ti guarda dal Grande Inquisitor

I Puritani in het PSK

Voor hun drie concertante opvoeringen van I Puritani nam de Munt even haar intrek in het PSK. Maurizio Benini dirigeerde het vaak te luid spelende Muntorkest en -koor.

Bellini's opera is onder andere berucht omwille van de sadistische tessituur voor de tenorpartij van Arturo. Antonino Siragusa had deze rol moeten zingen, maar hij bleek nog niet helemaal hersteld te zijn van datgene wat hij in Berlijn opgedaan heeft en werd voor de twee laatste voorstellingen vervangen. Ik hoorde de laatste voorstelling met de Georgische tenor Shalva Mukeria.

Foto

Hij heeft een formidabele stem, die pas volledig op kruissnelheid kwam in het laatste bedrijf. In het eerste bedrijf had hij in "A te, o cara, amor talora" al laten horen dat die beruchte hoge noten niet veel problemen zouden stellen... maar veel nuancering was er op dat moment nog niet bij. Een opwindende grote stem was er daarentegen in overvloed. Het inspringen op het laatste moment had ook als neveneffect dat hij op het einde van het eerste bedrijf even het orkest totaal kwijt was. Maar door zich daarna wat meer in de richting van de dirigent te draaien was dat ritmisch euvel opgelost. Het laatste bedrijf was zijn gloriemoment als hij "Credeasi, misera" zingt. Als hij Elvira's lied echoot, zijn het piano-zingen en de nuanceringen alomtegenwoordig. Een heel indrukwekkende zanger...

Désirée Rancatore had al veel vroeger afgezegd en zij werd vervangen door Sumi Jo. Ik heb haar nooit een echt interessante zangeres gevonden en als Elvira heeft ze mijn mening niet veranderd. Haar basistimbre vind ik niet echt aantrekkelijk, hetgeen eigenlijk enkel in haar middenstem hoorbaar is. Haar laag register is zo goed als onbestaande, waardoor ze enkel nog kan scoren met haar hoge noten. Dat neemt niet weg dat ze af en toe toch mooie dingen doet, zoals haar entrée met "Son vergin vezzosa" en een aantal pogingen tot interpretatie in haar waanzinsscène... waarbij ze in "Qui la voce" zelfs een behoorlijk deftige messa di voce produceert. Haar aangehouden hoge noten klinken echter schraal zonder veel substantie. Maar als ze stratosferische hoogten opzoekt, kan ze plots wel een piano-noot - op zijn Gruberova's - uit de lucht plukken. Maar alles bij elkaar is ze voor mij een weinig overtuigende Elvira en komt ze niet in de buurt van wat Stefania Bonfadelli hier vijf jaar geleden in dezelfde rol presteerde.

Elvira's nonkel Sir Giorgio werd gezongen door Michele Pertusi. Dit is het repertoire waarin ik hem veel liever hoor dan bijvoorbeeld als Falstaff. Zijn nobele uitstraling en legato-frasering komen hier volledig tot hun recht. Het enige wat hij mist, is de heroïsche strijdvaardigheid voor het duet met Riccardo, "Suoni la tromba". Stefano Antonucci heeft daarentegen wel dat heldhaftig geluid. De rauwheid in zijn stem past karakterieel wel bij Riccardo, maar het mag met wat meer belcanto-elegantie. Zijn hoogte straalt ook indrukwekkend, vooral op het einde van "Ah, per sempre io ti perdei". Het was dan ook vreemd dat het einde van de bijhorende cabaletta "Bel sogno beato" die hoge noot minder glans had.

Publicatie: zondag 27 mei 2007 @ 11:18
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Stéphane Degout in de Munt

Eerder dit jaar had de Munt Stéphane Degout al eens uitgenodigd voor een recital in het ijskoude Conservatorium. Gisteren zong hij weer een recital - deze keer in de opgewarmde Munt en met Simon Lepper als pianist - met een overwegend Duitstalig programma.

Liedrecital, 17-12-2017 8:44
0 opmerkingen

Falstaff in Antwerpen

Opera Vlaanderen haalt voor de eindejaarsperiode het ultieme meesterwerk van Verdi boven. De nieuwe productie van Falstaff is interessant, maar op vocaal vlak rammelt er vanalles.

Opera, 14-12-2017 8:38
10 opmerkingen

Katarina Van Droogenbroeck in Flagey

De Muziekkapel Koningin Elisabeth organiseert deze week haar "Music Chapel Festival" rond het thema "duetten". Vandaag stonden de mezzo Katarina Van Droogenbroeck en de altvioliste Hélène Desaint op het podium van Flagey's Studio 1. Ze werden begeleid door pianist Philippe Riga.

Liedrecital, 8-12-2017 21:12
0 opmerkingen

December 2017

Volgens C.a.r.m.e.n. is het van 1959 geleden... hoog tijd dus dat Dialogues des Carmélites nog eens naar de Munt komt. En dat gebeurt in de mooie productie van Olivier Py (die eerder in Parijs te zien was) met een dubbele bezetting die leest als de "who's who" van de hedendaagse Franse operazangers. Wat mij betreft, is dit dé Muntproductie die je dit seizoen niet mag missen. De Waalse Opéra herneemt Rigoletto in een dubbele bezetting. En Opera Vlaanderen brengt Falstaff in een nieuwe productie van Christoph Waltz.

Toekomstmuziek, 1-12-2017 10:57
1 opmerking

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
4 opmerkingen

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen