ti guarda dal Grande Inquisitor

Tancredi in het PSK

Onder de vleugels van de Munt, stond er een tweede concertante opera op het programma in het PSK. Na I Puritani is het weer een belcantowerk, één van Rossini's eerste opera seria's, Tancredi, maar met het Orchestre des Champs-Elysées en de English Voices en onder de leiding van René Jacobs. Het is de apotheose van een tournee die hen doorheen heel Europa voerde, van Valencia tot Rotterdam, en van Keulen tot Parijs.

René Jacobs en Rossini... het klinkt als een contradictio in terminis. In een interview in het programmaboekje plaatst hij Rossini in de lijn van Mozart, wat mij een twijfelachtige stelling lijkt. Vooral met zijn uitlating over de heroïsche uitvoering van bepaalde Mozartrollen - "Stel je voor dat Domingo en Pavarotti Idomeneo zouden hebben gezongen. Dat zou er helemaal naast zijn geweest." - geeft hij weinig blijk van op de hoogte te zijn van wat er de afgelopen dertig jaar in de operawereld gebeurd is. Desalniettemin is zijn benadering altijd wel op zijn minst interessant te noemen. De manier waarop de recitatieven begeleid worden, is altijd verrassend, met lange intro's of speciale effecten die illustreren wat er gaat gebeuren en soms als de begeleiding van een stomme film klinken. Voor het overige was hij weinig begeesterend, waardoor ik voor de eerste Rossiniaanse opwinding moest wachten tot de finale van het eerste bedrijf.

In de keuze van de zangers voor Tancredi en Amenaide is duidelijk de hand van Jacobs te herkennen door deze twee hoofdrollen niet toe te wijzen aan traditionele Rossini-experten. In het geval van Rosemary Joshua is dit een onverdeeld succes. Haar Amenaide is heel karaktervol geïnterpreteerd door de meeslepende uitdrukking die ze aan haar constant verdriet geeft. Haar stem is nog altijd heel mooi homogeen en met veel kleuren.

Bernarda Fink druipt ook van de emotionele inleving, maar ik vond haar een minder geslaagde keuze voor Tancredi. Haar stem heeft wel gewonnen aan donkere diepte, wat ze heel mooi illustreerde in haar eerste aria "Tu che accendi questo core". Maar de aansluitende cabaletta "Di tanti palpiti" kon me niet overtuigen. Alhoewel het lot mij een plaats ver vooraan in de zaal toebedeeld had, had ik toch de indruk dat haar stem - zeker in de diepte - niet goed projecteert. Haar coloraturen klinken ook veel meer bestudeerd ondanks haar barokachtergrond. Ik veronderstel dat de zangmechanica wel vergelijkbaar is, maar barok en romantisch bel canto liggen klaarblijkelijk toch niet zo dicht bij elkaar, waardoor ze mij nooit echt kon ontroeren.

Lawrence Brownlee specialiseert zich wel in de Rossiniaanse tenorpartijen, vorig seizoen zong hij bijvoorbeeld nog mee in Viaggio in de Munt. Argirio ligt hem dan ook, alhoewel zijn stem soms ook klein klinkt en zijn hoge noten uit een ander register komen. Ik was daarentegen wel gewonnen voor Federico Sacchi, die een zeer resonante en presente Orbazzano zong. De kleinere rollen waren goed bezet met Elena Belfiore (Isaura) en Anna Chierichetti (Roggiero).

Publicatie: vrijdag 8 juni 2007 @ 22:27
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Opera, 22-3-2017 8:57
4 opmerkingen

Matthäus-Passion in het PSK

Ik heb zelden zoveel Nederlands horen spreken in het PSK. De Matthäus-Passion waarin ik gisteren verzeild geraakte, leek meer op een voorstelling voor familie en vrienden van het Octopus Kamerkoor en Le Concert d’Anvers... uiteraard onder de leiding van Bart Van Reyn. De zaal zat ook maar halfvol met allemaal lege balkons.

Oratorium, 18-3-2017 9:27
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in Antwerpen

Het Orchestre Philharmonique Royal de Liège was gisteren te gast in de Koningin Elisabethzaal voor een uitvoering van Hertog Blauwbaards burcht onder leiding van Christian Arming, voorafgegaan door het Adagio uit Mahlers Tiende.

Opera, 12-3-2017 9:43
3 opmerkingen

Pénélope in het PSK

We moeten blij zijn met elke Franse opera die door onze operahuizen geprogrammeerd wordt, zeker als het een onbekend juweeltje als Faurés Pénélope is... zelfs al is het "maar" concertant. Gisteren hoorde ik een uitstekende uitvoering met het Muntorkest onder leiding van Michel Plasson.

Opera, 1-3-2017 16:35
1 opmerking

Lucifer in Antwerpen

Het zou van 1984 geleden zijn - bij de 150ste verjaardag van Peter Benoit - dat Lucifer laatst opgevoerd werd. Gisteren was Benoits oratorium opnieuw te horen in de Koningin Elisabethzaal met deFilharmonie onder leiding van Bart Van Reyn.

Oratorium, 26-2-2017 10:35
0 opmerkingen

Maart 2017

Maart wordt een goedgevulde operamaand. Bij Opera Vlaanderen verhuist Simon Boccanegra naar Gent en hernemen ze in Antwerpen Agrippina in de productie van Mariame Clément die vijf jaar geleden in Gent te zien was. In Luik brengen ze met Jérusalem een Verdi-rariteit, terwijl de Munt een versie van Janaceks Het sluwe vosje opvoert onder de naam "Foxie!"...

Toekomstmuziek, 24-2-2017 18:59
3 opmerkingen