Il Grand' Inquisitor

Salzburg - Don Giovanni

De Salzburger Festpiele zijn dit jaar opgebouwd rond het thema "Denn stark wie die Liebe ist der Tod". Dieter Borchmeyer geeft een omstandige inleiding op dit thema in zijn essay Vom Kuß der Liebe und des Todes, of in het Engels The Kiss of Love and Death. Salzburg en Mozart, Liefde en Dood... Don Giovanni lijkt voor de hand te liggen als openingsproductie in het "Haus für Mozart". Ze voerden de Weense versie op, dus zonder "Il mio tesoro" of slotsextet.

illustratieAangezien het slotsextet ontbreekt, eindigt de opera met Don Giovanni's dood... alhoewel. De regisseur Claus Guth had bedacht om heel de voorstelling als Don Giovanni's doodsstrijd te ensceneren. De Commendatore wordt in het begin van de opera niet vermoord door de Don, maar schiet zijn aanvaller zelf in zijn buik. Don Giovanni kan zich de volgende drie uur enkel overeind houden door regelmatig joints te roken, drugs te spuiten en blikjes bier te drinken. De Commendatore komt op het einde terug als grafdelver en trekt Don Giovanni ondramatisch in die put... einde van de opera... en het verwachte boegeroep barst los. Dit alles speelt zich af in een dennenbos op een draaiplatform (ontworpen door Christian Schmidt). Voor het eerste bedrijf schijnt het allemaal nogal mee te vallen, maar nadien wordt het eentonig.

Maar men kan dan alleen maar hopen dat het op muzikaal vlak wat beter is. De meningen zijn nogal verdeeld over wat Bertrand de Billy allemaal doet met de Wiener Philharmoniker. Ik ben ook niet overtuigd van de dramatische kracht om de recitatieven eerder te laten spreken dan ze te zingen.

Het mannelijke deel van de bezetting is wel in orde. Christopher Maltman zingt een melodieuze en zuivere Don Giovanni met mooi piano-nuances. Erwin Schrott is een grandiose Leporello met een prachtige en perfecte bas-bariton. Matthew Polenzani zingt een verfijnde Don Ottavio. De vrouwen presteren veel wisselvalliger. De Donna Anna van Annette Dasch is ontgoochelend met vooral in de hoogte scherpe en genepen noten. Dorothea Röschmann is een krachtige Donna Elvira met veel vuur maar is niet altijd even verzorgd. Ekaterina Siurina was wel een sprankelende Zerlina.

Publicatie: woensdag 30 juli 2008 @ 18:57
Rubriek: Festivalnieuws