ti guarda dal Grande Inquisitor

Diana Damrau in Schwarzenberg

Vorig jaar was Diana Damrau ook al te gast in Schwarzenberg en volgend jaar zal ze zelfs verschillende liedrecitals geven. Dit jaar zong ze een recital met Stephan Matthias Lademann aan de piano.

Het eerste deel van de avond bestond uit Italiaanse liederen, meestal op teksten van Metastasio. De drie openingsliederen van Salieri vond ik niet erg interessant, net zoals de daarop volgende van Beethoven... behalve het laatste lied L'amante impaziente waarvan ze twee versies zong. Het illustreert meteen het boeiendste aspect van Damrau. De tekst gaat over een vrouw die wacht op haar minnaar, maar deze beide versies zijn heel verschillend. In het eerste geval is het een dramatische interpretatie van een verlaten vrouw. De tweede versie is veel speelser, alsof ze het haar minnaar later wel betaald zal zetten. Damrau speelt beide rollen perfect, zonder echter te overdrijven. Ook bij alle andere liederen die ze zong, waren de emoties zonder problemen van haar gezicht af te lezen.

Aan expressiviteit ontbreekt het haar dus niet en ze zingt ook heel mooi, maar toch kon ze me op geen enkel moment ontroeren. Haar stem klinkt soms redelijk klein en af en toe probeert ze té zacht te zingen, waardoor de kern van haar stem verdwijnt en niet meer dezelfde kwaliteit heeft. Maar het grootste probleem van de avond was echter haar pianist. In die eerste liederen van Salieri produceerde hij een heel heldere klank alsof hij op de Steinway een klavecimbel probeerde na te bootsen... daar kan ik hem nog in volgen. Maar in zowat alle andere liederen, werkte zijn zwaar hamerend staccato constant op mijn zenuwen.

Voor de pauze zong ze ook nog een aantal liederen van Verdi. En alhoewel ze de karakterstudies van Lo spazzacamino of La zingara goed uitbeeldde, vond ik Verdi op een Schubertiade in het midden van het Bregenzer Wald toch wat vreemd klinken.

Na de pauze kwam het Duitse repertoire aan bod met Mahler en Strauss. Er was een vage rode draad waar te nemen met verschillende slaap- en droomliederen... zoals Mahlers Frühlingsmorgen of Strauss' Ständchen en Wiegenlied. Een lied zoals Liebst du um Schönheit zong ze tegen het einde aan zo traag dat het ook een dromerig karakter kreeg. Deze liederen werden aangevuld met liederen waarin ze weer haar acteertalent kon uitbuiten. Ik denk dan bijvoorbeeld aan Ablösung im Sommer of Strauss' Muttertändelei.

Voor de bisnummers bleef ze aanvankelijk bij Mahler (Rheinlegendchen) en Strauss (voor de derde keer deze Schubertiade weerklonk Morgen als bisnummer). Daarna wilde ze met Lady Godiva een lied uit een nieuwe liedcyclus (het klonk vaag als Engels) uitproberen om tenslotte - net zoals vorig jaar - te eindigen met Brahms' Wiegenlied.

Publicatie: maandag 3 september 2007 @ 19:21
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Opera, 22-3-2017 8:57
4 opmerkingen

Matthäus-Passion in het PSK

Ik heb zelden zoveel Nederlands horen spreken in het PSK. De Matthäus-Passion waarin ik gisteren verzeild geraakte, leek meer op een voorstelling voor familie en vrienden van het Octopus Kamerkoor en Le Concert d’Anvers... uiteraard onder de leiding van Bart Van Reyn. De zaal zat ook maar halfvol met allemaal lege balkons.

Oratorium, 18-3-2017 9:27
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in Antwerpen

Het Orchestre Philharmonique Royal de Liège was gisteren te gast in de Koningin Elisabethzaal voor een uitvoering van Hertog Blauwbaards burcht onder leiding van Christian Arming, voorafgegaan door het Adagio uit Mahlers Tiende.

Opera, 12-3-2017 9:43
3 opmerkingen

Pénélope in het PSK

We moeten blij zijn met elke Franse opera die door onze operahuizen geprogrammeerd wordt, zeker als het een onbekend juweeltje als Faurés Pénélope is... zelfs al is het "maar" concertant. Gisteren hoorde ik een uitstekende uitvoering met het Muntorkest onder leiding van Michel Plasson.

Opera, 1-3-2017 16:35
1 opmerking

Lucifer in Antwerpen

Het zou van 1984 geleden zijn - bij de 150ste verjaardag van Peter Benoit - dat Lucifer laatst opgevoerd werd. Gisteren was Benoits oratorium opnieuw te horen in de Koningin Elisabethzaal met deFilharmonie onder leiding van Bart Van Reyn.

Oratorium, 26-2-2017 10:35
0 opmerkingen

Maart 2017

Maart wordt een goedgevulde operamaand. Bij Opera Vlaanderen verhuist Simon Boccanegra naar Gent en hernemen ze in Antwerpen Agrippina in de productie van Mariame Clément die vijf jaar geleden in Gent te zien was. In Luik brengen ze met Jérusalem een Verdi-rariteit, terwijl de Munt een versie van Janaceks Het sluwe vosje opvoert onder de naam "Foxie!"...

Toekomstmuziek, 24-2-2017 18:59
3 opmerkingen