ti guarda dal Grande Inquisitor

Mitridate, re di Ponto in de Munt

Wie dezer dagen over het Muntplein loopt, kan er niet naast kijken. De voorgevel van de Muntschouwburg is verborgen achter een rood theatergordijn. Dit is niet een of ander statement van Peter De Caluwe, maar is onderdeel van de tentoonstelling "agorafolly" die in het kader van europalia door 27 jonge artiesten, uit 27 Europese landen, op 27 Brusselse pleinen ingericht werd.

In de Munt zelf gaat het eerste seizoen van De Caluwe nu pas echt van start... ik vermoed dat de creatie van Phaedra nog door Foccroule geïniteerd werd. Het zal wel geen geheim meer zijn, dat de nieuwe Muntdirecteur van plan is om alle opera's seria van Mozart te programmeren. Mitridate, re di Ponto is eerst aan de beurt.

Foto

Mitridate is de koning van Pontus (een staat in het Noorden van het huidige Turkije, grenzend aan de Zwarte Zee). Hij verspreidt het gerucht dat hij in een strijd tegen de Romeinen omgekomen is. Prompt proberen zijn twee zonen, Farnace en Sifare, zowel zijn troon als zijn verloofde Aspasia in te pikken... wat tot de nodige complicaties leidt als Mitridate toch niet dood blijkt te zijn. De jonge Mozart (hij was 14 jaar indertijd) componeerde deze opera voor Milaan waar hij in 1770 in première ging. Het is een opera met een onstuitbare stroom aan da capo-aria's en zonder koorpartijen. Alhoewel het waarschijnlijk musicologische onzin is, deden sommige scènes me al aan latere Mozartopera's denken. Zo moest ik bij de intrede van Mitridate aan Sarastro denken, de rol van Aspasia lijkt wel een voorstudie voor Donna Anna. En als op het einde van de opera na de dood van Mitridate de overblijvenden het slotkwintet aanheffen, dan is de parallel met het slot van Don Giovanni voor de hand liggend.

De opera kent zo goed als geen opvoeringsgeschiedenis. Hij zou pas in 1971 terug voor de eerste keer opgevoerd geweest zijn in Salzburg. Het is dan toch enigszins verbazingwekkend dat de Munt voor de rollen van Mitridate en Farnace zangers heeft gevonden, die hun rol al in verschillende andere producties gezongen hebben. En dat was er ook aan te merken. Respectievelijk Bruce Ford en Bejun Mehta gaven de meest doorleefde vertolking van alle zangers. Ik was vooral aangenaam verrast door Bruce Ford. De laatste keren dat ik hem gehoord heb, had hij geen al te beste indruk nagelaten. Maar dankzij de dramatische expressie waarmij hij de recitatieven van Mitridate zingt, portretteert hij een geloofwaardige Mitridate. Ook zijn aria's zong hij overwegend zeer goed. Sommige noten brak hij wat kort af en de hoogste noten zong hij meestal met veel kopstem, maar telkens paste dit in de stijl en de sfeer van het moment. Bejun Mehtra heeft een gigantische stem. Voor een keer, viel de contratenor van dienst niet te licht uit naast de andere zangers.

De drie vrouwelijke hoofdrollen vond ik over het algemeen minder overtuigend. Mary Dunleavy begon heel rommelig aan de rol van Aspasia. Vooral in het eerste bedrijf waren de coloraturen soms slordig. Alhoewel ze continu verbeterde en de twee andere bedrijven redelijk goed zong, bleef ik toch op mijn honger zitten. Ongeveer hetzelfde gold voor de Sifare van Myrtò Papatanasiu met een zwak eerste bedrijf en een iets steilere ontwikkeling in de rest van de opera. En alhoewel ze door Jan en alleman de hemel ingeprezen wordt, volg ik niet in die reactie. Ze zingt weliswaar mooi en heeft een aangename stem, maar ze heeft mij nooit ontroerd. Ik betrapte me er zelfs regelmatig op dat mijn gedachten aan het afdwalen waren telkens zij een aria zong. Veronica Cangemi vond ik dan bijvoorbeeld wel boeiender om naar te luisteren... alhoewel slechts één aria van Ismene de voorstelling gehaald heeft.

Zowel dirigent Mark Wigglesworth als regisseur Robert Carsen maakten met deze productie hun debuut in de Munt. Carsen moderniseert uiteraard de opera en verplaatst de actie naar een oorlogsgebied in het Midden-Oosten. Het paleis van Mitridate ligt in puin, bij het begin van de opera moeten de stofwolken nog wegtrekken. Het ensceneren van pakweg 20 da capo-aria's ligt niet voor de hand, maar Carsen slaagt er toch in om er een lijn in te krijgen. Voor de da capo-gedeelten maakt hij het zich wel vaak gemakkelijk door de zangers vooraan op de scène in een spotlicht te zetten. Maar het zijn vooral de recitatieven waarin zijn regisseertalent het best tot uiting komen. Ik denk daarbij bijvoorbeeld aan de eerste scène van het tweede bedrijf, geënsceneerd als een slaapkamerscène waarin Farnace aan Ismene bekend dat hij niet meer in haar geïnteresseerd is. Ook mooi is het slow motion ballet van stervende soldaten in gevechtsuitrusting tijdens de aria van Marzio. En de lange tafel in het derde bedrijf deed me dan weer denken aan Carsens enscenering van Macbeth in Keulen. Robert Carsen was ook verantwoordelijk voor de soms dramatische belichting met lange, uitvergrote schaduwen of het gebruik van tegenlicht. Zijn mooi plaatjes droegen bij tot het succes van deze productie.

