ti guarda dal Grande Inquisitor

IMKEB 2008 - Halve finale, dag 1

Op de eerste dag van de halve finale traden meteen drie van de vier Zuid-Koreanen op. Ik vond het grappig dat ze alle drie Hugo Wolfs Verborgenheit op hun programma hadden... zou dat het enige Duitse lied zijn waarvan ze in Zuid-Korea een partituur hebben ?

FotoDe bas Kim Dae Young (Zuid-Korea, 28 jaar) had de eer om het opgelegd werk Canzone van Wim Henderickx te creëren. Hij deed dat met overtuiging, maar met weinig inhoud. In zijn versie van Verborgenheit viel vooral de traagheid en zijn propere Duitse uitspraak op. Hij spelt alle lettergrepen schoolmeesterachtig uit, waardoor zijn legato verdwijnt. voor Schumanns Du bist wie eine Blume had hij een mooi mezza voce in petto. Maar hij is voor de operascène gemaakt. Schweig, schweig van de duivelse Kaspar uit "Freischütz" kreeg een meeslepende vertolking. Voor Leporello's cataloogaria haalde hij zelfs een boekje uit zijn binnenzak en gaf hij een goed gevarieerde uitvoering. Heel indrukwekkend was zijn lange adem toen hij niet extra ademde voor de lange "majestosa" en pas terug adem nodig had na "... la picina". Hij zingt met verrassend weinig vibrato. Tegen het einde van zijn optreden begon zijn stem kleur te verliezen. Hij verliet ook niet minder dan drie keer het podium, op een goed half uur zingen... wat ik geen goed voorteken vind.

FotoDe mezzo Dora Ersek (Hongarije, 29 jaar) had die rustpauzes niet nodig. Ze had een interessant programma opgesteld, waar enkel de twee noodzakelijke opera-aria's op voorkwamen. De rest waren allemaal liederen; daarvoor alleen al krijgt ze van mij bonuspunten. Ze begon met de enige opera-aria die de jury uitgekozen had, Seien wir wieder gut uit "Ariadne auf Naxos", kwestie van nadien een echt liedrecital te kunnen zingen. Ze begon met Canzone... wat een wereld van verschil met de Koreaan. Om te beginnen, zong ze het lied - als enige gisteren - zonder partituur. De piano inzet en slot waren onaards mooi. Daartussenin bracht ze een betoverende intensiteit met een brede dynamiek. Vooral dat breed palet van piano tot forte en alles wat er tussen zit, aangevuld met een vocale kleurenrijkdom, maken haar tot een fantastische liedzangeres. Met Debussy's "Noël des enfants qui n'ont plus de maison" wist ze me te ontroeren. Poulencs "Les gars qui vont à la fête" was charmant en met humor gezongen. Maar het hoofdwerk waren de Satires van Shostakovitch, die Magdalena Kozena een paar jaar eerder in dezelfde zaal gezongen heeft. Dora Ersek benadert dezelfde perfectie. Ze nam swingend en vingerknippend afscheid met Bolcoms Amor. Van alle zangers die gisteren liederen gezongen hebben, is zij de enige waarvan ik zonder aarzelen een volledige liederavond wil horen.

FotoDe bariton Lim Changhan (Zuid-Korea, 29 jaar) had in de eerste ronde indruk gemaakt, maar in de halve finale vond ik hem minder overtuigend. Zijn interpretatieve mogelijkheden zijn zeer beperkt. Elias' Ist nicht des Herrn Wort wie ein Feuer is wel een dramatische aria, maar dat betekent nog niet dat het allemaal forte gezongen moet worden. In Puccini's Questo amor uit "Edgar" bleef hij ook op de vlakte. En ook in Mozart kon hij mij niet echt bekoren. Hij verslikte zich een paar keer in Hai già vinta la causa, de lage noten waren afwezig of onzeker, staccatowerk is benedenmaats en in het slot doet hij zelfs geen poging om een triller te zingen. Zijn liedvertolkingen konden mij ook niet bekoren.

FotoDe sopraan Agnieszka Slawinska (Polen, 30 jaar) was in de halve finale voor mij een twijfelgeval, maar ze had wel mijn interesse gewekt... die ze nu volledig bevestigt. Ze begon meteen aan de top met Mozart. Laudamus te zong ze met ontroerend mooie coloraturen, de vocale uitstapjes naar de diepere regionen van haar stem verliepen ook probleemloos. De ultieme test is uiteraard Pamina's Ach, ich fühl's, die ze met vlag en wimpel haalde dankzij haar naadloze registerovergangen en pianozang. Ze had soms wat problemen om de tekst van Manons Je suis encore tout étourdie verwerkt te krijgen. Haar uitvoering van Canzone vond ik bijna even goed als die van Dora Ersek. Ze eindigde met Duparcs Chanson triste en Extase... twee liederen die in mijn geest samenhoren, maar die door het publiek brutaal uit elkaar gescheurd werden door tussendoor te applaudisseren. Het slot van Chanson triste was weer ontroerend mooi, en het volledig piano gezongen Extase bracht haar bijdrage tot een intiem slot. Het zal wel duidelijk zijn dat zij de zangeres is die me gisteren het meest ontroerd heeft.

FotoDe sopraan Kishani Jayasinghe (Sri Lanka, 30 jaar) was me in de eerste ronde opgevallen door haar saaiheid. Daar is ondertussen nog niets aan gewijzigd. Ze heeft een heel open zangstijl en haar stem klinkt soms dun. Alles bij elkaar is het een stem die me totaal niets doet. Ze begon met een hectisch snelle uitvoering van Canzone. Bergs Nacht was saai, Liszts Oh, quand je dors zingt ze met zoveel legato dat het onverstaanbaar wordt, daarbij waarschijnlijk geholpen door het negeren van een groot aantal medeklinkers. Haar operavertolkingen waren iets beter, alhoewel ze niet de rondheid van stem heeft voor Liù's Signore ascolta. Zij zong ook Pamina's Ach, ich fühl's, maar haar stem blijft niet stabiel en de melismen zijn niet zuiver genoeg. Ze eindige met een relatief correcte Prendi, per me sei libero.

FotoDe sopraan Elizabeth Bailey (Groot-Brittanië, 28 jaar) vind ik even oninteressant. Ze heeft ook veel liederen op haar programma gezet. Ze begon goed met Do not go, my love. De twee liederen van Debussy konden me niet echt boeien. Ze schetterde te veel in Regret, waardoor het vermoeiend is om naar haar te luisteren. Credete al mio dolore was wel goed op interpretatief vlak. Je voelt de "dolore" in haar stem. Maar spijtig genoeg gaf ze me telkens het gevoel dat ze de hoge noten net niet zou halen. Ze haalde ze wel, maar het is niet echt comfortabel om naar te luisteren. Ze eindige met Adèles Spiel ich die Unschuld. Plots lijkt haar stem wat kleiner geworden (of zou ze na twintig minuten al moe zijn ?), maar haar uitvoering is degelijk met een paar extra operettekreetjes als bonus.

FotoDe tenor Szabolcs Brickner (Hongarije, 27 jaar) maakte een wisselvallige indruk, maar viel in zijn geheel toch positief uit. Hij maakte van Canzone een typische tenoraria. De Bildnissaria zong hij met perfect Duits, maar ook hier gaat hij voor het grote effect en maakt van Tamino bijna een Wagneriaanse held in plaats van een elegante Mozartprins. Dat hij zijn stem toch tot piano kan terugbrengen, liet hij heel mooi horen in Federico's lamento E la solita storia. Het reeksje liederen was redelijk in orde. Beethovens Der Kuss was quasi-perfect qua komische timing. Alhoewel dit lied overbekend is, zat ik toch met spanning uit te kijken naar de "clou". Après un rêve werd ontsierd door wat veel vibrato. De twee Strauss-liederen, Die Georgine en Ich trage meine Minne, vond ik dan weer wel goed. Hij eindigde op schitterende wijze met Now Yaweh said, een onbegeleid stuk van Mauricio Kagel.

FotoDe laatste zanger van de dag was de bariton Lee Hyuk (Zuid-Korea, 29 jaar). Eerst handelde hij de drie liederen af. Zijn Italiaans in Canzone was soms twijfelachtig... Daarna kwam een serieuze brok opera. Wolframs Ode aan de Abenstern was nog mooi gezongen (meer moet dat eigenlijk niet zijn in dit werk). Maar Hamlets drinklied was stijlloos. Don Giovanni's champagne-aria is vooral een bravourestuk om niet over zijn tong te struikelen, waar hij goed in slaagde. Alleen op het einde had hij even geen adem meer. Ik had verwacht dat zijn korrelige bariton ideaal zou zijn voor Verdi. Renato's Eri tu zingt hij naar mijn smaak veel te snel. Hij heeft ook niet de lage noten voor deze aria en in de hoogte begint hij te mekkeren.

Wat mij betreft, mogen Dora Ersek, Agnieszka Slawinska en Szabolcs Brickner naar de finale. Kim Dae Young mag naar de reservebank.

Publicatie: dinsdag 13 mei 2008 @ 10:19
Rubriek: Concert

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen