ti guarda dal Grande Inquisitor

Tre Intermezzi in Luik

A priori leek het idee van de Waalse Opera om drie intermezzo's van drie verschillende componisten te combineren in één avond wel interessant. Het is onbekend buffo-repertoire dat men anders nooit te horen of te zien krijgt. En alhoewel het een redelijk onderhoudende avond was, was het toch niet wat ik gehoopt of verwacht had.

FotoHet is natuurlijk eigen aan het genre dat deze mini-opera's vaak niemendalletjes zijn. Ze hadden als doel om opgevoerd te worden -misschien zelfs letterlijk- tussen de soep en de patatten van een opera-seria-avond. Ze moesten dus als een divertissement dienen na een reeks serieuze da capo-aria's. Voor de onderwerpen komen vaak dezelfde ruzieënde koppels, oude mannen die nog wel een jong blaadje lusten of verkleedpartijen terug. De karaktertekening is vaak karikaturaal en de muziek voorspelbaar. Dat was niet anders bij de keuze die ze in Luik gemaakt hebben.

Het eerste werkje van de avond, Il maestro di cappella van Domenico Cimarosa, beviel me nog het best... net omwille van zijn originaliteit. Het duurt maar ongeveer 20 minuten en handelt over een orkestrepetitie waarbij de kapelmeester probeert een van zijn aria's gerepeteerd te krijgen. Het grootste deel speelt zich dan ook letterlijk in de orkestbak af. Voor de gelegenheid is die verhoogd tot ongeveer parterrehoogte. Alberto Rinaldi vertolkte de rol van de kapelmeester, en zou ook in de twee andere intermezzo's optreden. Het is een zanger die al een tijdje meegaat (in zijn bio staat dat hij zijn Scaladebuut in 1966 maakte), en dat was er ook aan te merken. Zijn stem heeft nog weinig glans en droeg soms nauwelijks tot voorbij het orkest.

FotoDe twee andere intermezzo's hadden twee of drie zangpartijen en de actie werd ook iets breder. De regie van de nieuwe intendant Stefano Mazzonis di Pralafera vond ik toch maar zwak. Aangezien een intermezzo opgevoerd moest worden in een eenvoudig decor dat snel voor het "grote" decor geplaatst moest kunnen worden, probeerden ze het in Luik ook op deze "authentieke" manier te doen. En dat was een vergissing. Het ziet er allemaal goedkoop en schooltoneelachtig uit. Hij probeert wat eenheid in de drie werken te krijgen door twee figuranten telkens in een of andere gedaante te laten terugkeren als souffleur, dienaar, tovenaar, ... maar ze liepen meer in de weg dan wat anders. In het slot van het tweede intermezzo, La Zingara van ene Rinaldo Da Capua, doet ook even het koor mee en hun dans- en acteerprestaties waren beschamend. Heel het slot viel daardoor in duigen en eindigde spanningsloos.

La Zingara gaat over een jonge zigeunerin Nisa die samen met haar broer Tagliaborse probeert om de rijke koopman Calcante erin te luizen om met haar te trouwen (waar ze uiteraard in slaagt). Calcante was weer Rinaldi. Max René Cosotti "zong" de broer, niet gehinderd door het ontbreken van een stem. Het enige positieve was de fris vertolkte Nisa van Hendrickje Van Kerckhove. In Il Giocatore van Luigi Cherubini (beter bekend van Medea) kreeg Rinaldi, nu in de rol van Bacocco, repliek van de mezzo Sabine Willeit als diens vrouw Serpilla. Ook zij zingt Rinaldi van de scène, alhoewel ze geen echt aantrekkelijke stem heeft.

Een gemiste kans.

Publicatie: woensdag 24 oktober 2007 @ 17:52
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Opera, 22-3-2017 8:57
4 opmerkingen

Matthäus-Passion in het PSK

Ik heb zelden zoveel Nederlands horen spreken in het PSK. De Matthäus-Passion waarin ik gisteren verzeild geraakte, leek meer op een voorstelling voor familie en vrienden van het Octopus Kamerkoor en Le Concert d’Anvers... uiteraard onder de leiding van Bart Van Reyn. De zaal zat ook maar halfvol met allemaal lege balkons.

Oratorium, 18-3-2017 9:27
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in Antwerpen

Het Orchestre Philharmonique Royal de Liège was gisteren te gast in de Koningin Elisabethzaal voor een uitvoering van Hertog Blauwbaards burcht onder leiding van Christian Arming, voorafgegaan door het Adagio uit Mahlers Tiende.

Opera, 12-3-2017 9:43
3 opmerkingen

Pénélope in het PSK

We moeten blij zijn met elke Franse opera die door onze operahuizen geprogrammeerd wordt, zeker als het een onbekend juweeltje als Faurés Pénélope is... zelfs al is het "maar" concertant. Gisteren hoorde ik een uitstekende uitvoering met het Muntorkest onder leiding van Michel Plasson.

Opera, 1-3-2017 16:35
1 opmerking

Lucifer in Antwerpen

Het zou van 1984 geleden zijn - bij de 150ste verjaardag van Peter Benoit - dat Lucifer laatst opgevoerd werd. Gisteren was Benoits oratorium opnieuw te horen in de Koningin Elisabethzaal met deFilharmonie onder leiding van Bart Van Reyn.

Oratorium, 26-2-2017 10:35
0 opmerkingen

Maart 2017

Maart wordt een goedgevulde operamaand. Bij Opera Vlaanderen verhuist Simon Boccanegra naar Gent en hernemen ze in Antwerpen Agrippina in de productie van Mariame Clément die vijf jaar geleden in Gent te zien was. In Luik brengen ze met Jérusalem een Verdi-rariteit, terwijl de Munt een versie van Janaceks Het sluwe vosje opvoert onder de naam "Foxie!"...

Toekomstmuziek, 24-2-2017 18:59
3 opmerkingen