ti guarda dal Grande Inquisitor

Felicity Lott in Schwarzenberg

De altijd even gracieuze Dame Felicity Lott bracht gisteren een bezoek aan de Schubertiade. Er stond wel geen Schubert op het programma dat ze samen met Graham Johnson voorstelde, maar het kon niet traditioneler zijn met liederen van Schumann, Brahms, Wolf en Strauss.

Bij de Schumannliederen hoorden we verschillende rozen-liederen zoals Meine Rose, een van mijn favoriete Schumann-liederen. Daarnaast zong ze het even mooie Liebeslied en de Schumann-versie van Philines Singet nicht in Trauertönen. In dit eerste groepje liederen had haar stem nog weinig kleur en klonk ze in de hoogte breekbaar, maar dat veranderde snel. Bij de Brahms-liederen werd een eerste traan weggepinkt tijdens Da unten im Tale en bij Mädchenlied. In haar onnavolgbare stijl met elegante knipoogjes beëindigde ze het eerste deel met Vergebliches Ständchen.

Ze hadden Goethe-liederen van Hugo Wolf uitgekozen om het tweede deel te beginnen. Na Frühling übers Jahr en een poëtisch mooie Anakreons Grab kwamen een aantal liederen uit Wilhelm Müller, te beginnen met Wolfs idee over hoe Philine moet klinken. Ook hier eindigde ze weer met een knipoog bij het slot "... jeder Tag hat seine Plage, und die Nacht hat ihre Lust." Telkens ik Wolfs Mignon-liederen - So laßt mich scheinen en Kennst du das Land - hoor, moet ik denken dat er toch niets mooier is dan deze versies... tot ik de Schubertversie hoor en daarna moet ik weer aan Wolf denken. De piano-epiloog van So laßt mich scheinen werd met veel gevoel en verfijning door Graham Johnson gespeeld. En dan moest ineens iemand dringend, maar traag, een snoepje openen dat in zo'n krakend papiertje ingepakt is. Aaargh.

De Strauss-liederen bestonden ook hoofdzakelijk uit het bekendere werk en toonde Felicity Lott in topvorm. Het Wiegenlied was echt om stil bij te worden. En met Ruhe, meine Seele kroop ze weer even in de huid van de Marschallin. Het was zo mooi dat het publiek nog stiller werd. Op het einde van het lied moest Felicity Lott zelf ook even slikken vooraleer verder te gaan met Waldseligkeit en grandioos af te ronden met Zueignung.

In tegenstelling tot Matthias Goerne eergisteren, doet Felicity Lott helemaal niet moeilijk over bisnummers. Alle componisten, behalve Brahms, passeerden weer met eerst Die Soldatenbraut en Du denkst mit einem Fädchen mich zu fangen.

Als uitsmijter zong ze een buitengewone Morgen. Graham Johnson zette perfect de sfeer met de lange inleiding, waarna Felicity Lott als van een andere planeet kwam neerdalen met "Und Morgen wird die Sonne wieder scheinen". Maar echt onaards was haar slot. Ik moest terugdenken aan de master class die Malcolm Martineau vorige week in Salzburg gaf toen een zangeres ook Morgen zong. Martineau zei toen dat de laatste zin bijna onzingbaar was en dat je als zanger ergens een plaats moet uitkiezen om te ademen... maar wat je ook kiest, het is nooit perfect. Tenzij je natuurlijk Felicity Lott bent. Dan zing je die laatste zin gewoon in één adem. Letterlijk adembenemend mooi.

Publicatie: woensdag 27 augustus 2008 @ 10:13
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Ashley Riches en Katherine Broderick in Buxton

Het liedrecital gisteren was een duo-recital met bas-bariton Ashley Riches en sopraan Katherine Broderick. Aan de piano zat Simon Lepper.

Liedrecital, 19-7-2018 10:16
0 opmerkingen

Tisbe in Buxton

Eén van de kenmerken van het Buxton Festival is dat ze ook onbekende of zelden gespeelde opera's opvissen. De "pastorale opera" Tisbe van ene Giuseppe Antonio Brescianello past perfect in dat plaatje.

Opera, 18-7-2018 10:52
0 opmerkingen

Lucy Schaufer in Buxton

In het midden van Engeland, ongeveer 35 km ten zuidoosten van Manchester, ligt Buxton. Sinds 1979 organiseren ze er een festival dat een beetje aanvoelt als het Edinburgh Festival met zowel opera's, kamermuziek als liedrecitals, en er is zelfs een Fringe Festival dat als generale repetitie voor Edinburgh beschouwd wordt. Mijn eerste bezoek aan dit festival begon in het Pavilion Arts Centre met een recital van de mezzo Lucy Schaufer en haar pianist Huw Watkins.

Liedrecital, 17-7-2018 19:24
0 opmerkingen

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
4 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Théâtre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen

De speler in Antwerpen

Opera Vlaanderen sluit het seizoen af met Prokofievs De speler, een opera die in de categorie "rariteiten" valt. Voor mij was het in alle geval de eerste keer dat ik deze opera hoorde.

Opera, 29-6-2018 13:34
2 opmerkingen