ti guarda dal Grande Inquisitor

Werther in München

Mijn weekje op de Münchner Opernfestspiele begon met Werther. Het is een nieuwe productie die afgelopen seizoen in première ging, in een regie van Jürgen Rose. Ion Marin stond aan het hoofd van het Bayerisches Staatsorchester.

Jürgen Rose was ook verantwoordelijk voor het decor, kostuums en licht. De wanden van het doosvormige eenheidsdecor zijn volgeschreven met de teksten van de dichter Werther. Centraal op het podium staat een rots met daarop een bureau waar Werther zijn brieven aan Charlotte schrijft. Daarrond is een draaipodium aangebracht dat niet veel bijdraagt tot de enscenering... tenzij misschien om aan te duiden hoe Werther gefixeerd is op Charlotte. Terwijl hij op zijn vaste rots staat, draait de wereld rond hem gewoon verder.

Jürgen Rose gebruikt voor elke scène een min of meer egale belichting, die als maar donkerder wordt naarmate de opera evolueert naar zijn dramatisch slot. Werther en Charlotte worden vaak gevolgd door een diffuse, onopvallende spot. Maar het is vooral zijn personenregie die interessant is. Vooral de partij van Charlotte, die eigenlijk ook de meest interessante rol heeft, is het meest uitgewerkt. Het is heel snel duidelijk dat ze verliefd is op Werther en dat haar huwelijk met Albert nooit veel meer dan een verstandshuwelijk zal worden. Bijvoorbeeld als Albert haar omhelst tijdens het tweede bedrijf, is haar omhelzing minder enthousiast en houdt ze haar handen weg van hem.

Maar een dergelijke theatrale benadering kan enkel werken als er ook een bezetting is die dit alles natuurlijk kan laten overkomen. En dat was hier zeker het geval. Het was bijna dezelfde bezetting als bij de première een half jaar geleden. Enkel Marcelo Alvarez werd vervangen door Piotr Beczala. Beczala is een van die tenors die veel minder in de aandacht lopen als andere lyrische tenors, maar hij is wel een schitterende zanger. Hij heeft al de noten en kleuren voor de rol van Werther. In zijn openingsaria "O nature pleine de grâce" klonk hij nog wat voorzichtig. Maar "Pourquoi me réveiller" was fenomenaal met een verdiende langdurige ovatie als gevolg. Er waren slechts een paar momenten waar hij wat te licht overkwam. In het slot van het tweede bedrijf had hij wat moeite om boven het orkest uit te komen. En zijn kreet "... un autre son époux!" op het einde van het eerste bedrijf had ook wat wanhopiger mogen geklonken hebben. Maar afgezien daarvan zong hij een heel mooie Werther.

Foto

De enige Franse zangeres in de bezetting was Sophie Koch in de rol van Charlotte. Zij zal deze rol komend seizoen ook in de Munt zingen in de tenor-versie van Werther. Ik vond haar een beetje ontgoochelend. Haar Frans klonk bijvoorbeeld wat wolliger dan wat ik van een Française zou verwachten. Ze bouwt haar rol dramatisch wel goed op. In het eerste bedrijf gebruikt ze vooral een lichter timbre om haar onbezorgde gemoedtoestand te karakteriseren. Maar dat timbre wordt - net zoals die belichting - met elke scène donkerder. Haar grote scène in het derde bedrijf was uiteraard aangrijpend als ze de brieven van Werther - "Je vous écris de ma petite chambre" - herleest en beseft dat haar huwelijk met Albert niets veranderd heeft aan haar liefde voor Werther. "Va! laisse couler mes larmes" was een passende apotheose van die emotierijke scène.

Albert vind ik meestal niet zo interessant. Maar Christopher Maltman maakt er een grote rol van. De regie van Jürgen Rose zal daar ook wel in meegespeeld hebben. Albert is helemaal niet naïef geportretteerd, maar hij heeft heel snel door wat er aan de hand is en laat dat ook blijken... alhoewel niet aan Charlotte. Maltman was de zanger met het mooiste Frans. Diametraal daar tegenover stond Adriana Kucerov. Ze heeft een frisse stem die ideaal past voor Sophie. Alleen is haar Frans totaal onbegrijpbaar. Le Bailli werd gezongen door Christoph Stephinger die wel verstaanbaar was, maar niet altijd met correcte uitspraak zong en ook geen erg kwaliteitsvolle stem heeft.

