ti guarda dal Grande Inquisitor

Pelléas et Mélisande in Amsterdam

Bernard Haitink dirigeerde de afgelopen weken het Orchestre National de France in het Théâtre des Champs-Elysées in een productie van Pelléas et Melisande. Vandaag deed hij dat nog eens over in het Amsterdamse Concertgebouw in een concertante versie met dezelfde bezetting... een bezetting om U tegen te zeggen.

Foto

In de eerste plaats is er Laurent Naouri. Hij is momenteel dé Golaud, op dezelfde manier zoals José Van Dam deze rol de afgelopen decennia gedomineerd heeft. Zijn vertrouwdheid met de rol opent allerlei details in zijn interpretatie. De scène met Mélisande, nadat ze haar trouwring verloren heeft, is geniaal. Eerst wentelt hij zich in zelfmedelijden omdat hij van zijn paard gevallen is. Maar als de aandacht zich verplaatst naar Mélisande omdat ze blijkbaar ongelukkig is, wordt hij haast bemoederend. Hij beschouwt Mélisande meer als een klein kind waarvoor hij zich verantwoordelijk voelt, dan als zijn vrouw. Als hij Pelléas beschrijft - "Il est un peu étrange. Il changera, tu verras" - doet hij dat op dezelfde betuttelende manier. Tot hij ontdekt dat ze haar ring kwijt is... dan verandert zijn expressie. Hij wordt niet echt kwaad, maar duldt geen tegenspraak.

Naouri heeft in deze rol het niveau bereikt dat je niet meer naar het zingen op zich luistert, maar dat je je gewoon kan overgeven aan zijn vertolking. Nog zo'n moment is het einde van de torenscène als hij Pelléas en Mélisande betrapt en eerst met "Vous êtes des enfants" het gebeuren probeert weg te lachen. Maar hij beseft wel degelijk wat er aan de hand is. Intern vreet hij zichzelf op... maar hij wil zijn huwelijk niet verder hypothekeren en met de laatste "Quels enfants!" voel je wel zijn ingehouden kracht, maar ook het verdriet dat hij krampachtig probeert te verbergen.

Magdalena Kozena is een bijna even expressieve Mélisande. Haar Frans is wel niet zo goed als dat van Naouri, maar het is meer dan behoorlijk. Kozena maakt het overduidelijk dat Mélisande zich niet gelukkig voelt in het kasteel van Arkel, maar dat ze berust in haar situatie. Wat dat betreft zingt ze een redelijk sterke Mélisande, die wel al het mysterie rond haar bewaart. Het is echter wel duidelijk dat ze meteen verliefd wordt op Pelléas. Ondanks het feit dat ze net uit een scenische productie komen, wordt er eigenlijk niet echt geacteerd in het Concertgebouw, op een paar treffende momenten na, die zich beperken tot veelzeggende gezichtsuitdrukkingen. Eén zo'n moment is het liefde-op-het-eerste-gezicht op het einde van het eerste bedrijf als Mélisande en Pelléas elkaar aankijken en je de vonken ziet vliegen.

Een vergelijkbaar moment, maar met een totaal ander effect, is het einde van die torenscène. Mélisande staat tussen Golaud en Pelléas. Magdalena Kozena gaat eerst zitten, waarna de twee halfbroers elkaar aankijken. De aansluitende scène in de kelders van het kasteel draagt datzelfde gevoel van onbehangen. De Pelléas was Jean-François Lapointe, die onlangs ook Pelléas in Luik gezongen heeft. Ook hier was hij een schitterende Pelléas, alhoewel ik wel liever een een iets lichter gekleurde stem hoor voor Pelléas.

De kleinere rollen waren ook uitmuntend bezet. Marie-Nicole Lemieux zong Geneviève. Ondanks haar jonge leeftijd kan ze toch doen geloven dat ze de moeder is van Pelléas en Golaud. Ze moet haar stem daarvoor niet kunstmatig verouderen, maar doet dit gewoon door haar frasering en nuancering zodanig aan te passen dat het ritme natuurlijk aansluit bij de rol. Gregory Reinhardt heeft een prachtig resonant timbre in petto voor Arkel, alleen omsluiert dat soms zijn uitspraak. De dokter van Yuri Kissin klinkt sterk gelijkaardig, maar is een maatje kleiner. Tenslotte werd Yniold gezongen door de zeer jeugdig klinkende sopraan van Amel Brahim Djelloul.

Publicatie: zondag 24 juni 2007 @ 22:10
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roderick Williams in Buxton

Er was één voorstelling van het Buxton Festival dat het bordje "sold out" gekregen had. Publiekslieveling Roderick Williams en de pianist Iain Burnside lieten gisteren het Pavillion Arts Centre vollopen voor een uitvoering van Schuberts Winterreise.

Liedrecital, 20-7-2018 9:22
0 opmerkingen

Ashley Riches en Katherine Broderick in Buxton

Het liedrecital gisteren was een duo-recital met bas-bariton Ashley Riches en sopraan Katherine Broderick. Aan de piano zat Simon Lepper.

Liedrecital, 19-7-2018 10:16
0 opmerkingen

Tisbe in Buxton

Eén van de kenmerken van het Buxton Festival is dat ze ook onbekende of zelden gespeelde opera's opvissen. De "pastorale opera" Tisbe van ene Giuseppe Antonio Brescianello past perfect in dat plaatje.

Opera, 18-7-2018 10:52
0 opmerkingen

Lucy Schaufer in Buxton

In het midden van Engeland, ongeveer 35 km ten zuidoosten van Manchester, ligt Buxton. Sinds 1979 organiseren ze er een festival dat een beetje aanvoelt als het Edinburgh Festival met zowel opera's, kamermuziek als liedrecitals, en er is zelfs een Fringe Festival dat als generale repetitie voor Edinburgh beschouwd wordt. Mijn eerste bezoek aan dit festival begon in het Pavilion Arts Centre met een recital van de mezzo Lucy Schaufer en haar pianist Huw Watkins.

Liedrecital, 17-7-2018 19:24
0 opmerkingen

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
4 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Théâtre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen