ti guarda dal Grande Inquisitor

Das Rheingold in Luik

Der Ring des Nibelungen programmeren is altijd een hele onderneming. Toen verleden jaar aangekondigd werd dat de opera van Luik zich ook aan Wagners magnus opus zou wagen, werden hier en daar dan ook enige wenkbrauwen gefronst. Maar ze zijn dus nu gestart met Das Rheingold voor de eerste Ring-enscenering uit hun geschiedenis.

Het eerste wat opvalt, is de plaatsing van het orkest. Dat zit niet in de orkestbak, maar "zweeft" achteraan op de scene op ongeveer vijf meter hoogte achter een gaas. Jean-Louis Grinda, de regisseur en tevens directeur van de Waalse Opera, wil daarmee terug gaan naar de oorsprong van de opera en het orkest de rol van een Grieks koor geven dat commentaar geeft bij het gebeuren. Of zoals de decorontwerper Eric Chevalier in het programmaboek schrijft over het orkest: "Il est le fleuve, la forêt, les montagnes". Het zou dus niet de bedoeling zijn om Wagners verborgen orkest na te bootsen.

Het resultaat hiervan is dat de akoestiek van het operahuis op zijn kop gezet wordt. Ik had vooraf even gevreesd dat het orkest de zangers zou overspoelen, maar dat bleek helemaal niet het geval te zijn... toch niet op de plaats waar ik zat. Ik kan me voorstellen dat de hoge plaatsing van het orkest wel een heterogene spreiding van het geluid doorheen de zaal geeft omdat het geluid in meer of mindere mate in de coulissen verdwijnt. De balans was dus niet wat ze zou moeten zijn, maar was wel in het voordeel van de zangers... maar daar heb ik geen probleem mee.

FotoEen tweede gevolg is dat de orkestbak dichtgemaakt werd en de scene een heel stuk dieper de zaal in komt. Op de plaats van de orkestbak is er een wijde sleuf van waaruit de Rheintöchter opduiken. Elk gezeten op hun eigen rots - zoals de Lorelei maar dan in drievoud - houden ze de zot met de geile Alberich, die vertolkt wordt door Werner Van Mechelen. A priori, leek me dat geen evidente rolbezetting, maar Werner Van Mechelen blijkt toch een onverwacht overtuigende Alberich te zijn... zowel op het dramatische als het vocale vlak. Hij kleurt zijn stem voldoende donker en probeert zijn gebrek aan lage noten te maskeren met dramatisch gesnauw. Vooral op het moment dat hij de liefde afzweert met "so verfluch' ich die Liebe!" wordt dit duidelijk... maar desalniettemin een mooie prestatie.

Om de scenewisseling naar de goden te maken, wordt er een soort schuif opengetroken vanonder het orkest. Op dit plateau, dat wat doet denken aan een onderdeel van een speelgoedtreinlandschap, liggen de goden. Jean-Philippe Lafont is uiterlijk een indrukwekkende Wotan, inclusief ooglap en speer. Vocaal is hij aanvaardbaar, alhoewel zijn vibrato niet altijd even stabiel is. Aan zijn zijde zingt Martine Surais een rampzalige Fricka met een stem als een misthoorn, een "wobble" om U tegen te zeggen en een geglij rond de noten waarmee ze de Elfstedentocht kan winnen. Zij is eigenlijk de enig echt zwakke schakel in deze bezetting.

De twee reuzen, gezongen door Tómas Tómasson en Léonard Graus, worden uitvergroot door slim gebruik te maken van schaduwen die van achter het gaas geprojecteerd worden.

Foto

De afdaling naar Nibelheim wordt uitgebeeld door een plateau van een paar verdiepingen naar boven te laten bewegen terwijl Wotan en Loge naar beneden afdalen. Het is een eenvoudige oplossing, maar een die heel goed werkt. De derde scene is altijd problematisch met al de gedaanteveranderingen dankzij de Tarnhelm. En ook in deze productie wordt er gegniffeld als Alberich zich in een pad verandert, maar daar moet een regisseur nu eenmaal mee leven. De tenor James McLean zet een heel stijlvolle Loge neer, die de uitstraling heeft van een echte god en niet de half-god die hij eigenlijk is... ook een zeer overtuigende vertolking.

