ti guarda dal Grande Inquisitor

Dasch, Breedt en Keenlyside in Schwarzenberg

Gisteren stonden er twee liedrecitals op het programma in Schwarzenberg. In de namiddag was het een duo-recital met Annette Dasch en Michelle Breedt. 's Avonds was het de beurt aan Simon Keenlyside. Aan de piano zaten twee top-liedpianisten, respectievelijk Wolfram Rieger en Malcolm Martineau.

Foto

De twee dames doken in het romantisch liedrepertoire van Brahms, Mendelssohn en Reger en wisselden duetten af met solo-liederen. Dit duet-repertoire is onder andere bekend van duo's zoals Felicity Lott en Ann Murray, maar het niveau van hun Engelse collega's halen ze nog niet. Ik had de indruk dat het een gelegenheidsduo was, dat gevormd was door de Schubertiade, want hun stemmen passen totaal niet bij elkaar. Annette Dasch overstemt vaak Michelle Breedt, die op haar beurt moeilijkheden heeft met de lage noten in de duo's.

Solo valt bij Michelle Breedt vooral haar over-dramatische benadering op. Met haar vocale overacting probeert ze de aandacht af te leiden van een mindere stem. De drie liederen van Mendelssohn, waaronder Pagenlied en Nachtlied, waren nog bij de betere prestaties.

Annette Dasch is bij ons vooral bekend van haar operarollen in de Munt. Ik ben geen grote fan van haar en na dit recital - de eerste keer dat ik haar liederen hoorde zingen - ben ik niet echt van mening veranderd. Haar inzetten zijn soms slordig, waarbij ze net onder de toon aanzet en dan naar de juiste toon glijdt of waarbij die eerste noot zelden vol klinkt. Ze werd wel beter naarmate het recital vorderde, waardoor de drie liederen van Max Reger het beste van de voorstelling werden.

Maar gelukkig was er weer heel veel te genieten in het pianospel van Wolfram Rieger. Zijn evocatie van massieve bomen in O kühler Wald of een klaterende fontein in Unbewegte laue Luft of de rollende golven van Ich sitz am Strande zijn slechts enkele opvallende voorbeelden van het meesterschap waarmee hij beelden kan laten horen.

Het is al zeer lang geleden dat ik Simon Keenlyside nog eens in een liedrecital gehoord heb. De laatste keren - in Brussel en in Gent - was ik helemaal niet overtuigd. Dat is ondertussen al meer dan vijf jaar geleden en na de succesvolle reeks operavertolkingen waarin ik hem sindsdien gehoord heb, was het tijd om hem nog eens een kans te geven. En dat bleek redelijk goed mee te vallen.

Hij loopt wel nog wat veel rond op het podium, maar zeker niet zo veel als bijvoorbeeld een Bostridge. Hij maakt ook veel armbewegingen. Zo wijst hij naar boven als hij over "der Himmel" zingt, of aanbidt hij met twee handen de zon bij het woord "Sonne", of slaat hij zich op de borst als hij "mein" of "ich" zingt. Ik denk dat het onbewuste handelingen zijn, die voortkomen uit een diepgewortelde inleving in de liedteksten. Maar ze zijn daarom niet minder lachwekkend.

Hij begon het programma met één lied van Pfitzner (Zweifelnde Liebe), gevolgd door vier vroege Schönberg-liederen... misschien een zachte voorbereiding op zijn eerste Wozzeck volgend seizoen. Het eerste deel sloot hij af met Mahlers Rückert-Lieder, waar hij, om een of andere reden, Frühlingsmorgen tussengevoegd had. Um Mitternacht was zeer indrukwekkend, met ongelooflijk lange lijnen in één adem gezongen. Ich bin der Welt abhanden gekommen begon niet pianissimo genoeg, waardoor een deel van de sfeer verloren ging en hij mij niet kon ontroeren.

Na de pauze zong hij Schubert-liederen, waarin de maan en het zwerven centraal stonden. Blondel zu Marien was het enige minder bekende lied in de reeks. Centraal in het programma zong hij een grootse Prometheus. Af en toe spreekt hij sommige woorden in plaats van ze te zingen, maar in zijn geheel deed dat geen afbreuk aan een geslaagd liedrecital, waarbij hij ook vaak een mooie kopstem liet horen.

