ti guarda dal Grande Inquisitor

Un ballo in maschera in Parijs

Op een première-avond in Parijs gaat er altijd wel iets mis. Als de techniekers voor een keer niet staken, dan is er wel iets mis met de tenor. Zo gaf Villazon eerder dit jaar al verstek voor Hoffmann. Voor de première van Un ballo in maschera was het nu de beurt aan Marcelo Alvarez om zich ziek te melden.

Als invaller hadden ze Evan Bowers achter de hand om de rol van Riccardo te zingen. Een paar jaar geleden was hij nog in de Vlaamse Opera te horen als Matteo... wat redelijk ver verwijderd ligt van een Verdi-spinto-partij. De eerste scène verliep al niet echt vlot. Hij zong "La rivedrà nell'estasi" met weinig Italianità en in de buurt van zijn registerovergang zong hij ofwel onder de toon, ofwel klonk hij alsof zijn stem het elk moment zou begeven. Dat laatste bleek effectief het geval te zijn... na die eerste scène kwam iemand op het podium om aan te kondigen dat Evan Bowers ook "souffrant" was, maar dat hij toch verder zou zingen. Daarna ging het van kwaad naar erger.

"Di' tu se fedele" was meelijwekkend pijnlijk, maar "E scherzo od è follia" was dan weer redelijk goed. Het duet met Amelia in het tweede bedrijf zat vol gemiste en krakende noten. Sommige stukken liet hij gewoon weg. Eigenlijk vond ik het onverantwoord misdadig om een zanger in deze toestand de scène op te sturen. Gezien de omstandigheden, had het me logisch geleken dat ze na de pauze zijn aria "Ma se m'è forza perderti" zouden overslaan. Heel die scène heeft, dramatisch gezien, niet zo gek veel betekenis en niemand heeft er iets aan om de tenor door die scène te horen worstelen. Maar dat deden ze dus niet. Sinds het duet met Amelia had hij niets meer gezongen, waardoor het recitatief "Forse la soglia attinse" best wel indrukwekkend klonk, maar nadien liet zijn stem het weer afweten. Hij krijg achteraf wel een ovatie, maar meer omwille van zijn moed en zelfopoffering. Zijn sterfscène was wel heel geloofwaardig...

Dit overschaduwde de rest van de voorstelling, waardoor je bijna de andere zangers zou vergeten. De rest van de bezetting was echter ook niet over de volledige lijn overtuigend. Ik vind Ludovic Tézier bijvoorbeeld een interessante zanger, als hij tenminste het juiste repertoire zingt. Wat mij betreft, hoort Renato daar niet bij. Zijn stem klinkt veel te gecontroleerd waardoor ik nooit die Italiaanse expansieve lijnen hoorde. Vooral in zijn eerste aria "Alla vita che t'arride" was dat het geval. Zijn tweede aria begon hij wel heel mooi Verdiaans met het recitatief "Alzati, là tuo figlio", maar voor "Eri tu" verviel hij terug in zijn eerder geneuzel.

De Oscar van Camilla Tilling was ook wisselvallig. Voor "Volta la terrea" had ze haar stem nog niet gevonden. Als ze Renato en Amelia komt uitnodigen voor het bal, dan neemt ze de staccato-aanduidigen in "Di che fulgor" wel heel letterlijk, waardoor het niet meer aan elkaar hangt. "Saper vorreste" was uiteindelijk wel goed. De twee andere vrouwen waren daarentegen wel goed. Elena Manistina was misschien niet angstaanjagend genoeg als Ulrica. Maar ze heeft wel alle lage noten voor "Re dell' abisso" en straalt de autoriteit van een aardmoeder uit.

Ik had al een en ander veelbelovends gehoord en gelezen over Angela Brown en was dan ook benieuwd om haar live te horen als Amelia. Haar grote stem heeft een snijdende metalen klank, zonder lelijk te klinken, waardoor ze dwars door alle koor- en orkestvolumes heen breekt. In de finales van het tweede én het derde bedrijf komt ze zo zonder de minste problemen overal bovenuit. Maar dat belet haar niet om in haar galgenveldaria "Ma dall'arido stelo divulsa" alle nuances van haar angst en onzekerheid uit te drukken, of te ontroeren met "Morrò, ma prima in grazia".

Over de rest kan ik kort zijn. De dirigent Semyon Bychkov had alle moeite van de wereld om het orkest, koor én solisten samen te houden. In de eerste twee bedrijven waren er talloze van dergelijke decalages. De productie van Gilbert Deflo zal weinig mensen voor het hoofd stoten, aangezien hij nauwelijks iets doet. De decors van William Orlandi worden gedomineerd door Amerikaanse adelaars en bestaan enkel uit een paar grote objecten - een halfrond voor het eerste bedrijf, een soort totempalen met slangenkoppen voor de Ulricascène, een gigantische galg voor het tweede bedrijf, ... - op een voor de rest leeg en donker podium.

Publicatie: dinsdag 5 juni 2007 @ 9:19
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Juni 2017

De opera van Luik sluit het seizoen af met een herneming van Otello, terwijl Opera Vlaanderen het zelden uitgevoerde Sadko opvoert... spijtig genoeg enkel in Gent.

Toekomstmuziek, 27-5-2017 16:33
0 opmerkingen

Robert Holl in Zeist

Gisteren werd de tweede editie van het LiedFestival Zeist afgesloten. Op het podium twee volbloed Schubertianer... Robert Holl en Graham Johnson. Op het programma... Schuberts meesterwerk Winterreise.

Liedrecital, 22-5-2017 17:05
2 opmerkingen

Angelo Pollak en Karola Pavone in Zeist

Vanmiddag stond er een tweede duorecital op het programma van het LiedFestival Zeist met twee jonge zangers... de Oostenrijkse tenor Angelo Pollak en de Italiaanse sopraan Karola Pavone.

Liedrecital, 21-5-2017 23:16
0 opmerkingen

Robert Holl & Co in Zeist (2/2)

Het avondconcert gisteren was een soort "Abendunterhaltung" zoals ze ten tijde van Schubert georganiseerd werden (maar dan zonder puur instrumentale werken) en wat later zou uitgroeien tot de Schubertiades. Op het programma stonden meerstemmige liederen van Haydn, Mozart, Beethoven en Schubert. Een en ander werd enthousiast ingeleid door Maartje van Weegen, tevens ambassadrice van het LiedFestival Zeist.

Liedrecital, 21-5-2017 9:27
0 opmerkingen

Adèle Charvet, Raoul Steffani en Flott in Zeist

Deze namiddag stonden er twee liedrecitals op het programma van het LiedFestival Zeist. Eerst kregen we met de Franse mezzo Adèle Charvet en de Nederlandse bariton Raoul Steffani twee jonge zangers te horen. Ze wonnen vorig jaar respectievelijk het "Internationaal Vocalisten Concours Den Bosch" en het "Grachtenfestival Conservatorium Concours". In de late namiddag was het de beurt aan Dame Felicity en Graham Johnson.

Liedrecital, 20-5-2017 23:09
0 opmerkingen

James Gilchrist in Zeist

Op een festival is er vaak wel één of ander concert waar ik vooraf mijn bedenkingen bij heb. Op het LiedFestival Zeist was dat het geval voor het recital van James Gilchrist en Sholto Kynoch. Mijn verwachtingen werden spijtig genoeg bevestigd...

Liedrecital, 20-5-2017 9:42
0 opmerkingen

Master course voor liedduo's in Zeist

De drie eerste dagen van het LiedFestival Zeist waren gevuld met master classes voor zes liedduo's bestaande uit vier sopranen, twee baritons en uiteraard zes pianisten. Op de vierde dag werd de reeks afgesloten met een slotrecital door vijf van de zes duo's.

Liedrecital, 19-5-2017 21:38
0 opmerkingen

Henk Neven in Zeist

Ik had de Nederlandse bariton Henk Neven uiteraard al eerder gehoord, maar met zijn recital op het LiedFestival Zeist was het de eerste keer dat hij als liedzanger mijn pad kruiste... een ontdekking !

Liedrecital, 18-5-2017 23:24
0 opmerkingen

Robert Holl & Co in Zeist (1/2)

De locatie van het LiedFestival Zeist - een protestantse kerk - heeft Robert Holl geïnspireerd tot een vrij origineel programma met muziek op religieuze teksten voor het tweede recital van het festival.

Liedrecital, 17-5-2017 23:42
0 opmerkingen

Lenneke Ruiten in Zeist

Vorig jaar werd in Zeist een nieuw Liedfestival opgericht met Robert Holl als drijvende kracht. Ik heb dat toen gemist, maar dit jaar ben ik er wél bij in de kerk van de Evangelische Broedergemeente. Het thema dit jaar is "Schubert en zijn voorgangers". Het openingsrecital van Lenneke Ruiten en Thom Janssen paste daar perfect in met liederen van Haydn, Mozart en Schubert.

Liedrecital, 16-5-2017 23:25
0 opmerkingen