ti guarda dal Grande Inquisitor

Joseph Calleja in Namen

Op operavlak is het bekendste Maltese exportproduct ongetwijfeld de jonge tenor Joseph Calleja. In het kader van europalia.europa gaf hij gisteren een recital in de mooie zaal van het Théâtre Royal de Namur. Hij werd daarbij op de piano begeleid door Daniel Blumenthal. Op het programma stonden tien uiteenlopende opera-aria's, rustpauzes werden gecreëerd door een pianofantasie van Mozart en een nocturne van Chopin.

De laatste keer dat ik Joseph Calleja gehoord heb was in Rigoletto in Amsterdam. In vergelijking met toen is zijn stem een donkerder geworden met veel baritonale ondertonen. Hij heeft wel nog altijd een heerlijk ouderwetse klank, dankzij zijn snel maar toch verfijnd vibrato en stijlvol gebruik van portamenti.

Nu, die stijl komt vooral tot zijn recht in het Italiaans-romantisch repertoire. Hij opende echter het recital in dezelfde stijl met Handel en Gluck. Ombrai mai fu is weliswaar een aria die door zowat elk stemtype ooit wel eens gezongen werd, bij Calleja klinkt het als Verdi. Ik begrijp ook niet waarom tenors onbedingd Tamino willen zingen, terwijl er zoveel repertoire bestaat dat beter bij hun stem past. Net zoals Juan Diego Flórez waagt ook Calleja zich aan de Bildnis-aria. Zijn Duits is weliswaar redelijk goed, maar de Mozartstijl is ver te zoeken. Maar het is het Italiaanse repertoire waarvoor hij geboren is. Nemorino's Una furtiva lagrima was quasi perfect, zowel in zijn frasering als in zijn expressie.

Net zoals in Amsterdam, en ook blijkens live-opnames die ik sindsdien gehoord heb, is zijn hoogte nog altijd een probleemgebied. Hij benadert alle hoge noten nogal voorzichtig. In Che faro senza Euridice had ik zelfs het gevoel dat hij net iets te laag uitkwam. Het is niet dat hij die noten niet heeft. Ze klinken zelfs mooi geïntegreerd in de rest van zijn stem. Maar het lijkt alsof hij niet durft door te zingen. Dat neemt niet weg dat hij de Bloemenaria van Don José toch eindigt met een indrukwekkende diminuendo op die hoge si-bemol.

Maar als hij aan de bisnummers komt, dan valt er precies een last weg. De drie bisnummers waren typische tenorfavorieten zoals Granada, Non ti scordar di me en Because. Calleja's stem bloeit helemaal open, die hoge noten lijken geen probleem meer te zijn, het baritonale is grotendeels weg en nu klinkt hij pas echt als een eersterangstenor. Die drie bisnummers alleen waren de verplaatsing naar Namen waard. Het is was alleen spijtig dat de zaal niet helemaal vol zat... misschien dat Europalia toch wat meer reclame had moeten maken.

Publicatie: donderdag 29 november 2007 @ 18:39
Rubriek: Concert

Recent RSS feed

Elena Sancho Pereg in Düsseldorf

De Spaanse sopraan Elena Sancho Pereg en pianist Stephen Harrison gaven vanmorgen een liedrecital in de foyer van het Dusseldorfse operahuis. Op het programma stonden Duitse en Spaanse liederen.

Liedrecital, 25-6-2017 17:06
0 opmerkingen

Geschichten aus dem Wiener Wald in Hagen

Het is niet veel nieuwe opera's gegeven. Amper drie jaar na de creatie bij de Bregenzer Festspiele is Geschichten aus dem Wiener Wald van HK Gruber al aan zijn derde productie toe. Na Bregenz, het Theater an der Wien en de Komische Oper Berlin sluit het Stadttheater Hagen zijn seizoen ermee af. Het is tevens de afscheidsproductie van intendant Norbert Hilchenbach, die tevens tekende voor de regie.

Opera, 25-6-2017 8:48
0 opmerkingen

Sadko in Gent

Sadko is één van die opera's die ik enkel ken van opnames en dan vooral van de drie aria's van de drie vreemde kooplui. De opera van Nikolai Rimski-Korsakov is een echte rariteit, zelfs in Rusland zijn er de afgelopen vijf jaar maar vijf producties van terug te vinden en geen enkele buiten Rusland. Daarvoor alleen al verdient Opera Vlaanderen de nodige lof.

Opera, 23-6-2017 17:12
4 opmerkingen

Benjamin Appl - Heimat

De nieuwste CD van bariton Benjamin Appl en pianist James Baillieu is thematisch opgebouwd met als titel "Heimat" en liederen van een dozijn verschillende componisten.

CD's, 17-6-2017 9:05
0 opmerkingen

Matthias Goerne - Einsamkeit

De afgelopen jaren heeft Matthias Goerne de wereld van het Schubert-lied verkend met elf CD's. Nadien was er sprake van een gelijkaardig Schumann-project met vijf of zes CD's. Ik veronderstel dat de CD "Einsamkeit", met Markus Hinterhäuser aan de piano, de eerste in deze reeks is...

CD's, 14-6-2017 18:04
0 opmerkingen

Natalie Dessay - Schubert

Natalie Dessay zingt al een tijdje geen opera's meer, maar met haar meest recente opnames richt ze zich meer op het Lied- en Mélodie-repertoire. Nu heeft ze zelfs een poging ondernomen om Schubert te zingen. Philippe Cassard is haar "partner in crime".

CD's, 8-6-2017 18:57
4 opmerkingen

Der Vampyr in Koblenz

Der Vampyr is een opera die ik enkel van opnames ken en al een eeuwigheid op mijn verlanglijstje staat om eens live te zien. Marschners opera lijkt echter aan een opmars bezig te zijn: na producties in de Komische Oper Berlin en Genève dit seizoen is er nu ook één dichter bij huis... in het charmante Stadttheater van Koblenz.

Opera, 5-6-2017 9:06
0 opmerkingen

Attila in Bonn

Sinds een paar jaar programmeert de opera van Bonn elk seizoen een vroege Verdi-opera. Vorig jaar was dat bijvoorbeeld Jérusalem, dit jaar brengen ze Attila. Het was opvallend dat ze de voorstelling speelden zonder pauze, waarschijnlijk om te vermijden dat de halve zaal het halverwege aftrapt...

Opera, 4-6-2017 9:42
1 opmerking

Aida in het Muntpaleis

Ik heb deze week met veel plezier afscheid genomen van het Muntpaleis, oftwel "de tent". De laatste Muntproductie op verplaatsing was de kaskraker Aida in een regie van Stathis Livathinos.

Opera, 1-6-2017 17:05
2 opmerkingen

Juni 2017

De opera van Luik sluit het seizoen af met een herneming van Otello, terwijl Opera Vlaanderen het zelden uitgevoerde Sadko opvoert... spijtig genoeg enkel in Gent.

Toekomstmuziek, 27-5-2017 16:33
0 opmerkingen