ti guarda dal Grande Inquisitor

Lohengrin in Parijs

Twee jaar geleden had de Parijse opera een gigantisch succes met Tristan und Isolde, niet in het minst omwille van Ben Heppner en Waltraud Meier in de titelrollen. Dit jaar proberen ze dit succes dunnetjes over te doen met Lohengrin met dezelfde zangers. Valery Gergiev moest voor wat extra luister zorgen.

Foto

De productie van Robert Carsen speelt zich af in een eenheidsdecor in een totaal verwoeste stad. Er zijn geen ridders of andere edelen te bekennen. Koning Heinrich is een soort generaal, met de Heerrufer ook als een militair. Voor de rest is er nauwelijks een onderscheid tussen het koor en bijvoorbeeld Ortrud of Elsa. Alleen Lohengrin is een uitzondering. Hij lijkt uit een andere wereld komt, de droomwereld van Elsa... Bij zijn eerste verschijning opent zich achteraan een poort waarachter een idyllisch landschap zichtbaar is met Lohengrin in blinkend harnas én met een zwaan.

Lohengrin is uiteraard een iets andere partij dan Tristan, maar Ben Heppner was in het eerste bedrijf in goede vorm. Maar nadat in het tweede bedrijf twee keer een hogere "Elsa"-noot er krakend uitkwam, liet hij voor het derde bedrijf aankondigen dat hij - net zoals blijkbaar alle tenors in Parijs - ook "souffrant" was. Ik vermoed dat dit eerder een proactieve veiligheidsmaatregel was om zich tegen eventuele rampen in het derde bedrijf bij voorbaat in te dekken. Dat bleek echter niet nodig te zijn, want in het duet met Elsa was hij fenomenaal en ook zijn aria "In fernem Land" verliep bijna vlekkeloos. Heppners Lohengrin is wel niet zo perfect als bijvoorbeeld die van Klaus Florian Vogt, die de rol met een verbazend gemak zingt, maar hij was een heel stuk beter dan ik verwacht had.

Ik had helemaal geen hoge verwachtingen voor de Elsa van Mireille Delunsch. Ik kan niet begrijpen dat iemand ook maar het idee heeft dat zij een goede Elsa zou kunnen zijn. Haar vocale mogelijkheden zijn redelijk beperkt, waardoor ze het meestal moet hebben van haar interpretatieve inzichten. Maar als er nu één rol is in het operarepetoire waar diepgravende analyses absolute tijdverspilling zijn, dan is het wel deze Wagneriaanse trezebees. Maar ook interpretatief kon Delunsch niets bijbrengen. Daarvoor was ze teveel bezig om alle noten gezongen te krijgen (waar ze op zich wel in slaagde, op een enkele uitzondering na), dat er geen ruimte meer over was tot enige karakterisering. Elsa is misschien wel een kinderlijke bakvis, maar daarom hoeft ze zo nog niet te klinken.

Dan is Waltraud Meier totaal het tegenovergestelde. Ze zingt al bijna haar haar hele leven Ortrud en dat merk je aan alles. Zelfs in het eerste bedrijf, waar ze nauwelijks iets te zingen heeft, domineert ze het hele bedrijf. Gewoon door haar uitstraling, de manier waarop ze Telramund aanspoort om zijn verhaal te doen, de manier waarop ze naar Elsa of Lohengrin kijkt, ... het draagt allemaal bij tot haar manipulatietruuks. Waltraud Meier heeft ook zo veel ervaring met de partij dat om niet in de overacting-val te trappen. In het tweede bedrijf is ze uiteraard onnavolgbaar. In haar scène met Telramund is ze volledig de tovenares die haar magie op alle vlakken inzet. Maar meest memorabel is de verleidingsscène met Elsa. De manier waarop ze twijfel zaait in Elsa met zoete woordjes, waarbij elk woord betekenis krijgt, kan echt niet anders omschreven worden als verleiding. Het contrast met de kleurloze Delunsch is opmerkelijk.

Jean-Philippe Lafont is daarentegen een zwakke Telramund. Af en toe zingt hij wel, maar die stukken worden door een rauw blaffend spreekgezang met elkaar verbonden. Dramatisch is hij wel overtuigend. Jan-Hendrik Rootering heeft ook zijn beste tijd gehad. Hij kan nog wel een mooi Heinrich zingen, maar zijn stem is een paar maten te klein voor de Bastille. De Heerrufer van Evgeny Nikitin is daarentegen pure luxe. Zijn ronde stem maakt hem zonder concurrentie tot de mooist zingende zanger van de avond.

Publicatie: woensdag 6 juni 2007 @ 14:06
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen