ti guarda dal Grande Inquisitor

Elisabetta, regina d'Inghilterra in het PSK

Romantische belcanto-opera's worden gewoonlijk in reserve gehouden voor concertante uitvoeringen. Dirigent Julian Reynolds stond gisteren in het PSK aan het hoofd van het Muntorkest met Rossini's Elisabetta, regina d'Inghilterra op de muziekstandaarden.

Die concertante opera had eigenlijk Maria Stuarda moeten geweest zijn. Maar aangezien de voorziene protagoniste Anna Caterina Antonacci die opera uit haar repertoire geschrapt had, werd al tijdens de seizoensaankondiging vorig jaar beslist om haar de Elisabetta van Rossini te laten zingen. Maar nu blijkt ze ziek te zien, wat meteen de hele onderneming hypothekeert. Er zijn waarschijnlijk maar een handvol zangeressen die deze partij in hun repertoire hebben, waardoor je moet nemen wat je kunt krijgen.

De Munt kwam uit bij de Amerikaanse sopraan Marguerite Krull. Ze heeft de rol effectief op haar repertoirelijst staan, maar dat is blijkbaar nog geen garantie dat ze hem ook kan zingen. Haar basistechniek is al twijfelachtig met noten die ze al te vaak langs onder aanzet en vaak ook te laag blijven. De weinig ondersteunde noten duwt ze ook uit haar keel, waardoor haar klank onaangenaam is. Maar ook van belcanto heeft ze weinig kaas gegeten. Staccato zingen is een basisvereiste om de coloraturen goed uit te voeren. Bij Krull worden de coloraturen meestal één grote glissando, die slechts bij benadering juist is. Door de annulatie van Antonacci was de vervanging door Krull waarschijnlijk beter dan niets, alhoewel...

De andere sopraanpartij is die van Matilde. Annamaria Dell'Oste begon wel zwak met een slecht projecterende stem tijdens haar duet met Leicester. Maar voor haar eerste aria "Ah, se tolto un sol momento" was ze opgewarmd en zong ze verder een keurige Matilde, zonder echter veel potten te breken.

Antonino Siragusa hebben we al vaker in het PSK kunnen horen. Opwarmingsproblemen blijkt hij totaal niet te kennen. Vanaf Norfolcs entrée met de cavatina "Oh voci funeste" rollen de coloraturen er vlekkeloos uit en de eerste hoge noot is meteen raak. Bij vorige gelegenheden, waren die hoge noten niet altijd even zeker, maar nu is die hoogte stevig zonder aarzeling. Bij zijn grote aria "Deh! troncate i ceppi suoi" in het tweede bedrijf zat ik constant op het puntje van mijn stoel. Ook de manier waarop hij fraseert, de woorden kleurt, met de tekst speelt door hier en daar nadrukken te leggen of kleine pauzes in te lassen, kortom de natuurlijkheid waarmee hij Rossini zingt, is fenomenaal.

Hetzelfde geldt ook voor de Leicester van Gregory Kunde. Zijn stem is meer het type van de Rossini-held, ronder en voller van klank. Ook voor hem stellen de hoge noten geen enkel probleem, die volledig geïntegreerd zijn in de rest van zijn stem en die gewoon gigantisch klinken. Zijn aria in het tweede bedrijf, na de aria van Norfolc, gevolgd door het tenorenduet was absoluut genieten van begin tot einde.

Deze twee tenors hebben de avond op spectaculaire wijze gered, maar het had nog mooier kunnen geweest zijn als de Munt ergens een Elisabetta had kunnen vinden...

Publicatie: donderdag 17 april 2008 @ 8:26
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Caroline Melzer in deSingel

Harawi, chant d'amour et de mort is een liedcyclus met twaalf liederen van Olivier Messiaen waar ik nog nooit van gehoord had. Sopraan Caroline Melzer en pianist Cédric Pescia voerden dit werk gisteren uit in deSingel, tegelijkertijd werd een kortfilm van Clara Pons geprojecteerd.

Liedrecital, 24-9-2017 10:25
0 opmerkingen

Manon Lescaut in Luik

De Waalse Opéra heeft gisteren haar seizoen gestart met de Puccini-klassieker Manon Lescaut. Het is verrassend dat ik deze opera in meer dan twintig jaar nog nooit in Luik gezien heb. De regie is uiteraard in handen van Stefano Mazzonis di Pralafera met Speranza Scappucci in de orkestbak.

Opera, 20-9-2017 17:23
1 opmerking

Sylvia Schwartz in deSingel

Van Juliane Banse tot Christiane Karg... sopranen die schitterend Lieder zingen, zijn er genoeg. Maar wat mij betreft, staat Sylvia Schwartz bovenaan als dé liedsopraan van het moment. Voeg daarbij nog de meesterliedpianist Wolfram Rieger en deSingel heeft een absoluut topduo om haar liedseizoen te openen.

Liedrecital, 17-9-2017 10:30
0 opmerkingen

Pinocchio in de Munt

Het aantal klassieke sprookjes dat tot opera verwerkt werd, is vrij beperkt met de twee Assepoesters en "Hans en Grietje". De meest recente opera van componist Philippe Boesmans en librettist Joël Pommerat is Pinocchio en heeft alles in zich om snel deel uit te gaan maken van het repertoire. De opera werd de afgelopen zomer gecreëerd op het Festival van Aix en is nu als co-productie in de heropende Munt te zien.

Opera, 13-9-2017 17:37
4 opmerkingen

Claron McFadden in deSingel

Honderd jaar geleden - meer exact op 15 oktober 1917 - werd Gretha Zelle, beter bekend als Mata Hari, in Vincennes geëxecuteerd door een vuurpeloton op verdenking van spionage. Reden voor Muziektheater Transparant om een productie aan haar te wijden onder de vorm van een theatraal liedrecital in een regie van Jean Lacornerie. De productie ging gisteren in deSingel in première.

Liedrecital, 9-9-2017 10:25
0 opmerkingen

September 2017

Het bespreekbureau heeft zijn intrek al genomen in de Munt. En op 5 september gaan de deuren weer open met de jongste Boesmans, Pinocchio, die eerder deze zomer op het festival van Aix gecreëerd werd in een regie van Joël Pommerat. Opera Vlaanderen opent het seizoen met de Korngold-rariteit Das Wunder der Heliane en met Puccini's Manon Lescaut staat in Luik een klassieker op het programma.

Toekomstmuziek, 20-8-2017 15:40
0 opmerkingen