ti guarda dal Grande Inquisitor

Paare in Düsseldorf

De Tonhalle Düsseldorf heeft een weekendfestival opgezet met als thema "Paare". Zondag stonden er twee liedrecitals op het programma met liederen van Robert en Clara Schumann enerzijds, en Gustav en Alma Mahler anderzijds. Voor beide liedrecitals was Charles Spencer de pianist van dienst.

Het matineeconcert ging door in de Robert-Schumann-Saal, een aangename, volledig houten doos die deel uitmaakt van het museum kunst palast vlakbij de Tonhalle. Het Schumann-programma dat de jonge sopraan Sylvia Schwartz bracht, had als titel "Szenen einer Ehe" gekregen. De meest bekende huwelijksscène van Schumann is ongetwijfeld de Frauenliebe und -leben waarmee ze begon.

Robert Schumann heeft slechts acht van de negen gedichten van Chamisso op muziek gezet. Maar dat negende gedicht is de sleutel tot de rest van de liederen. In dat lied zien we een vrouw die alleen achterblijft en terugdenkt aan de periode voor de dood van haar man. Dat gevoel heeft Schumann uiteraard wel getoonzet door via de piano-postlude van het laatste lied Nun hast du mir den ersten Schmerz getan te verwijzen naar de piano-prelude van het eerste lied. Deze opzet werd door Sylvia Schwartz consequent doorgetrokken naar de andere liederen. Haar uitvoering van Frauenliebe und -leben werd daardoor veel ontroerender dan de vrolijke herinneringen die vaak met veel gusto opgehaald worden.

Het eerste lied Seit ich ihn gesehen krijgt een duidelijke melancholische ondertoon. Er, der Herrlichste von allen is ook veel minder uitbundig dan gewoonlijk. En als ze in Ich kann's nicht fassen, nicht glauben een sterke rallentando maakt om de woorden van haar toekomstige man "Ich bin auf ewig Dein" nadenkend te benadrukken, is dat moment hartverscheurend. Du Ring an meinem Finger is noch zo'n lied dat meestal gezongen wordt met uitbundige vreugde. Bij Sylvia Schwartz zie je de vrouw in haar stoel zitten, terwijl ze naar haar handen kijkt en dan die ring opmerkt... die ooit voor zoveel vreugde gezorgd heeft, maar nu enkel nog voor pijn zorgt. Veel van dergelijke emoties heb ik al eerder bij andere zangeressen gehoord. Maar hier was het zo consequent opgebouwd en werd toch nooit de muziek of de tekst geweld aangedaan. In An meinem Herzen, an meiner Brust was ze wel even de noten kwijt, maar al improviserend heeft ze zich toch goed gered. Het was slechts een kleine, absoluut vergeefbare, smet op een anders geniale uitvoering van Frauenliebe und -leben.

De liederen van Clara Schumann zijn iets minder bekend. Sommige liederen op gedichten van Friedrich Rückert, zoals Er ist gekommen, zijn wel relatief bekend omdat ze samen met liederen van Robert Schumann gepubliceerd werden in Liebesfrühling (opus 37) . Deze liederen stonden als tweede op het programma. Vooral Oh weh des Scheidens legde een opmerkelijke band met Frauenliebe und -leben. In Die stille Lotusblume kon Sylvia Schwartz ook voluit de schoonheid van haar stem laten horen. Naast haar onmiskenbare interpretatieve kwaliteiten, klinkt haar stem fantastisch mooi over het volledig bereik van haar stem.

Na de pauze bleven we bij de poëzie van Friedrich Rückert met een selectie uit Roberts huwelijksgeschenk Myrthen, een voor de hand liggende keuze in een recital rond "Szenen einer Ehe". Het laatste groepje liederen van Clara, Lieder aus Jucunde, spraken me iets minder aan. Maar in het dialooglied Was weinst du, Blümlein, im Morgenschein blijkt ook hoe gemakkelijk Sylvia Schwartz heen en weer beweegt tussen verschillende karakters en emoties. Ook Das ist ein Tag der klingen mag vond ik een geslaagd lied van Clara. Na Roberts Venetianisches Lied II als enige bisnummer kan ik met overtuiging Sylvia Schwartz toevoegen aan de lijst van jonge liedzangeressen die in de gaten gehouden moeten worden...

Uit haar biografie blijkt trouwens dat ze afgestudeerd is in Berlijn bij onder andere Thomas Quasthoff. En hij stond zondagavond op het podium van de grote zaal van de Tonhalle voor een duorecital met Bernarda Fink en liederen van de Mahlers met als titel "...bald bin ich allein".

Het deeltje met liederen van Alma Mahler werd wel heel beperkt gehouden. Bernarda Fink zong vier liederen van haar, waarna overgegaan werd tot overwegend liederen uit Des Knaben Wunderhorn. De beide zangers wisselden elkaar af met groepjes van vier à vijf liederen.

In de steeds terugkerende Tralali-tralala's van Revelge doorliep Quasthoff de verschillende emoties van de marcherende soldaat van verveling en vermoeidheid, over woede, tot opwinding. Hij zette al zijn inlevingsvermogen in om de "klank" van vissen uit te beelden in Des Antonius von Padua Fischpredigt, waarna Fink even uit de bol kon gaan met een hilarische uitvoering van Lob des hohen Verstands. Charles Spencer liet op zijn beurt de vogeltjes pianistiek kwinkeleren in Ich ging mit Lust. Tussendoor zong Quasthoff de iets serieuzere Rückert-Lieder met een grootse Um Mitternacht en een magistrale Ich bin der Welt abhanden gekommen.

Sommige liederen uit Des Knaben Wunderhorn kunnen ook als duet gezongen worden. In Wo die schönen Trompeten blasen probeerden Fink en Quasthoff elkaar de loef af te steken met om het mooist legato en mezza voce te zingen. De winnaar was... het publiek. De twee laatste "duetten" waren Verlor'ne Müh en Trost im Unglück, die zich uitermate lenen tot interactie tussen beide zangers, waarmee een hoogdag van het Lied afgesloten werd.

Publicatie: maandag 31 maart 2008 @ 11:45
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

Gerard Schneider in Wexford

Voor het laatste lunchrecital in de St. Iberius-kerk werd beroep gedaan op de tenor Gerard Schneider en pianiste Andrea Grant. Ze brachten een gevarieerd programma met - voor de eerste keer de afgelopen dagen - ook een aantal Duitse liederen.

Liedrecital, 4-11-2017 15:55
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Alessandra Volpe in Wexford

Het recital van de Italiaanse mezzo Alessandra Volpe in de St. Iberius-kerk bestond grotendeels uit opera-aria's. Ze werd aan de piano begeleid door Tina Chang.

Liedrecital, 3-11-2017 18:30
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Raffaella Lupinacci en Fillippo Fontana in Wexford

Voor het lunchrecital in Wexford kregen we deze keer een Italiaans duo te horen. De mezzo Raffaella Lupinacci en de bariton Fillippo Fontana zongen een mengeling van Italiaanse liederen en aria's. Ze werden aan de piano begeleid door Giorgio D'Alonzo.

Liedrecital, 2-11-2017 15:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Anne Sophie Duprels in Wexford

Tijdens het Wexford Opera Festival wordt elke dag een "Luchtime Recital" gebracht in de St. Iberius Church door één of meerdere zangers uit de bezettingen van de avondvoorstellingen. Vandaag traden de Franse sopraan Anne Sophie Duprels en pianist Stephen Barlow (tevens de Medea-dirigent) op.

Liedrecital, 1-11-2017 18:58
0 opmerkingen

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen