. Ik had half en half verwacht dat er een pauze ingelast zou worden vooraleer ze aan de dramatische Heine-liederen zouden beginnen... maar ze gingen meteen door, zelfs zonder tijd te laten voor een eventueel applaus na Abschied.

Ik had gevreesd dat Carsten S allerlei problemen zou tegenkomen in het derde deel. Het bleek echter een zeer intense uitvoering te worden, niet in het minst omdat ze de volgorde van de liederen gewijzigd hadden naar de volgorde zoals Heine ze oorspronkelijk gepubliceerd had in het eerste deel van zijn "Reisebilder". Alleen Ihr Bild, dat bij Heine voor Der Atlas komt, werd iets naar voor verplaatst. De uiteindelijke uitvoeringsvolgorde was:

Inhoudelijk is dit een zeer logische volgorde en maakt deze Heine-liederen nog meer een mini-Winterreise dan gewoonlijk. Ik kan me zelfs voorstellen dat Schubert dit zo gepubliceerd zou hebben, als hij niet voortijdig gestorven zou zijn. Gewoonlijk is Der Atlas het eerste lied, maar op deze manier eindigen ze wel heel sterk en lieten ze het publiek in stilte gehuld achter.

Net zoals bij Winterreise valt hierna niets meer te zeggen. Uiteindelijk hernamen ze Die Taubenpost als bisnummer. Maar het verschil met de uitvoering bij het begin van het recital was enorm. Na de Heine-liederen doorleefd te hebben, kon Carsten S niet anders dan dit lied totaal anders te zingen. De Sehnsucht van dit lied slaat nu in volle kracht toe en krijgt een heel sombere en bittere ondertoon... gewoon geniaal.

Publicatie: vrijdag 29 augustus 2008 @ 9:57
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Tisbe in Buxton

En van de kenmerken van het Buxton Festival is dat ze ook onbekende of zelden gespeelde opera's opvissen. De "pastorale opera" Tisbe van ene Giuseppe Antonio Brescianello past perfect in dat plaatje.

Opera, 18-7-2018 10:52
0 opmerkingen

Lucy Schaufer in Buxton

In het midden van Engeland, ongeveer 35 km ten zuidoosten van Manchester, ligt Buxton. Sinds 1979 organiseren ze er een festival dat een beetje aanvoelt als het Edinburgh Festival met zowel opera's, kamermuziek als liedrecitals, en er is zelfs een Fringe Festival dat als generale repetitie voor Edinburgh beschouwd wordt. Mijn eerste bezoek aan dit festival begon in het Pavilion Arts Centre met een recital van de mezzo Lucy Schaufer en haar pianist Huw Watkins.

Liedrecital, 17-7-2018 19:24
0 opmerkingen

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
4 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Thtre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Thtre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen

De speler in Antwerpen

Opera Vlaanderen sluit het seizoen af met Prokofievs De speler, een opera die in de categorie "rariteiten" valt. Voor mij was het in alle geval de eerste keer dat ik deze opera hoorde.

Opera, 29-6-2018 13:34
2 opmerkingen