ti guarda dal Grande Inquisitor

Tancredi in het PSK

Onder de vleugels van de Munt, stond er een tweede concertante opera op het programma in het PSK. Na I Puritani is het weer een belcantowerk, één van Rossini's eerste opera seria's, Tancredi, maar met het Orchestre des Champs-Elysées en de English Voices en onder de leiding van René Jacobs. Het is de apotheose van een tournee die hen doorheen heel Europa voerde, van Valencia tot Rotterdam, en van Keulen tot Parijs.

René Jacobs en Rossini... het klinkt als een contradictio in terminis. In een interview in het programmaboekje plaatst hij Rossini in de lijn van Mozart, wat mij een twijfelachtige stelling lijkt. Vooral met zijn uitlating over de heroïsche uitvoering van bepaalde Mozartrollen - "Stel je voor dat Domingo en Pavarotti Idomeneo zouden hebben gezongen. Dat zou er helemaal naast zijn geweest." - geeft hij weinig blijk van op de hoogte te zijn van wat er de afgelopen dertig jaar in de operawereld gebeurd is. Desalniettemin is zijn benadering altijd wel op zijn minst interessant te noemen. De manier waarop de recitatieven begeleid worden, is altijd verrassend, met lange intro's of speciale effecten die illustreren wat er gaat gebeuren en soms als de begeleiding van een stomme film klinken. Voor het overige was hij weinig begeesterend, waardoor ik voor de eerste Rossiniaanse opwinding moest wachten tot de finale van het eerste bedrijf.

In de keuze van de zangers voor Tancredi en Amenaide is duidelijk de hand van Jacobs te herkennen door deze twee hoofdrollen niet toe te wijzen aan traditionele Rossini-experten. In het geval van Rosemary Joshua is dit een onverdeeld succes. Haar Amenaide is heel karaktervol geïnterpreteerd door de meeslepende uitdrukking die ze aan haar constant verdriet geeft. Haar stem is nog altijd heel mooi homogeen en met veel kleuren.

Bernarda Fink druipt ook van de emotionele inleving, maar ik vond haar een minder geslaagde keuze voor Tancredi. Haar stem heeft wel gewonnen aan donkere diepte, wat ze heel mooi illustreerde in haar eerste aria "Tu che accendi questo core". Maar de aansluitende cabaletta "Di tanti palpiti" kon me niet overtuigen. Alhoewel het lot mij een plaats ver vooraan in de zaal toebedeeld had, had ik toch de indruk dat haar stem - zeker in de diepte - niet goed projecteert. Haar coloraturen klinken ook veel meer bestudeerd ondanks haar barokachtergrond. Ik veronderstel dat de zangmechanica wel vergelijkbaar is, maar barok en romantisch bel canto liggen klaarblijkelijk toch niet zo dicht bij elkaar, waardoor ze mij nooit echt kon ontroeren.

Lawrence Brownlee specialiseert zich wel in de Rossiniaanse tenorpartijen, vorig seizoen zong hij bijvoorbeeld nog mee in Viaggio in de Munt. Argirio ligt hem dan ook, alhoewel zijn stem soms ook klein klinkt en zijn hoge noten uit een ander register komen. Ik was daarentegen wel gewonnen voor Federico Sacchi, die een zeer resonante en presente Orbazzano zong. De kleinere rollen waren goed bezet met Elena Belfiore (Isaura) en Anna Chierichetti (Roggiero).

Publicatie: vrijdag 8 juni 2007 @ 22:27
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Stéphane Degout in de Munt

Eerder dit jaar had de Munt Stéphane Degout al eens uitgenodigd voor een recital in het ijskoude Conservatorium. Gisteren zong hij weer een recital - deze keer in de opgewarmde Munt en met Simon Lepper als pianist - met een overwegend Duitstalig programma.

Liedrecital, 17-12-2017 8:44
0 opmerkingen

Falstaff in Antwerpen

Opera Vlaanderen haalt voor de eindejaarsperiode het ultieme meesterwerk van Verdi boven. De nieuwe productie van Falstaff is interessant, maar op vocaal vlak rammelt er vanalles.

Opera, 14-12-2017 8:38
10 opmerkingen

Katarina Van Droogenbroeck in Flagey

De Muziekkapel Koningin Elisabeth organiseert deze week haar "Music Chapel Festival" rond het thema "duetten". Vandaag stonden de mezzo Katarina Van Droogenbroeck en de altvioliste Hélène Desaint op het podium van Flagey's Studio 1. Ze werden begeleid door pianist Philippe Riga.

Liedrecital, 8-12-2017 21:12
0 opmerkingen

December 2017

Volgens C.a.r.m.e.n. is het van 1959 geleden... hoog tijd dus dat Dialogues des Carmélites nog eens naar de Munt komt. En dat gebeurt in de mooie productie van Olivier Py (die eerder in Parijs te zien was) met een dubbele bezetting die leest als de "who's who" van de hedendaagse Franse operazangers. Wat mij betreft, is dit dé Muntproductie die je dit seizoen niet mag missen. De Waalse Opéra herneemt Rigoletto in een dubbele bezetting. En Opera Vlaanderen brengt Falstaff in een nieuwe productie van Christoph Waltz.

Toekomstmuziek, 1-12-2017 10:57
1 opmerking

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
4 opmerkingen

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen