ti guarda dal Grande Inquisitor

Tancredi in het PSK

Onder de vleugels van de Munt, stond er een tweede concertante opera op het programma in het PSK. Na I Puritani is het weer een belcantowerk, één van Rossini's eerste opera seria's, Tancredi, maar met het Orchestre des Champs-Elysées en de English Voices en onder de leiding van René Jacobs. Het is de apotheose van een tournee die hen doorheen heel Europa voerde, van Valencia tot Rotterdam, en van Keulen tot Parijs.

René Jacobs en Rossini... het klinkt als een contradictio in terminis. In een interview in het programmaboekje plaatst hij Rossini in de lijn van Mozart, wat mij een twijfelachtige stelling lijkt. Vooral met zijn uitlating over de heroïsche uitvoering van bepaalde Mozartrollen - "Stel je voor dat Domingo en Pavarotti Idomeneo zouden hebben gezongen. Dat zou er helemaal naast zijn geweest." - geeft hij weinig blijk van op de hoogte te zijn van wat er de afgelopen dertig jaar in de operawereld gebeurd is. Desalniettemin is zijn benadering altijd wel op zijn minst interessant te noemen. De manier waarop de recitatieven begeleid worden, is altijd verrassend, met lange intro's of speciale effecten die illustreren wat er gaat gebeuren en soms als de begeleiding van een stomme film klinken. Voor het overige was hij weinig begeesterend, waardoor ik voor de eerste Rossiniaanse opwinding moest wachten tot de finale van het eerste bedrijf.

In de keuze van de zangers voor Tancredi en Amenaide is duidelijk de hand van Jacobs te herkennen door deze twee hoofdrollen niet toe te wijzen aan traditionele Rossini-experten. In het geval van Rosemary Joshua is dit een onverdeeld succes. Haar Amenaide is heel karaktervol geïnterpreteerd door de meeslepende uitdrukking die ze aan haar constant verdriet geeft. Haar stem is nog altijd heel mooi homogeen en met veel kleuren.

Bernarda Fink druipt ook van de emotionele inleving, maar ik vond haar een minder geslaagde keuze voor Tancredi. Haar stem heeft wel gewonnen aan donkere diepte, wat ze heel mooi illustreerde in haar eerste aria "Tu che accendi questo core". Maar de aansluitende cabaletta "Di tanti palpiti" kon me niet overtuigen. Alhoewel het lot mij een plaats ver vooraan in de zaal toebedeeld had, had ik toch de indruk dat haar stem - zeker in de diepte - niet goed projecteert. Haar coloraturen klinken ook veel meer bestudeerd ondanks haar barokachtergrond. Ik veronderstel dat de zangmechanica wel vergelijkbaar is, maar barok en romantisch bel canto liggen klaarblijkelijk toch niet zo dicht bij elkaar, waardoor ze mij nooit echt kon ontroeren.

Lawrence Brownlee specialiseert zich wel in de Rossiniaanse tenorpartijen, vorig seizoen zong hij bijvoorbeeld nog mee in Viaggio in de Munt. Argirio ligt hem dan ook, alhoewel zijn stem soms ook klein klinkt en zijn hoge noten uit een ander register komen. Ik was daarentegen wel gewonnen voor Federico Sacchi, die een zeer resonante en presente Orbazzano zong. De kleinere rollen waren goed bezet met Elena Belfiore (Isaura) en Anna Chierichetti (Roggiero).

Publicatie: vrijdag 8 juni 2007 @ 22:27
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
0 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen