ti guarda dal Grande Inquisitor

Die Fledermaus in Alden-Biesen

De Zomeropera vierde haar tiende editie op de binnenkoer van de Landcommanderij Alden Biesen. Na tien jaar dachten ze dat ze wel volwassen genoeg zouden zijn om zich aan operette te wagen. Waarom dan niet meteen Die Fledermaus, moeten ze gedacht hebben... niet dus.

Het is waarschijnlijk gemakkelijker om een degelijke Traviata te brengen, dan een overtuigende Fledermaus... ondanks de mythe dat operette "lichter", en dus "gemakkelijker" zou zijn. Niets is echter minder waar. Je hebt natuurlijk goede zangers nodig, maar het acteertalent en gevoel voor komische timing moet perfect zijn. Op een enkele uitzondering na, was dit bij niemand aanwezig in de bezetting die ik hoorde.

Een deel van de mislukking zal ook wel te wijten zijn aan de regisseur Frank Van Laecke, die het ook nodig vond om aan het libretto te prutsen. Dat hij de dialogen vertaalde naar het Nederlands, Hollands, Limburgs, Duits, Engels of Frans - al dan niet met haar op - valt nog te verdedigen. Maar hij voegt er ook een reeks grappen aan toe, waarbij krampachtig gepoogd wordt om duidelijk te maken dat het grappen zijn. Maar een geforceerde grap is helemaal niet grappig... zeker niet als ze ook nog eens onnatuurlijk en gekunsteld gebracht worden. De meest verstrekkende ingreep had echter te maken met het tweede bedrijf door de rol van Prins Orlofsky, inclusief zijn aria's, volledig te couperen. Het feest gaat door bij een drag queen die zijn vijfentwintigjarig samenzijn met zijn vriend viert.

Er waren twee bezettingen voorzien voor de drie hoofdrollen. Ik hoorde de tweede bezetting. Maar aangezien de zanger van Falke ziek was, werd hij vervangen door de Eisenstein van de eerste bezetting, Peter Bording. Ik vond hem uiteindelijk de beste zanger van de hele avond. Het feit dat hij zo maar even in een andere rol kan stappen en dat doet alsof hij deze rol al heel de tijd gezongen heeft, is de beste indicatie dat hij het genre perfect aanvoelt. Ook An De Ridder is een aanvaardbare Adèle. Haar Lacharia was eigenlijk het enigste in het hele tweede bedrijf dat de moeite waard was.

Mark Milhofer begon indrukwekkend als Alfred, maar voor het einde van het eerste bedrijf was hij al zo goed als uitgezongen. Nog erger was het gesteld met Willem De Vries. Van meet af aan leek hij problemen te hebben met de hogere noten van Gabriel von Eisenstein. Halverwege het tweede bedrijf klonk hij bijna volledig hees en op het einde van de voorstelling was zijn stem gereduceerd tot spreekzang. Rosalinde is een grote partij, die me te groot leek voor Martine Reyners, wat ze probeerde op te lossen door wat meer op haar stem te duwen om ze donkerder en groter te laten klinken.

Het zal wel aan mij liggen, maar de rest van het publiek leek zich kostelijk te amuseren...

Publicatie: woensdag 4 juli 2007 @ 17:54
Rubriek: Operette

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen