ti guarda dal Grande Inquisitor

Tre Intermezzi in Luik

A priori leek het idee van de Waalse Opera om drie intermezzo's van drie verschillende componisten te combineren in één avond wel interessant. Het is onbekend buffo-repertoire dat men anders nooit te horen of te zien krijgt. En alhoewel het een redelijk onderhoudende avond was, was het toch niet wat ik gehoopt of verwacht had.

FotoHet is natuurlijk eigen aan het genre dat deze mini-opera's vaak niemendalletjes zijn. Ze hadden als doel om opgevoerd te worden -misschien zelfs letterlijk- tussen de soep en de patatten van een opera-seria-avond. Ze moesten dus als een divertissement dienen na een reeks serieuze da capo-aria's. Voor de onderwerpen komen vaak dezelfde ruzieënde koppels, oude mannen die nog wel een jong blaadje lusten of verkleedpartijen terug. De karaktertekening is vaak karikaturaal en de muziek voorspelbaar. Dat was niet anders bij de keuze die ze in Luik gemaakt hebben.

Het eerste werkje van de avond, Il maestro di cappella van Domenico Cimarosa, beviel me nog het best... net omwille van zijn originaliteit. Het duurt maar ongeveer 20 minuten en handelt over een orkestrepetitie waarbij de kapelmeester probeert een van zijn aria's gerepeteerd te krijgen. Het grootste deel speelt zich dan ook letterlijk in de orkestbak af. Voor de gelegenheid is die verhoogd tot ongeveer parterrehoogte. Alberto Rinaldi vertolkte de rol van de kapelmeester, en zou ook in de twee andere intermezzo's optreden. Het is een zanger die al een tijdje meegaat (in zijn bio staat dat hij zijn Scaladebuut in 1966 maakte), en dat was er ook aan te merken. Zijn stem heeft nog weinig glans en droeg soms nauwelijks tot voorbij het orkest.

FotoDe twee andere intermezzo's hadden twee of drie zangpartijen en de actie werd ook iets breder. De regie van de nieuwe intendant Stefano Mazzonis di Pralafera vond ik toch maar zwak. Aangezien een intermezzo opgevoerd moest worden in een eenvoudig decor dat snel voor het "grote" decor geplaatst moest kunnen worden, probeerden ze het in Luik ook op deze "authentieke" manier te doen. En dat was een vergissing. Het ziet er allemaal goedkoop en schooltoneelachtig uit. Hij probeert wat eenheid in de drie werken te krijgen door twee figuranten telkens in een of andere gedaante te laten terugkeren als souffleur, dienaar, tovenaar, ... maar ze liepen meer in de weg dan wat anders. In het slot van het tweede intermezzo, La Zingara van ene Rinaldo Da Capua, doet ook even het koor mee en hun dans- en acteerprestaties waren beschamend. Heel het slot viel daardoor in duigen en eindigde spanningsloos.

La Zingara gaat over een jonge zigeunerin Nisa die samen met haar broer Tagliaborse probeert om de rijke koopman Calcante erin te luizen om met haar te trouwen (waar ze uiteraard in slaagt). Calcante was weer Rinaldi. Max René Cosotti "zong" de broer, niet gehinderd door het ontbreken van een stem. Het enige positieve was de fris vertolkte Nisa van Hendrickje Van Kerckhove. In Il Giocatore van Luigi Cherubini (beter bekend van Medea) kreeg Rinaldi, nu in de rol van Bacocco, repliek van de mezzo Sabine Willeit als diens vrouw Serpilla. Ook zij zingt Rinaldi van de scène, alhoewel ze geen echt aantrekkelijke stem heeft.

Een gemiste kans.

Publicatie: woensdag 24 oktober 2007 @ 17:52
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Andrea Chénier in München

Het is amper te geloven dat, toen een paar maanden geleden een nieuwe productie van Andrea Chénier in première ging, dit een creatie was voor München. En regisseur Philipp Stölzl heeft meteen de meest traditionele enscenering denkbaar bedacht, in een reeks poppenhuisdecors van Heike Vollmer.

Opera, 29-7-2017 8:50
2 opmerkingen

Les contes d'Hoffmann in München

Les Contes d'Hoffmann bij de Bayerische Opernfestspiele is een productie van 2011. Opvallend was dat ze de versie met dialogen brachten in plaats van de Giraud-recitatieven. Verder lieten twee van de hoofdrolzangers een week geleden weten dat ze om een of andere reden forfait moesten geven.

Opera, 28-7-2017 9:33
1 opmerking

La favorite in München

Gisteren stond La favorite op het programma van de Bayerische Opernfestspiele. Het is een herneming van een productie eerder dit seizoen, waarin Elina Garanca haar roldebuut maakte... spijtig genoeg in een productie die best zo snel mogelijk vergeten wordt.

Opera, 27-7-2017 9:29
3 opmerkingen

Wiener Blut in München

Gisteren nam de Bayerische Festspiele een snipperdag: het perfecte moment om eens bij de kleine broer op de Gärtnerplatz te gaan kijken en Wiener Blut mee te pikken. Hun theater is al een paar jaar gesloten voor renovatiewerken (en zou in het najaar terug opengaan) en dus werd voor de Strauss-operette uitgeweken naar het juweeltje van het Cuvilliéstheater.

Operette, 26-7-2017 10:06
0 opmerkingen

Oberon in München

Vorige week ging een nieuwe productie van Webers Oberon in première in het Prinzregententheater. Het is een voorstelling die hier en daar toch wat wensen openliet.

Opera, 25-7-2017 10:09
0 opmerkingen

Lady Macbeth in München

Mijn tweede voorstelling bij de Bayerische Opernfestspiele was ook een productie die eerder dit seizoen in première gegaan is. Voor Lady Macbeth uit het district Mtsensk hebben ze Harry Kupfer nog eens naar München gehaald.

Opera, 23-7-2017 10:00
0 opmerkingen

Semiramide in München

De Bayerische Opernfestspiele is altijd een combinatie van oudere producties, hernemingen uit het afgelopen seizoen en premières. David Aldens productie van Semiramide ging eerder dit seizoen in première met een overweldigende bezetting, aangevoerd door Joyce DiDonato. Dezelfde bezetting was ook van de partij op het festival.

Opera, 22-7-2017 9:31
0 opmerkingen

Gerhaher & Williams - Die schöne Magelone

Die schöne Magelone heeft niet dezelfde populariteit of de uitgebreide discografie als bijvoorbeeld een Winterreise of een Dichterliebe. Het is dan ook een leuke verrassing dat plots twee nieuwe opnames verschijnen, met inclusief de gesproken tussenteksten.

CD's, 15-7-2017 10:13
1 opmerking