ti guarda dal Grande Inquisitor

Un ballo in maschera in Keulen

Dat de tenor José Cura ook ambities heeft als dirigent is al langer bekend. Met Un ballo in maschera in Keulen, maakt hij nu ook zijn regiedebuut. Daarenboven is hij ook nog eens verantwoordelijk voor het decorontwerp.

Foto

Als zangers (of dirigenten) de regie doen, leidt dat niet noodzakelijk tot boeiende ensceneringen. Van zangers zou je verwachten dat ze niet tegen de componist ingaan en dat ze best wel weten wat zangers van een regisseur verwachten. Maar regisseren is ook een vak. Het feit dat je Verdi kan zingen, betekent daarom nog niet dat je het "métier" van een regisseur beheerst. In het geval van José Cura beperkt zijn regie zich tot één idee op een constant onderbelicht podium.

Zijn uitgangspunt is dat iedereen, inclusief Amelia, mee in het complot zit om Riccardo te vermoorden. Op de galgenveldscène dreigt Riccardo ermee om zich een kogel door zijn hoofd te schieten als Amelia niet van hem zou houden. Ze geeft toe aan zijn liefde, maar het is duidelijk dat zij niet van Riccardo houdt. Als Riccardo uiteindelijk vlucht, dan laat ze haar sluier heel vroeg vallen, waardoor Renato al weet dat het zijn vrouw is voor dat de samenzweerders er zijn. Dat dit niet klopt met de verraste uitroep "Amelia!" van Renato, is blijkbaar bijzaak. Na de moord op Riccardo, gaat Amelia met een grote glimlach triomfantelijk naar Renato en geeft ze hem een schouderklopje alsof ze wil zeggen: "Zo, dat hebben we goed gedaan."

Een ander idee was dat in het begin van het tweede bedrijf de rechter, die Ulrica wilde laten veroordelen, geëxecuteerd wordt op het galgenveld. Die executie gebeurt ongetwijfeld op bevel van Riccardo en daarmee krijgt hij ook iets kwaadaardigs. In de samenzweerdersscène vertellen Tom en Samuel wel dat Riccardo de broer van de ene heeft vermoord en de andere zijn kasteel geconfisqueerd heeft, maar afgezien van die twee vermeldingen lijkt Riccardo wel de goedheid zelve. Daarom dat ik die executie wel een goed idee vond.

Daarnaast zijn er nog een paar bij-ideeën, zoals van Ulrica een blinde waarzegster te maken of Amelia aan te kleden met een regenjas en een muts waardoor ze lijkt op Michelle - listen very carefully, I shall say zis only once - uit "Allo, allo". Riccardo schrijft ook de officiersbenoeming van Silvano vóór Ulrica haar voorspelling gedaan heeft. Ofwel is Riccardo nog helderziender dan Ulrica, ofwel heeft de tenor gewoon een slecht gevoel voor timing.

Die tenor was Ray M. Wade. Hij heeft eerder ook al Don Alvaro gezongen in Keulen. En wat voor Don Alvaro geldt, geldt ook voor Riccardo. Zijn stem is eigenlijk te licht voor dit repertoire. Ze klinkt wel mooi en hij projecteert heel goed, waardoor het niet meteen opvalt. Maar in "Ma se m'è forza perderti" is het duidelijk dat hij te kort schiet en moet beginnen forceren. Ik had Chiara Taigi al eerder als Amelia gehoord in Leipzig. De paar bedenkingen die ik toen had, zijn nu opgelost en ze zingt een fantastische Amelia met stijlgevoel, dramatiek en een aangrijpende "Morrò, ma prima in grazia".

Bruno Caproni begint stilaan van zijn pluimen te verliezen. Zijn donkere Verdi-bariton klinkt nog wel goed en zijn hoogte is nog altijd even stevig. Maar wat hij zingt, is soms wat slordig. Ik vond zijn "Eri tu" daarentegen wel goed gezongen. Dalia Schaechter is zowat de vaste dramatische mezzo in Keulen. Alleen liggen Venus of Ortrud haar beter dan Ulrica. Ze doet soms rare expressieve dingen om haar gebrek aan diepte te maskeren. Insun Min (o.a. bekend als Waldvogel in Gent) was een frisse en overtuigende Oscar.

Het seizoen 2008-2009 van de Oper Köln is uiteraard ook al bekend en er zijn wel een aantal werken bij die de moeite kunnen zijn om ervoor naar Keulen te reizen.

Bij de nieuwe producties is er Der Wildschütz, wat zowat als het meesterwerk van Albert Lortzing beschouwd wordt, in een regie van Nigel Lowery. Markus Stenz dirigeert een nieuwe productie van Tristan und Isolde. De regie is van David Pountney, Richard Decker en Annalena Persson zingen Tristan en Isolde. Nog een nieuwe productie is Capriccio, weer met Markus Stenz als dirigent en met Camilla Nylund als de gravin. En met Adrianas Fall van Marc-Aurel Floros staat er ook een wereldcreatie op het programma.

