ti guarda dal Grande Inquisitor

I Puritani in het PSK

Voor hun drie concertante opvoeringen van I Puritani nam de Munt even haar intrek in het PSK. Maurizio Benini dirigeerde het vaak te luid spelende Muntorkest en -koor.

Bellini's opera is onder andere berucht omwille van de sadistische tessituur voor de tenorpartij van Arturo. Antonino Siragusa had deze rol moeten zingen, maar hij bleek nog niet helemaal hersteld te zijn van datgene wat hij in Berlijn opgedaan heeft en werd voor de twee laatste voorstellingen vervangen. Ik hoorde de laatste voorstelling met de Georgische tenor Shalva Mukeria.

Foto

Hij heeft een formidabele stem, die pas volledig op kruissnelheid kwam in het laatste bedrijf. In het eerste bedrijf had hij in "A te, o cara, amor talora" al laten horen dat die beruchte hoge noten niet veel problemen zouden stellen... maar veel nuancering was er op dat moment nog niet bij. Een opwindende grote stem was er daarentegen in overvloed. Het inspringen op het laatste moment had ook als neveneffect dat hij op het einde van het eerste bedrijf even het orkest totaal kwijt was. Maar door zich daarna wat meer in de richting van de dirigent te draaien was dat ritmisch euvel opgelost. Het laatste bedrijf was zijn gloriemoment als hij "Credeasi, misera" zingt. Als hij Elvira's lied echoot, zijn het piano-zingen en de nuanceringen alomtegenwoordig. Een heel indrukwekkende zanger...

Désirée Rancatore had al veel vroeger afgezegd en zij werd vervangen door Sumi Jo. Ik heb haar nooit een echt interessante zangeres gevonden en als Elvira heeft ze mijn mening niet veranderd. Haar basistimbre vind ik niet echt aantrekkelijk, hetgeen eigenlijk enkel in haar middenstem hoorbaar is. Haar laag register is zo goed als onbestaande, waardoor ze enkel nog kan scoren met haar hoge noten. Dat neemt niet weg dat ze af en toe toch mooie dingen doet, zoals haar entrée met "Son vergin vezzosa" en een aantal pogingen tot interpretatie in haar waanzinsscène... waarbij ze in "Qui la voce" zelfs een behoorlijk deftige messa di voce produceert. Haar aangehouden hoge noten klinken echter schraal zonder veel substantie. Maar als ze stratosferische hoogten opzoekt, kan ze plots wel een piano-noot - op zijn Gruberova's - uit de lucht plukken. Maar alles bij elkaar is ze voor mij een weinig overtuigende Elvira en komt ze niet in de buurt van wat Stefania Bonfadelli hier vijf jaar geleden in dezelfde rol presteerde.

Elvira's nonkel Sir Giorgio werd gezongen door Michele Pertusi. Dit is het repertoire waarin ik hem veel liever hoor dan bijvoorbeeld als Falstaff. Zijn nobele uitstraling en legato-frasering komen hier volledig tot hun recht. Het enige wat hij mist, is de heroïsche strijdvaardigheid voor het duet met Riccardo, "Suoni la tromba". Stefano Antonucci heeft daarentegen wel dat heldhaftig geluid. De rauwheid in zijn stem past karakterieel wel bij Riccardo, maar het mag met wat meer belcanto-elegantie. Zijn hoogte straalt ook indrukwekkend, vooral op het einde van "Ah, per sempre io ti perdei". Het was dan ook vreemd dat het einde van de bijhorende cabaletta "Bel sogno beato" die hoge noot minder glans had.

Publicatie: zondag 27 mei 2007 @ 11:18
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

September 2017

Het bespreekbureau heeft zijn intrek al genomen in de Munt. En op 5 september gaan de deuren weer open met de jongste Boesmans, Pinocchio, die eerder deze zomer op het festival van Aix gecreëerd werd in een regie van Joël Pommerat. Opera Vlaanderen opent het seizoen met de Korngold-rariteit Das Wunder der Heliane en met Puccini's Manon Lescaut staat in Luik een klassieker op het programma.

Toekomstmuziek, 20-8-2017 15:40
0 opmerkingen

Andrea Chénier in München

Het is amper te geloven dat, toen een paar maanden geleden een nieuwe productie van Andrea Chénier in première ging, dit een creatie was voor München. En regisseur Philipp Stölzl heeft meteen de meest traditionele enscenering denkbaar bedacht, in een reeks poppenhuisdecors van Heike Vollmer.

Opera, 29-7-2017 8:50
2 opmerkingen

Les contes d'Hoffmann in München

Les Contes d'Hoffmann bij de Bayerische Opernfestspiele is een productie van 2011. Opvallend was dat ze de versie met dialogen brachten in plaats van de Giraud-recitatieven. Verder lieten twee van de hoofdrolzangers een week geleden weten dat ze om een of andere reden forfait moesten geven.

Opera, 28-7-2017 9:33
1 opmerking

La favorite in München

Gisteren stond La favorite op het programma van de Bayerische Opernfestspiele. Het is een herneming van een productie eerder dit seizoen, waarin Elina Garanca haar roldebuut maakte... spijtig genoeg in een productie die best zo snel mogelijk vergeten wordt.

Opera, 27-7-2017 9:29
3 opmerkingen

Wiener Blut in München

Gisteren nam de Bayerische Festspiele een snipperdag: het perfecte moment om eens bij de kleine broer op de Gärtnerplatz te gaan kijken en Wiener Blut mee te pikken. Hun theater is al een paar jaar gesloten voor renovatiewerken (en zou in het najaar terug opengaan) en dus werd voor de Strauss-operette uitgeweken naar het juweeltje van het Cuvilliéstheater.

Operette, 26-7-2017 10:06
0 opmerkingen

Oberon in München

Vorige week ging een nieuwe productie van Webers Oberon in première in het Prinzregententheater. Het is een voorstelling die hier en daar toch wat wensen openliet.

Opera, 25-7-2017 10:09
0 opmerkingen

Lady Macbeth in München

Mijn tweede voorstelling bij de Bayerische Opernfestspiele was ook een productie die eerder dit seizoen in première gegaan is. Voor Lady Macbeth uit het district Mtsensk hebben ze Harry Kupfer nog eens naar München gehaald.

Opera, 23-7-2017 10:00
0 opmerkingen

Semiramide in München

De Bayerische Opernfestspiele is altijd een combinatie van oudere producties, hernemingen uit het afgelopen seizoen en premières. David Aldens productie van Semiramide ging eerder dit seizoen in première met een overweldigende bezetting, aangevoerd door Joyce DiDonato. Dezelfde bezetting was ook van de partij op het festival.

Opera, 22-7-2017 9:31
0 opmerkingen