ti guarda dal Grande Inquisitor

Il turco in Italia in München

Na Alice in Wonderland, was Rossini's Il turco in Italia de tweede nieuwe productie op de Münchner Opernfestspiele. Het was een herwerking van de productie die Christof Loy twee jaar geleden in Hamburg al op de planken gezet had. De voorstelling vond plaats in het Prinzregententheater en werd gedirigeerd door Maurizio Barbacini.

FotoChristoph Loy heeft een leuke en grappige enscenering bedacht zonder in goedkope slapstick te vervallen. Hij verplaatst de handeling naar een niet nader gespecifieerde periode in de twintigste eeuw. De dichter Prosdocimo is op zoek naar inspiratie voor zijn komische opera en vindt die in het Italiaans trio van Don Geronio, zijn rondfladderende vrouw Donna Fiorilla en haar minnaar Don Narciso. Als hij ene Zaida aantreft in een groep zigeuners en als de Turk Selim in Napels aankomt - op een vliegend tapijt - dan zijn alle ingrediënten klaar voor zijn libretto.

De voorstelling begint met een open doek. Op het podium staat een caravan waar op het einde van de ouverture een heel zigeunerkoor uitkomt... een klassieke grap, die nog altijd werkt. Verder is er nog de boxmatch tussen Geronio en Selim aan het begin van het tweede bedrijf of een kast met tientallen schoenen die Fiorilla opentrekt als ze door Geronio uit het huis gezet wordt of de dichter die elke scène wel een paar klappen krijgt. Voor de Napolitaanse sfeer zorgen de lichtjes aan de caravan, de spaghetti, de kostuums, ...

Alexandrina Pendatchanska zong Donna Fiorilla. Haar Vitellia en Donna Elvira die ze in het PSK onder René Jacobs gezongen heeft, lieten al geen grote indruk na. Voor Rossini is haar stem nog minder geschikt. Ze klinkt genepen en heeft een hoogst irritant geluid, dat niet op een gezonde techniek wijst. Het is alsof ze constant buiten adem is en dat van in het begin van de voorstelling. Voor haar grote aria op het einde zakt haar stem zelfs onder de toon en haar poging om in die aria een triller te zingen lijkt meer op een mislukt tremolo.

Valentina Kutzarova (Zaida) heeft geen echt bijzondere stem, maar ze klinkt wel mooi. David Alegret zong Don Narciso met een karateristieke stratosferische Rossini-blaat. Roberto De Candia was vorig seizoen Falstaff in de Munt en de dichter ligt hem even goed.

De naam Carlos Chausson zegt me niets, maar zijn Don Geronio is heel indrukwekkend. Hij heeft een korrelige, wat nasale, stem met veel kleur en soepelheid. Simone Alaimo (Selim) is een vaste waarde in het Rossinilandschap en samen met Chausson zorgde hij voor de mooiste momenten van de voorstelling. Alaimo heeft een mooie ronde stem waarmee hij echte trillers zingt en zonder problemen de snelle woordenvloed verwerkt. Alleen spijtig van Pendatchanska...

Publicatie: donderdag 26 juli 2007 @ 9:30
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Tisbe in Buxton

Eén van de kenmerken van het Buxton Festival is dat ze ook onbekende of zelden gespeelde opera's opvissen. De "pastorale opera" Tisbe van ene Giuseppe Antonio Brescianello past perfect in dat plaatje.

Opera, 18-7-2018 10:52
0 opmerkingen

Lucy Schaufer in Buxton

In het midden van Engeland, ongeveer 35 km ten zuidoosten van Manchester, ligt Buxton. Sinds 1979 organiseren ze er een festival dat een beetje aanvoelt als het Edinburgh Festival met zowel opera's, kamermuziek als liedrecitals, en er is zelfs een Fringe Festival dat als generale repetitie voor Edinburgh beschouwd wordt. Mijn eerste bezoek aan dit festival begon in het Pavilion Arts Centre met een recital van de mezzo Lucy Schaufer en haar pianist Huw Watkins.

Liedrecital, 17-7-2018 19:24
0 opmerkingen

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
4 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Théâtre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen

De speler in Antwerpen

Opera Vlaanderen sluit het seizoen af met Prokofievs De speler, een opera die in de categorie "rariteiten" valt. Voor mij was het in alle geval de eerste keer dat ik deze opera hoorde.

Opera, 29-6-2018 13:34
2 opmerkingen