ti guarda dal Grande Inquisitor

Un ballo in maschera in Keulen

Dat de tenor José Cura ook ambities heeft als dirigent is al langer bekend. Met Un ballo in maschera in Keulen, maakt hij nu ook zijn regiedebuut. Daarenboven is hij ook nog eens verantwoordelijk voor het decorontwerp.

Foto

Als zangers (of dirigenten) de regie doen, leidt dat niet noodzakelijk tot boeiende ensceneringen. Van zangers zou je verwachten dat ze niet tegen de componist ingaan en dat ze best wel weten wat zangers van een regisseur verwachten. Maar regisseren is ook een vak. Het feit dat je Verdi kan zingen, betekent daarom nog niet dat je het "métier" van een regisseur beheerst. In het geval van José Cura beperkt zijn regie zich tot één idee op een constant onderbelicht podium.

Zijn uitgangspunt is dat iedereen, inclusief Amelia, mee in het complot zit om Riccardo te vermoorden. Op de galgenveldscčne dreigt Riccardo ermee om zich een kogel door zijn hoofd te schieten als Amelia niet van hem zou houden. Ze geeft toe aan zijn liefde, maar het is duidelijk dat zij niet van Riccardo houdt. Als Riccardo uiteindelijk vlucht, dan laat ze haar sluier heel vroeg vallen, waardoor Renato al weet dat het zijn vrouw is voor dat de samenzweerders er zijn. Dat dit niet klopt met de verraste uitroep "Amelia!" van Renato, is blijkbaar bijzaak. Na de moord op Riccardo, gaat Amelia met een grote glimlach triomfantelijk naar Renato en geeft ze hem een schouderklopje alsof ze wil zeggen: "Zo, dat hebben we goed gedaan."

Een ander idee was dat in het begin van het tweede bedrijf de rechter, die Ulrica wilde laten veroordelen, geëxecuteerd wordt op het galgenveld. Die executie gebeurt ongetwijfeld op bevel van Riccardo en daarmee krijgt hij ook iets kwaadaardigs. In de samenzweerdersscčne vertellen Tom en Samuel wel dat Riccardo de broer van de ene heeft vermoord en de andere zijn kasteel geconfisqueerd heeft, maar afgezien van die twee vermeldingen lijkt Riccardo wel de goedheid zelve. Daarom dat ik die executie wel een goed idee vond.

Daarnaast zijn er nog een paar bij-ideeën, zoals van Ulrica een blinde waarzegster te maken of Amelia aan te kleden met een regenjas en een muts waardoor ze lijkt op Michelle - listen very carefully, I shall say zis only once - uit "Allo, allo". Riccardo schrijft ook de officiersbenoeming van Silvano vóór Ulrica haar voorspelling gedaan heeft. Ofwel is Riccardo nog helderziender dan Ulrica, ofwel heeft de tenor gewoon een slecht gevoel voor timing.

Die tenor was Ray M. Wade. Hij heeft eerder ook al Don Alvaro gezongen in Keulen. En wat voor Don Alvaro geldt, geldt ook voor Riccardo. Zijn stem is eigenlijk te licht voor dit repertoire. Ze klinkt wel mooi en hij projecteert heel goed, waardoor het niet meteen opvalt. Maar in "Ma se m'č forza perderti" is het duidelijk dat hij te kort schiet en moet beginnen forceren. Ik had Chiara Taigi al eerder als Amelia gehoord in Leipzig. De paar bedenkingen die ik toen had, zijn nu opgelost en ze zingt een fantastische Amelia met stijlgevoel, dramatiek en een aangrijpende "Morrň, ma prima in grazia".

Bruno Caproni begint stilaan van zijn pluimen te verliezen. Zijn donkere Verdi-bariton klinkt nog wel goed en zijn hoogte is nog altijd even stevig. Maar wat hij zingt, is soms wat slordig. Ik vond zijn "Eri tu" daarentegen wel goed gezongen. Dalia Schaechter is zowat de vaste dramatische mezzo in Keulen. Alleen liggen Venus of Ortrud haar beter dan Ulrica. Ze doet soms rare expressieve dingen om haar gebrek aan diepte te maskeren. Insun Min (o.a. bekend als Waldvogel in Gent) was een frisse en overtuigende Oscar.

Het seizoen 2008-2009 van de Oper Köln is uiteraard ook al bekend en er zijn wel een aantal werken bij die de moeite kunnen zijn om ervoor naar Keulen te reizen.

Bij de nieuwe producties is er Der Wildschütz, wat zowat als het meesterwerk van Albert Lortzing beschouwd wordt, in een regie van Nigel Lowery. Markus Stenz dirigeert een nieuwe productie van Tristan und Isolde. De regie is van David Pountney, Richard Decker en Annalena Persson zingen Tristan en Isolde. Nog een nieuwe productie is Capriccio, weer met Markus Stenz als dirigent en met Camilla Nylund als de gravin. En met Adrianas Fall van Marc-Aurel Floros staat er ook een wereldcreatie op het programma.

Bij de hernemingen is de Brandauer-productie van Lohengrin de moeite waard, vooral omwille van Klaus Florian Vogt in de titelrol. En wie Robert Carsens productie van Kát'a Kábanová nog eens wil zien, moet ook richting Keulen...

Publicatie: maandag 23 juni 2008 @ 18:58
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen