ti guarda dal Grande Inquisitor

Elisabetta, regina d'Inghilterra in het PSK

Romantische belcanto-opera's worden gewoonlijk in reserve gehouden voor concertante uitvoeringen. Dirigent Julian Reynolds stond gisteren in het PSK aan het hoofd van het Muntorkest met Rossini's Elisabetta, regina d'Inghilterra op de muziekstandaarden.

Die concertante opera had eigenlijk Maria Stuarda moeten geweest zijn. Maar aangezien de voorziene protagoniste Anna Caterina Antonacci die opera uit haar repertoire geschrapt had, werd al tijdens de seizoensaankondiging vorig jaar beslist om haar de Elisabetta van Rossini te laten zingen. Maar nu blijkt ze ziek te zien, wat meteen de hele onderneming hypothekeert. Er zijn waarschijnlijk maar een handvol zangeressen die deze partij in hun repertoire hebben, waardoor je moet nemen wat je kunt krijgen.

De Munt kwam uit bij de Amerikaanse sopraan Marguerite Krull. Ze heeft de rol effectief op haar repertoirelijst staan, maar dat is blijkbaar nog geen garantie dat ze hem ook kan zingen. Haar basistechniek is al twijfelachtig met noten die ze al te vaak langs onder aanzet en vaak ook te laag blijven. De weinig ondersteunde noten duwt ze ook uit haar keel, waardoor haar klank onaangenaam is. Maar ook van belcanto heeft ze weinig kaas gegeten. Staccato zingen is een basisvereiste om de coloraturen goed uit te voeren. Bij Krull worden de coloraturen meestal één grote glissando, die slechts bij benadering juist is. Door de annulatie van Antonacci was de vervanging door Krull waarschijnlijk beter dan niets, alhoewel...

De andere sopraanpartij is die van Matilde. Annamaria Dell'Oste begon wel zwak met een slecht projecterende stem tijdens haar duet met Leicester. Maar voor haar eerste aria "Ah, se tolto un sol momento" was ze opgewarmd en zong ze verder een keurige Matilde, zonder echter veel potten te breken.

Antonino Siragusa hebben we al vaker in het PSK kunnen horen. Opwarmingsproblemen blijkt hij totaal niet te kennen. Vanaf Norfolcs entrée met de cavatina "Oh voci funeste" rollen de coloraturen er vlekkeloos uit en de eerste hoge noot is meteen raak. Bij vorige gelegenheden, waren die hoge noten niet altijd even zeker, maar nu is die hoogte stevig zonder aarzeling. Bij zijn grote aria "Deh! troncate i ceppi suoi" in het tweede bedrijf zat ik constant op het puntje van mijn stoel. Ook de manier waarop hij fraseert, de woorden kleurt, met de tekst speelt door hier en daar nadrukken te leggen of kleine pauzes in te lassen, kortom de natuurlijkheid waarmee hij Rossini zingt, is fenomenaal.

Hetzelfde geldt ook voor de Leicester van Gregory Kunde. Zijn stem is meer het type van de Rossini-held, ronder en voller van klank. Ook voor hem stellen de hoge noten geen enkel probleem, die volledig geïntegreerd zijn in de rest van zijn stem en die gewoon gigantisch klinken. Zijn aria in het tweede bedrijf, na de aria van Norfolc, gevolgd door het tenorenduet was absoluut genieten van begin tot einde.

Deze twee tenors hebben de avond op spectaculaire wijze gered, maar het had nog mooier kunnen geweest zijn als de Munt ergens een Elisabetta had kunnen vinden...

Publicatie: donderdag 17 april 2008 @ 8:26
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Ashley Riches en Katherine Broderick in Buxton

Het liedrecital gisteren was een duo-recital met bas-bariton Ashley Riches en sopraan Katherine Broderick. Aan de piano zat Simon Lepper.

Liedrecital, 19-7-2018 10:16
0 opmerkingen

Tisbe in Buxton

Eén van de kenmerken van het Buxton Festival is dat ze ook onbekende of zelden gespeelde opera's opvissen. De "pastorale opera" Tisbe van ene Giuseppe Antonio Brescianello past perfect in dat plaatje.

Opera, 18-7-2018 10:52
0 opmerkingen

Lucy Schaufer in Buxton

In het midden van Engeland, ongeveer 35 km ten zuidoosten van Manchester, ligt Buxton. Sinds 1979 organiseren ze er een festival dat een beetje aanvoelt als het Edinburgh Festival met zowel opera's, kamermuziek als liedrecitals, en er is zelfs een Fringe Festival dat als generale repetitie voor Edinburgh beschouwd wordt. Mijn eerste bezoek aan dit festival begon in het Pavilion Arts Centre met een recital van de mezzo Lucy Schaufer en haar pianist Huw Watkins.

Liedrecital, 17-7-2018 19:24
0 opmerkingen

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
4 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Théâtre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen

De speler in Antwerpen

Opera Vlaanderen sluit het seizoen af met Prokofievs De speler, een opera die in de categorie "rariteiten" valt. Voor mij was het in alle geval de eerste keer dat ik deze opera hoorde.

Opera, 29-6-2018 13:34
2 opmerkingen