ti guarda dal Grande Inquisitor

Christine Schäfer in de Munt

Ik ben zelden met zo hoog gespannen verwachtingen naar een recital gegaan als het liedrecital van Christine Schäfer en Eric Schneider in de Munt. Christine Schäfer is een van mijn favoriete liedsopranen en het is al veel te lang geleden dat ik haar nog eens in een liedrecital gehoord heb. Op het programma stond Winterreise.

Ik vind hun opname van Schuberts grootste liedcyclus fantastisch. Live kon Christine Schäfer mij echter veel minder ontroeren. Het is uiteraard niet evident om een overtuigende Winterreise te zingen met haar heldere sopraanstem, omdat je toch een zekere vereenzelviging verwacht tussen de zanger en de, in principe mannelijke, Wanderer. Christine Schäfer blijft echter op een te grote afstand om te kunnen beklijven. Ook in haar gezicht is weinig emotie te zien, alleen speelt er af en toe een cynische glimlach rond haar lippen.

Je zou hun interpretatie excentriek kunnen noemen vanwege de soms wel heel afwijkende tempokeuzes. Gute Nacht vertrekt bijvoorbeeld met een sneltreinvaart. Die Krähe lijkt wel een zenuwachtige kolibri. Het contrast met het volgende lied, een zeer trage Letzte Hoffnung, valt dan weer des te meer op. Echt snelle liederen zoals Der stürmische Morgen of Mut worden dan weer traag gezongen.

De liederen die het best werkten, waren de liederen waar het romantisch verlangen naar de dood een hoofdrol speelt. In liederen zoals Der greise Kopf, Der Wegweiser of Das Wirtshaus maakt ze volgens mij duidelijk dat de Wanderer de cyclus niet overleeft. Ze doet niets dramatisch of waanzinnigs. Het berustende doodsverlangen wordt daarentegen als iets lavends uitgedrukt.

Ik was echter wel aangenaam verrast door Eric Schneider. Ik vind hem meestal nogal bruut, maar ik heb hem nog nooit zo verfijnd en gevoelig horen piano spelen als in dit recital. Het kleine tussenspel van Das Wirtshaus speelde hij zelfs zo etherisch dat ik bijna het gevoel kreeg dat er een grote straal licht uit de hemel zou neerdalen. Anderzijds liet hij regelmatig de spanning los tussen de liederen. Zeker de vier laatste liederen zouden in één grote boog uitgevoerd moeten worden. Maar hij wachtte telkens geduldig tot het publiek lustig uitgehoest was.

Publicatie: dinsdag 20 november 2007 @ 8:21
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
0 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen