ti guarda dal Grande Inquisitor

Werther in München

Mijn weekje op de Münchner Opernfestspiele begon met Werther. Het is een nieuwe productie die afgelopen seizoen in première ging, in een regie van Jürgen Rose. Ion Marin stond aan het hoofd van het Bayerisches Staatsorchester.

Jürgen Rose was ook verantwoordelijk voor het decor, kostuums en licht. De wanden van het doosvormige eenheidsdecor zijn volgeschreven met de teksten van de dichter Werther. Centraal op het podium staat een rots met daarop een bureau waar Werther zijn brieven aan Charlotte schrijft. Daarrond is een draaipodium aangebracht dat niet veel bijdraagt tot de enscenering... tenzij misschien om aan te duiden hoe Werther gefixeerd is op Charlotte. Terwijl hij op zijn vaste rots staat, draait de wereld rond hem gewoon verder.

Jürgen Rose gebruikt voor elke scène een min of meer egale belichting, die als maar donkerder wordt naarmate de opera evolueert naar zijn dramatisch slot. Werther en Charlotte worden vaak gevolgd door een diffuse, onopvallende spot. Maar het is vooral zijn personenregie die interessant is. Vooral de partij van Charlotte, die eigenlijk ook de meest interessante rol heeft, is het meest uitgewerkt. Het is heel snel duidelijk dat ze verliefd is op Werther en dat haar huwelijk met Albert nooit veel meer dan een verstandshuwelijk zal worden. Bijvoorbeeld als Albert haar omhelst tijdens het tweede bedrijf, is haar omhelzing minder enthousiast en houdt ze haar handen weg van hem.

Maar een dergelijke theatrale benadering kan enkel werken als er ook een bezetting is die dit alles natuurlijk kan laten overkomen. En dat was hier zeker het geval. Het was bijna dezelfde bezetting als bij de première een half jaar geleden. Enkel Marcelo Alvarez werd vervangen door Piotr Beczala. Beczala is een van die tenors die veel minder in de aandacht lopen als andere lyrische tenors, maar hij is wel een schitterende zanger. Hij heeft al de noten en kleuren voor de rol van Werther. In zijn openingsaria "O nature pleine de grâce" klonk hij nog wat voorzichtig. Maar "Pourquoi me réveiller" was fenomenaal met een verdiende langdurige ovatie als gevolg. Er waren slechts een paar momenten waar hij wat te licht overkwam. In het slot van het tweede bedrijf had hij wat moeite om boven het orkest uit te komen. En zijn kreet "... un autre son époux!" op het einde van het eerste bedrijf had ook wat wanhopiger mogen geklonken hebben. Maar afgezien daarvan zong hij een heel mooie Werther.

Foto

De enige Franse zangeres in de bezetting was Sophie Koch in de rol van Charlotte. Zij zal deze rol komend seizoen ook in de Munt zingen in de tenor-versie van Werther. Ik vond haar een beetje ontgoochelend. Haar Frans klonk bijvoorbeeld wat wolliger dan wat ik van een Française zou verwachten. Ze bouwt haar rol dramatisch wel goed op. In het eerste bedrijf gebruikt ze vooral een lichter timbre om haar onbezorgde gemoedtoestand te karakteriseren. Maar dat timbre wordt - net zoals die belichting - met elke scène donkerder. Haar grote scène in het derde bedrijf was uiteraard aangrijpend als ze de brieven van Werther - "Je vous écris de ma petite chambre" - herleest en beseft dat haar huwelijk met Albert niets veranderd heeft aan haar liefde voor Werther. "Va! laisse couler mes larmes" was een passende apotheose van die emotierijke scène.

Albert vind ik meestal niet zo interessant. Maar Christopher Maltman maakt er een grote rol van. De regie van Jürgen Rose zal daar ook wel in meegespeeld hebben. Albert is helemaal niet naïef geportretteerd, maar hij heeft heel snel door wat er aan de hand is en laat dat ook blijken... alhoewel niet aan Charlotte. Maltman was de zanger met het mooiste Frans. Diametraal daar tegenover stond Adriana Kucerov. Ze heeft een frisse stem die ideaal past voor Sophie. Alleen is haar Frans totaal onbegrijpbaar. Le Bailli werd gezongen door Christoph Stephinger die wel verstaanbaar was, maar niet altijd met correcte uitspraak zong en ook geen erg kwaliteitsvolle stem heeft.

Publicatie: zondag 22 juli 2007 @ 10:14
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Wiener Blut in München

Gisteren nam de Bayerische Festspiele een snipperdag: het perfecte moment om eens bij de kleine broer op de Gärtnerplatz te gaan kijken en Wiener Blut mee te pikken. Hun theater is al een paar jaar gesloten voor renovatiewerken (en zou in het najaar terug opengaan) en dus werd voor de Strauss-operette uitgeweken naar het juweeltje van het Cuvilliéstheater.

Operette, 26-7-2017 10:06
0 opmerkingen

Oberon in München

Vorige week ging een nieuwe productie van Webers Oberon in première in het Prinzregententheater. Het is een voorstelling die hier en daar toch wat wensen openliet.

Opera, 25-7-2017 10:09
0 opmerkingen

Lady Macbeth in München

Mijn tweede voorstelling bij de Bayerische Opernfestspiele was ook een productie die eerder dit seizoen in première gegaan is. Voor Lady Macbeth uit het district Mtsensk hebben ze Harry Kupfer nog eens naar München gehaald.

Opera, 23-7-2017 10:00
0 opmerkingen

Semiramide in München

De Bayerische Opernfestspiele is altijd een combinatie van oudere producties, hernemingen uit het afgelopen seizoen en premières. David Aldens productie van Semiramide ging eerder dit seizoen in première met een overweldigende bezetting, aangevoerd door Joyce DiDonato. Dezelfde bezetting was ook van de partij op het festival.

Opera, 22-7-2017 9:31
0 opmerkingen

Gerhaher & Williams - Die schöne Magelone

Die schöne Magelone heeft niet dezelfde populariteit of de uitgebreide discografie als bijvoorbeeld een Winterreise of een Dichterliebe. Het is dan ook een leuke verrassing dat plots twee nieuwe opnames verschijnen, met inclusief de gesproken tussenteksten.

CD's, 15-7-2017 10:13
1 opmerking

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Mozart heeft ook een - weliswaar beperkt aantal - liederen geschreven die niet mochten ontbreken op de "Midsummer Mozartiade". In het liedrecital van de Duits-Oekraïense sopraan Anke Herrmann en Lucas Blondeel werden die aangevuld met liederen van Haydn en Beethoven.

Liedrecital, 8-7-2017 9:11
0 opmerkingen

Don Giovanni in het Théâtre des Martyrs

Vorig jaar vond de eerste editie van de "Midsummer Mozartiade" plaats, maar is toen aan mijn aandacht ontsnapt. Gedurende een week worden concerten gegeven met hoofdzakelijk muziek van Mozart en ook één volledige opera. Vorig jaar was dat Nozze, dit jaar staan vier voorstellingen van Don Giovanni op het programma. Een correcte regie en een groep geëngageerde, relatief jonge, zangers maakten dit tot één van de betere Don Giovanni's die ik de afgelopen jaren gezien heb.

Opera, 7-7-2017 17:18
0 opmerkingen