Publicatie: vrijdag 19 oktober 2007 @ 20:48
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Thomas Oliemans in Zeist

Met Joseph von Eichendorff als de festivaldichter is het onvermijdelijk dat we op een bepaald moment Schumanns Eichendorff-Liederkreis te horen zouden krijgen. Vandaag was dat het geval met de Nederlandse bariton Thomas Oliemans en de immer geniale Malcolm Martineau aan de piano.

Liedrecital, 24-5-2018 22:56
0 opmerkingen

Meerstemmige Schumann en Brahms in Zeist

"Meine Töne still und heiter" was de titel die de kwartetavond van het Liedfestival van Zeist meegekregen had. Het is het eerste lied uit Schumanns Minnespiel dat centraal stond in een concert met meerstemmige liederen van Schumann en Brahms, uitgevoerd door vier solisten en met Matthias Lademann aan de piano.

Liedrecital, 23-5-2018 23:05
0 opmerkingen

Anna Lucia Richter in Zeist

Dit jaar heeft het Liedfestival van Zeist "Schubert en zijn opvolgers" als thema. Die opvolgers zijn dan vooral Schumann en Wolf. Een bijkomende rode draad is de dichter Eichendorff. In het openingsconcert van Anna Lucia Richter en Gerold Huber kregen we Schubert en Wolf, maar voor Eichendorff was het wachten tot de bisnummers.

Liedrecital, 22-5-2018 23:06
0 opmerkingen

Capriccio Première Portraits

Het Oostenrijkse platenlabel Capriccio is met "Première Portraits" een nieuwe reeks gestart. Hun doel is om jonge artiesten de kans te geven om een eerste CD op te nemen. Momenteel zijn er al zeven opnames uitgebracht, vier daarvan met Duitse liederen. Op één opname na, is Charles Spencer telkens de pianist.

CD's, 10-5-2018 14:43
0 opmerkingen

Mei 2018

Mei is een vrij rustige maand, onder andere omdat het Muntorkest de Elisabethwedstrijd moet begeleiden. Met de zomer in aantocht wordt de Landcommanderij weer omgebouwd tot een operazaal met dit jaar Il trovatore op het programma. Opera Vlaanderen brengt een nieuwe productie van La clemenza di Tito in een productie van Michael Hampe. In Luik spelen ze het vrij zelden uitgevoerde La donna del lago.

Toekomstmuziek, 1-5-2018 11:23
0 opmerkingen

Lohengrin in de Munt (2/2)

De nieuwe Lohengrin-productie heeft voor de vier protagonisten twee bezettingen. Gisteren hoorde ik de eerste bezetting. Die is beduidend beter dan de tweede bezetting, al zijn er toch nog een paar zwakke punten.

Opera, 27-4-2018 11:39
3 opmerkingen

Opera Vlaanderen 2018-2019

Aviel Cahn heeft zijn laatste seizoen bij Opera Vlaanderen aangekondigd. Het is een seizoen waar verschillende namen uit het Cahn-tijdperk terugkeren. De Konwitschny-productie van La Juive is de enige herneming.

Toekomstmuziek, 24-4-2018 18:35
5 opmerkingen

Opéra Royal de Wallonie 2018-2019

Stefano Mazzonis di Pralafera en Speranza Scappucci hebben vandaag het volgende seizoen van de Opéra Royal de Wallonie voorgesteld. Het wordt weer een seizoen met het grote Italiaanse repertoire van Bellini en Rossini over Donizetti en Verdi tot Puccini en met een aantal opvallende zangers zoals Violeta Urmana, Ildebrando d'Arcangelo, Olga Peretyatko of Lawrence Brownlee. En bij de concerten krijgen we zomaar even Joyce DiDonato, Leo Nucci en Sonya Yoncheva...

Toekomstmuziek, 23-4-2018 23:32
7 opmerkingen

Siegfried in Düsseldorf

Der Ring am Rhein is met Siegfried bij zijn derde aflevering aanbeland. De productie van Dietrich W. Hilsdorf ligt volledig in de lijn van de vorige twee delen.

Opera, 23-4-2018 16:31
3 opmerkingen

Lohengrin in de Munt (1/2)

Na bijna 30 jaar programmeert de Munt weer een Lohengrin. Olivier Py is, na Dialogues des Carmélites, voor de tweede keer dit seizoen te gast als regisseur. Alain Altinoglu stond in de orkestbak.

Opera, 21-4-2018 8:41
2 opmerkingen