ti guarda dal Grande Inquisitor

Dasch, Breedt en Keenlyside in Schwarzenberg

Gisteren stonden er twee liedrecitals op het programma in Schwarzenberg. In de namiddag was het een duo-recital met Annette Dasch en Michelle Breedt. 's Avonds was het de beurt aan Simon Keenlyside. Aan de piano zaten twee top-liedpianisten, respectievelijk Wolfram Rieger en Malcolm Martineau.

Foto

De twee dames doken in het romantisch liedrepertoire van Brahms, Mendelssohn en Reger en wisselden duetten af met solo-liederen. Dit duet-repertoire is onder andere bekend van duo's zoals Felicity Lott en Ann Murray, maar het niveau van hun Engelse collega's halen ze nog niet. Ik had de indruk dat het een gelegenheidsduo was, dat gevormd was door de Schubertiade, want hun stemmen passen totaal niet bij elkaar. Annette Dasch overstemt vaak Michelle Breedt, die op haar beurt moeilijkheden heeft met de lage noten in de duo's.

Solo valt bij Michelle Breedt vooral haar over-dramatische benadering op. Met haar vocale overacting probeert ze de aandacht af te leiden van een mindere stem. De drie liederen van Mendelssohn, waaronder Pagenlied en Nachtlied, waren nog bij de betere prestaties.

Annette Dasch is bij ons vooral bekend van haar operarollen in de Munt. Ik ben geen grote fan van haar en na dit recital - de eerste keer dat ik haar liederen hoorde zingen - ben ik niet echt van mening veranderd. Haar inzetten zijn soms slordig, waarbij ze net onder de toon aanzet en dan naar de juiste toon glijdt of waarbij die eerste noot zelden vol klinkt. Ze werd wel beter naarmate het recital vorderde, waardoor de drie liederen van Max Reger het beste van de voorstelling werden.

Maar gelukkig was er weer heel veel te genieten in het pianospel van Wolfram Rieger. Zijn evocatie van massieve bomen in O kühler Wald of een klaterende fontein in Unbewegte laue Luft of de rollende golven van Ich sitz am Strande zijn slechts enkele opvallende voorbeelden van het meesterschap waarmee hij beelden kan laten horen.

Het is al zeer lang geleden dat ik Simon Keenlyside nog eens in een liedrecital gehoord heb. De laatste keren - in Brussel en in Gent - was ik helemaal niet overtuigd. Dat is ondertussen al meer dan vijf jaar geleden en na de succesvolle reeks operavertolkingen waarin ik hem sindsdien gehoord heb, was het tijd om hem nog eens een kans te geven. En dat bleek redelijk goed mee te vallen.

Hij loopt wel nog wat veel rond op het podium, maar zeker niet zo veel als bijvoorbeeld een Bostridge. Hij maakt ook veel armbewegingen. Zo wijst hij naar boven als hij over "der Himmel" zingt, of aanbidt hij met twee handen de zon bij het woord "Sonne", of slaat hij zich op de borst als hij "mein" of "ich" zingt. Ik denk dat het onbewuste handelingen zijn, die voortkomen uit een diepgewortelde inleving in de liedteksten. Maar ze zijn daarom niet minder lachwekkend.

Hij begon het programma met één lied van Pfitzner (Zweifelnde Liebe), gevolgd door vier vroege Schönberg-liederen... misschien een zachte voorbereiding op zijn eerste Wozzeck volgend seizoen. Het eerste deel sloot hij af met Mahlers Rückert-Lieder, waar hij, om een of andere reden, Frühlingsmorgen tussengevoegd had. Um Mitternacht was zeer indrukwekkend, met ongelooflijk lange lijnen in één adem gezongen. Ich bin der Welt abhanden gekommen begon niet pianissimo genoeg, waardoor een deel van de sfeer verloren ging en hij mij niet kon ontroeren.

Na de pauze zong hij Schubert-liederen, waarin de maan en het zwerven centraal stonden. Blondel zu Marien was het enige minder bekende lied in de reeks. Centraal in het programma zong hij een grootse Prometheus. Af en toe spreekt hij sommige woorden in plaats van ze te zingen, maar in zijn geheel deed dat geen afbreuk aan een geslaagd liedrecital, waarbij hij ook vaak een mooie kopstem liet horen.

Er zaten heel veel (Engelse) Keenlyside-fans in de zaal, die voor de nodige ambiance zorgden en drie bisnummers wisten los te peuteren. Strauss' Morgen zong hij zo mooi dat je letterlijk een naald kon horen vallen. Nachtviolen was het laatste bisnummer en dat eindige hij wel met een heel mooi pianissimo... spijtig dat hij dit niet gebruikt had voor Ich bin der Welt abhanden gekommen.

Publicatie: maandag 27 augustus 2007 @ 10:42
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Christoph Prégardien in Zeist

Deze namiddag stonden twee tenor-recitals geprogrammeerd op het Zeister Liedfestival. Christoph Prégardien zong Schubert en Schumann. In het voorprogramma konden we kennis maken met de "rising star" Peter Harris.

Liedrecital, 27-5-2018 18:37
0 opmerkingen

Der Rose Pilgerfahrt in Zeist

Ik moet toegeven dat ik nog nooit van Der Rose Pilgerfahrt gehoord had. Het is een sprookjesoratorium van Schumann die gisteren in de originele pianoversie uitgevoerd werd in Zeist, met "onze" Jozef De Beenhouwer aan de piano.

Liedrecital, 27-5-2018 8:57
0 opmerkingen

Rising Stars in Zeist

Deze middag stonden er twee recitals op het programma. Eerst een dubbelrecital - oftewel twee halve recitals - met sopraan Harriet Burns voor de pauze en mezzo Bethan Langford na de pauze. Een uur later volgde een duo-recital met mezzo Barbara Kozelj en bariton Raoul Steffani. Ik heb het meest genoten van het eerste recital.

Liedrecital, 26-5-2018 23:46
0 opmerkingen

Mastercourse in Zeist

In het kader van het Liedfestival wordt aan jonge zangers de mogelijkheid geboden om zich te vervolmaken in een publieke mastercourse. Zes liedduo's namen deel aan de vierdaagse cursus die afgesloten werd met een presentatierecital.

Liedrecital, 26-5-2018 10:18
0 opmerkingen

Benjamin Appl in Zeist

"Lieder vom Orient" is een recitaltitel die verwachtingen schept, zeker als Graham Johnson de pianist is en je zijn programmeerkunsten kent. En met de bariton Benjamin Appl worden de verwachtingen nog wat hoger gespannen. Het draaide echter niet helemaal uit zoals ik verwacht of gehoopt had.

Liedrecital, 25-5-2018 23:27
0 opmerkingen

Thomas Oliemans in Zeist

Met Joseph von Eichendorff als de festivaldichter is het onvermijdelijk dat we op een bepaald moment Schumanns Eichendorff-Liederkreis te horen zouden krijgen. Vandaag was dat het geval met de Nederlandse bariton Thomas Oliemans en de immer geniale Malcolm Martineau aan de piano.

Liedrecital, 24-5-2018 22:56
0 opmerkingen

Meerstemmige Schumann en Brahms in Zeist

"Meine Töne still und heiter" was de titel die de kwartetavond van het Liedfestival van Zeist meegekregen had. Het is het eerste lied uit Schumanns Minnespiel dat centraal stond in een concert met meerstemmige liederen van Schumann en Brahms, uitgevoerd door vier solisten en met Matthias Lademann aan de piano.

Liedrecital, 23-5-2018 23:05
0 opmerkingen

Anna Lucia Richter in Zeist

Dit jaar heeft het Liedfestival van Zeist "Schubert en zijn opvolgers" als thema. Die opvolgers zijn dan vooral Schumann en Wolf. Een bijkomende rode draad is de dichter Eichendorff. In het openingsconcert van Anna Lucia Richter en Gerold Huber kregen we Schubert en Wolf, maar voor Eichendorff was het wachten tot de bisnummers.

Liedrecital, 22-5-2018 23:06
0 opmerkingen

Capriccio Première Portraits

Het Oostenrijkse platenlabel Capriccio is met "Première Portraits" een nieuwe reeks gestart. Hun doel is om jonge artiesten de kans te geven om een eerste CD op te nemen. Momenteel zijn er al zeven opnames uitgebracht, vier daarvan met Duitse liederen. Op één opname na, is Charles Spencer telkens de pianist.

CD's, 10-5-2018 14:43
0 opmerkingen

Mei 2018

Mei is een vrij rustige maand, onder andere omdat het Muntorkest de Elisabethwedstrijd moet begeleiden. Met de zomer in aantocht wordt de Landcommanderij weer omgebouwd tot een operazaal met dit jaar Il trovatore op het programma. Opera Vlaanderen brengt een nieuwe productie van La clemenza di Tito in een productie van Michael Hampe. In Luik spelen ze het vrij zelden uitgevoerde La donna del lago.

Toekomstmuziek, 1-5-2018 11:23
0 opmerkingen