Bij de hernemingen is de Brandauer-productie van Lohengrin de moeite waard, vooral omwille van Klaus Florian Vogt in de titelrol. En wie Robert Carsens productie van Kát'a Kábanová nog eens wil zien, moet ook richting Keulen...

Publicatie: maandag 23 juni 2008 @ 18:58
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Thomas Oliemans in Zeist

Met Joseph von Eichendorff als de festivaldichter is het onvermijdelijk dat we op een bepaald moment Schumanns Eichendorff-Liederkreis te horen zouden krijgen. Vandaag was dat het geval met de Nederlandse bariton Thomas Oliemans en de immer geniale Malcolm Martineau aan de piano.

Liedrecital, 24-5-2018 22:56
0 opmerkingen

Meerstemmige Schumann en Brahms in Zeist

"Meine Töne still und heiter" was de titel die de kwartetavond van het Liedfestival van Zeist meegekregen had. Het is het eerste lied uit Schumanns Minnespiel dat centraal stond in een concert met meerstemmige liederen van Schumann en Brahms, uitgevoerd door vier solisten en met Matthias Lademann aan de piano.

Liedrecital, 23-5-2018 23:05
0 opmerkingen

Anna Lucia Richter in Zeist

Dit jaar heeft het Liedfestival van Zeist "Schubert en zijn opvolgers" als thema. Die opvolgers zijn dan vooral Schumann en Wolf. Een bijkomende rode draad is de dichter Eichendorff. In het openingsconcert van Anna Lucia Richter en Gerold Huber kregen we Schubert en Wolf, maar voor Eichendorff was het wachten tot de bisnummers.

Liedrecital, 22-5-2018 23:06
0 opmerkingen

Capriccio Première Portraits

Het Oostenrijkse platenlabel Capriccio is met "Première Portraits" een nieuwe reeks gestart. Hun doel is om jonge artiesten de kans te geven om een eerste CD op te nemen. Momenteel zijn er al zeven opnames uitgebracht, vier daarvan met Duitse liederen. Op één opname na, is Charles Spencer telkens de pianist.

CD's, 10-5-2018 14:43
0 opmerkingen

Mei 2018

Mei is een vrij rustige maand, onder andere omdat het Muntorkest de Elisabethwedstrijd moet begeleiden. Met de zomer in aantocht wordt de Landcommanderij weer omgebouwd tot een operazaal met dit jaar Il trovatore op het programma. Opera Vlaanderen brengt een nieuwe productie van La clemenza di Tito in een productie van Michael Hampe. In Luik spelen ze het vrij zelden uitgevoerde La donna del lago.

Toekomstmuziek, 1-5-2018 11:23
0 opmerkingen

Lohengrin in de Munt (2/2)

De nieuwe Lohengrin-productie heeft voor de vier protagonisten twee bezettingen. Gisteren hoorde ik de eerste bezetting. Die is beduidend beter dan de tweede bezetting, al zijn er toch nog een paar zwakke punten.

Opera, 27-4-2018 11:39
3 opmerkingen

Opera Vlaanderen 2018-2019

Aviel Cahn heeft zijn laatste seizoen bij Opera Vlaanderen aangekondigd. Het is een seizoen waar verschillende namen uit het Cahn-tijdperk terugkeren. De Konwitschny-productie van La Juive is de enige herneming.

Toekomstmuziek, 24-4-2018 18:35
5 opmerkingen

Opéra Royal de Wallonie 2018-2019

Stefano Mazzonis di Pralafera en Speranza Scappucci hebben vandaag het volgende seizoen van de Opéra Royal de Wallonie voorgesteld. Het wordt weer een seizoen met het grote Italiaanse repertoire van Bellini en Rossini over Donizetti en Verdi tot Puccini en met een aantal opvallende zangers zoals Violeta Urmana, Ildebrando d'Arcangelo, Olga Peretyatko of Lawrence Brownlee. En bij de concerten krijgen we zomaar even Joyce DiDonato, Leo Nucci en Sonya Yoncheva...

Toekomstmuziek, 23-4-2018 23:32
7 opmerkingen

Siegfried in Düsseldorf

Der Ring am Rhein is met Siegfried bij zijn derde aflevering aanbeland. De productie van Dietrich W. Hilsdorf ligt volledig in de lijn van de vorige twee delen.

Opera, 23-4-2018 16:31
3 opmerkingen

Lohengrin in de Munt (1/2)

Na bijna 30 jaar programmeert de Munt weer een Lohengrin. Olivier Py is, na Dialogues des Carmélites, voor de tweede keer dit seizoen te gast als regisseur. Alain Altinoglu stond in de orkestbak.

Opera, 21-4-2018 8:41
2 opmerkingen