Er zaten heel veel (Engelse) Keenlyside-fans in de zaal, die voor de nodige ambiance zorgden en drie bisnummers wisten los te peuteren. Strauss' Morgen zong hij zo mooi dat je letterlijk een naald kon horen vallen. Nachtviolen was het laatste bisnummer en dat eindige hij wel met een heel mooi pianissimo... spijtig dat hij dit niet gebruikt had voor Ich bin der Welt abhanden gekommen.

Publicatie: maandag 27 augustus 2007 @ 10:42
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Het sluwe vosje in het Muntpaleis

Christophe Coppens heeft zijn operadebuut gemaakt als regisseur met Het sluwe vosje. Het is op zich wel een mooie en onderhoudende productie geworden, maar één die eigenlijk weinig te maken heeft met Janaceks opera.

Opera, 26-3-2017 8:44
1 opmerking

De Munt 2017-2018

Derde keer, goede keer ? Na pogingen met "Béatrice et Bénédict" en "De gouden haan" zullen de deuren van de Munt in september hopelijk weer openzwaaien met Pinocchio, de nieuwste Boesmans-opera die deze zomer in Aix gecreëerd zal worden.

Toekomstmuziek, 25-3-2017 15:08
1 opmerking

Elias in Antwerpen

Het was gisteren de derde keer dat ik in de nieuwe Koningin Elisabethzaal was. Naast nog een aantal onafgewerkte elementen in de inkomhal is de klimaatinstallatie een belangrijk probleem. Gisteren was het weer snikheet in de zaal... en het is nog maar maart. De opvoering van Mendelssohns Elias door het Collegium Vocale onder leiding van Philippe Herreweghe voldeed ook niet helemaal aan de verwachtingen.

Oratorium, 25-3-2017 8:25
0 opmerkingen

Agrippina in Antwerpen

De Agrippina-productie van Mariame Clément ging vijf jaar geleden in première in Gent. Eindelijk heeft deze productie de weg naar Antwerpen gevonden. Ze hoort nog altijd tot één van de beste producties van Opera Vlaanderen van de afgelopen jaren en is een absolute aanrader... ondanks het vroege beginuur en late einduur.

Opera, 24-3-2017 17:09
0 opmerkingen

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Opera, 22-3-2017 8:57
6 opmerkingen

Matthäus-Passion in het PSK

Ik heb zelden zoveel Nederlands horen spreken in het PSK. De Matthäus-Passion waarin ik gisteren verzeild geraakte, leek meer op een voorstelling voor familie en vrienden van het Octopus Kamerkoor en Le Concert d’Anvers... uiteraard onder de leiding van Bart Van Reyn. De zaal zat ook maar halfvol met allemaal lege balkons.

Oratorium, 18-3-2017 9:27
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in Antwerpen

Het Orchestre Philharmonique Royal de Liège was gisteren te gast in de Koningin Elisabethzaal voor een uitvoering van Hertog Blauwbaards burcht onder leiding van Christian Arming, voorafgegaan door het Adagio uit Mahlers Tiende.

Opera, 12-3-2017 9:43
3 opmerkingen

Pénélope in het PSK

We moeten blij zijn met elke Franse opera die door onze operahuizen geprogrammeerd wordt, zeker als het een onbekend juweeltje als Faurés Pénélope is... zelfs al is het "maar" concertant. Gisteren hoorde ik een uitstekende uitvoering met het Muntorkest onder leiding van Michel Plasson.

Opera, 1-3-2017 16:35
1 opmerking

Lucifer in Antwerpen

Het zou van 1984 geleden zijn - bij de 150ste verjaardag van Peter Benoit - dat Lucifer laatst opgevoerd werd. Gisteren was Benoits oratorium opnieuw te horen in de Koningin Elisabethzaal met deFilharmonie onder leiding van Bart Van Reyn.

Oratorium, 26-2-2017 10:35
0 opmerkingen

Maart 2017

Maart wordt een goedgevulde operamaand. Bij Opera Vlaanderen verhuist Simon Boccanegra naar Gent en hernemen ze in Antwerpen Agrippina in de productie van Mariame Clément die vijf jaar geleden in Gent te zien was. In Luik brengen ze met Jérusalem een Verdi-rariteit, terwijl de Munt een versie van Janaceks Het sluwe vosje opvoert onder de naam "Foxie!"...

Toekomstmuziek, 24-2-2017 18:59
3 opmerkingen