Publicatie: zondag 22 juli 2007 @ 10:14
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Het sluwe vosje in het Muntpaleis

Christophe Coppens heeft zijn operadebuut gemaakt als regisseur met Het sluwe vosje. Het is op zich wel een mooie en onderhoudende productie geworden, maar één die eigenlijk weinig te maken heeft met Janaceks opera.

Opera, 26-3-2017 8:44
1 opmerking

De Munt 2017-2018

Derde keer, goede keer ? Na pogingen met "Béatrice et Bénédict" en "De gouden haan" zullen de deuren van de Munt in september hopelijk weer openzwaaien met Pinocchio, de nieuwste Boesmans-opera die deze zomer in Aix gecreëerd zal worden.

Toekomstmuziek, 25-3-2017 15:08
1 opmerking

Elias in Antwerpen

Het was gisteren de derde keer dat ik in de nieuwe Koningin Elisabethzaal was. Naast nog een aantal onafgewerkte elementen in de inkomhal is de klimaatinstallatie een belangrijk probleem. Gisteren was het weer snikheet in de zaal... en het is nog maar maart. De opvoering van Mendelssohns Elias door het Collegium Vocale onder leiding van Philippe Herreweghe voldeed ook niet helemaal aan de verwachtingen.

Oratorium, 25-3-2017 8:25
0 opmerkingen

Agrippina in Antwerpen

De Agrippina-productie van Mariame Clément ging vijf jaar geleden in première in Gent. Eindelijk heeft deze productie de weg naar Antwerpen gevonden. Ze hoort nog altijd tot één van de beste producties van Opera Vlaanderen van de afgelopen jaren en is een absolute aanrader... ondanks het vroege beginuur en late einduur.

Opera, 24-3-2017 17:09
0 opmerkingen

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Opera, 22-3-2017 8:57
6 opmerkingen

Matthäus-Passion in het PSK

Ik heb zelden zoveel Nederlands horen spreken in het PSK. De Matthäus-Passion waarin ik gisteren verzeild geraakte, leek meer op een voorstelling voor familie en vrienden van het Octopus Kamerkoor en Le Concert d’Anvers... uiteraard onder de leiding van Bart Van Reyn. De zaal zat ook maar halfvol met allemaal lege balkons.

Oratorium, 18-3-2017 9:27
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in Antwerpen

Het Orchestre Philharmonique Royal de Liège was gisteren te gast in de Koningin Elisabethzaal voor een uitvoering van Hertog Blauwbaards burcht onder leiding van Christian Arming, voorafgegaan door het Adagio uit Mahlers Tiende.

Opera, 12-3-2017 9:43
3 opmerkingen

Pénélope in het PSK

We moeten blij zijn met elke Franse opera die door onze operahuizen geprogrammeerd wordt, zeker als het een onbekend juweeltje als Faurés Pénélope is... zelfs al is het "maar" concertant. Gisteren hoorde ik een uitstekende uitvoering met het Muntorkest onder leiding van Michel Plasson.

Opera, 1-3-2017 16:35
1 opmerking

Lucifer in Antwerpen

Het zou van 1984 geleden zijn - bij de 150ste verjaardag van Peter Benoit - dat Lucifer laatst opgevoerd werd. Gisteren was Benoits oratorium opnieuw te horen in de Koningin Elisabethzaal met deFilharmonie onder leiding van Bart Van Reyn.

Oratorium, 26-2-2017 10:35
0 opmerkingen

Maart 2017

Maart wordt een goedgevulde operamaand. Bij Opera Vlaanderen verhuist Simon Boccanegra naar Gent en hernemen ze in Antwerpen Agrippina in de productie van Mariame Clément die vijf jaar geleden in Gent te zien was. In Luik brengen ze met Jérusalem een Verdi-rariteit, terwijl de Munt een versie van Janaceks Het sluwe vosje opvoert onder de naam "Foxie!"...

Toekomstmuziek, 24-2-2017 18:59
3 opmerkingen