Dit is zeker een meer dan verdienstelijke productie en het is nu afwachten hoe volgende maand Die Walküre aangepakt wordt.

Wordt vervolgd...

Publicatie: maandag 5 mei 2003 @ 22:33
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Le prophète in Essen

Het is nog wat vroeg om van een revival te spreken, maar de laatste jaren zien we toch meer en meer operahuizen die niet meer terugdeinzen bij het idee om een "grand opéra" van Meyerbeer, Halévy of Auber te programmeren. De meest recente toevoeging is Meyerbeers Le prophète in Essen. Het is een, op verschillende vlakken, ontgoochelende productie.

Opera, 24-4-2017 17:06
1 opmerking

Opera Vlaanderen 2017-2018

Een dag na de Waalse Opéra presenteert Opera Vlaanderen haar nieuwe seizoen met zeven producties, waarvan twee hernemingen. Het seizoen heeft het thema "Rien ne va Plus" meegekregen... en is uiteraard iets uitdagender dan dat van Luik.

Toekomstmuziek, 19-4-2017 17:11
4 opmerkingen

Opéra Royal de Wallonie 2017-2018

Het volgende seizoen van de Waalse Opéra leest weer als de "who's who" van de Italiaanse operacomponisten... Rossini, Bellini, Donizetti, Verdi (twee keer) en Puccini. Gooi er nog een Carmen en Nozze bovenop en een rariteit als Le Domino noir en klaar is het programma.

Toekomstmuziek, 18-4-2017 21:05
1 opmerking

Iris Hendrickx en Gijs Van der Linden in deSingel

Gisteren gaven twee Belgische zangers, Iris Hendrickx en Gilles Van der Linden, een liedrecital in deSingel. Ze werden daarbij begeleid door niemand minder dan Helmut Deutsch.

Liedrecital, 13-4-2017 8:36
0 opmerkingen

Das Lied 2017 Preisträgerkonzert in Heidelberg

In 2009 heeft Thomas Quasthoff de tweejaarlijkse zangwedstrijd "Das Lied" opgericht. De eerste vier edities vonden plaats in Berlijn, in 2017 verhuisde de wedstrijd naar Heidelberg. De drie zangers en de twee pianisten die vorige maand in de prijzen vielen, gaven deze voormiddag hun "Preisträgerkonzert" in de Heidelberger Stadthalle.

Liedrecital, 9-4-2017 18:07
2 opmerkingen

Annette Dasch in Heidelberg

Net zoals Piotr Beczala stond de sopraan Annette Dasch in mijn lijstje voor herkansingen. Maar in tegenstelling tot Beczala heeft Dasch gisteren de tweede zit niet gehaald.

Liedrecital, 9-4-2017 9:17
0 opmerkingen

Thomas Quasthoff in Heidelberg

Vijf jaar geleden stopte Thomas Quasthoff met zingen. Het was slechts een kwestie van tijd vooraleer hij weer op het recitalpodium zou kruipen en zijn prachtige stem zou inzetten voor de vertolking van Melodramen. Vandaag was het zover, weer samen met Justus Zeyen, in het Theater Heidelberg.

Liedrecital, 8-4-2017 21:31
0 opmerkingen

Piotr Beczala in Heidelberg

Twee jaar geleden hoorde ik Piotr Beczala tijdens de Schubertiade nog een desastreuze "Müllerin" zingen. Gisteren kreeg hij een herkansing met onder andere Dichterliebe en heeft hij zich kunnen rehabiliteren. Zoals gewoonlijk was Helmut Deutsch zijn pianist.

Liedrecital, 8-4-2017 9:15
0 opmerkingen