ti guarda dal Grande Inquisitor

Pelléas et Mélisande in Amsterdam

Bernard Haitink dirigeerde de afgelopen weken het Orchestre National de France in het Théâtre des Champs-Elysées in een productie van Pelléas et Melisande. Vandaag deed hij dat nog eens over in het Amsterdamse Concertgebouw in een concertante versie met dezelfde bezetting... een bezetting om U tegen te zeggen.

Foto

In de eerste plaats is er Laurent Naouri. Hij is momenteel dé Golaud, op dezelfde manier zoals José Van Dam deze rol de afgelopen decennia gedomineerd heeft. Zijn vertrouwdheid met de rol opent allerlei details in zijn interpretatie. De scène met Mélisande, nadat ze haar trouwring verloren heeft, is geniaal. Eerst wentelt hij zich in zelfmedelijden omdat hij van zijn paard gevallen is. Maar als de aandacht zich verplaatst naar Mélisande omdat ze blijkbaar ongelukkig is, wordt hij haast bemoederend. Hij beschouwt Mélisande meer als een klein kind waarvoor hij zich verantwoordelijk voelt, dan als zijn vrouw. Als hij Pelléas beschrijft - "Il est un peu étrange. Il changera, tu verras" - doet hij dat op dezelfde betuttelende manier. Tot hij ontdekt dat ze haar ring kwijt is... dan verandert zijn expressie. Hij wordt niet echt kwaad, maar duldt geen tegenspraak.

Naouri heeft in deze rol het niveau bereikt dat je niet meer naar het zingen op zich luistert, maar dat je je gewoon kan overgeven aan zijn vertolking. Nog zo'n moment is het einde van de torenscène als hij Pelléas en Mélisande betrapt en eerst met "Vous êtes des enfants" het gebeuren probeert weg te lachen. Maar hij beseft wel degelijk wat er aan de hand is. Intern vreet hij zichzelf op... maar hij wil zijn huwelijk niet verder hypothekeren en met de laatste "Quels enfants!" voel je wel zijn ingehouden kracht, maar ook het verdriet dat hij krampachtig probeert te verbergen.

Magdalena Kozena is een bijna even expressieve Mélisande. Haar Frans is wel niet zo goed als dat van Naouri, maar het is meer dan behoorlijk. Kozena maakt het overduidelijk dat Mélisande zich niet gelukkig voelt in het kasteel van Arkel, maar dat ze berust in haar situatie. Wat dat betreft zingt ze een redelijk sterke Mélisande, die wel al het mysterie rond haar bewaart. Het is echter wel duidelijk dat ze meteen verliefd wordt op Pelléas. Ondanks het feit dat ze net uit een scenische productie komen, wordt er eigenlijk niet echt geacteerd in het Concertgebouw, op een paar treffende momenten na, die zich beperken tot veelzeggende gezichtsuitdrukkingen. Eén zo'n moment is het liefde-op-het-eerste-gezicht op het einde van het eerste bedrijf als Mélisande en Pelléas elkaar aankijken en je de vonken ziet vliegen.

Een vergelijkbaar moment, maar met een totaal ander effect, is het einde van die torenscène. Mélisande staat tussen Golaud en Pelléas. Magdalena Kozena gaat eerst zitten, waarna de twee halfbroers elkaar aankijken. De aansluitende scène in de kelders van het kasteel draagt datzelfde gevoel van onbehangen. De Pelléas was Jean-François Lapointe, die onlangs ook Pelléas in Luik gezongen heeft. Ook hier was hij een schitterende Pelléas, alhoewel ik wel liever een een iets lichter gekleurde stem hoor voor Pelléas.

De kleinere rollen waren ook uitmuntend bezet. Marie-Nicole Lemieux zong Geneviève. Ondanks haar jonge leeftijd kan ze toch doen geloven dat ze de moeder is van Pelléas en Golaud. Ze moet haar stem daarvoor niet kunstmatig verouderen, maar doet dit gewoon door haar frasering en nuancering zodanig aan te passen dat het ritme natuurlijk aansluit bij de rol. Gregory Reinhardt heeft een prachtig resonant timbre in petto voor Arkel, alleen omsluiert dat soms zijn uitspraak. De dokter van Yuri Kissin klinkt sterk gelijkaardig, maar is een maatje kleiner. Tenslotte werd Yniold gezongen door de zeer jeugdig klinkende sopraan van Amel Brahim Djelloul.

Publicatie: zondag 24 juni 2007 @ 22:10
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen