ti guarda dal Grande Inquisitor

Klavier-Festival in Schloss Herten

Het Ruhr-Klavier-Festival bracht me dit jaar naar Schloss Herten (Herten ligt ongeveer 30 km ten noord-oosten van Essen) voor een paar liedrecitals, waarin de studenten van Graham Johnson en Irwin Gage optraden. Schloss Herten is een waterburcht in het midden van een groot park. Een van de zalen is ingericht als een concertzaal met pakweg 250 plaatsen, de binnenkoer doet dienst als foyer.

In de namiddag traden de studenten van Graham Johnson op in een Johnsoniaans programma opgebouwd rond Beethoven en zijn tijdgenoten. Die tijdgenoten zijn componisten als Zelter, Reichardt of Loewe... om maar de meest bekende te noemen. De Beethovenselectie bestond ook niet uit de gekende liederen, maar uit volksliedbewerkingen voor één tot vier stemmen. Graham Johnson zat zelf aan de piano en kreeg voor die Beethovenbewerkingen versterking van de violist Ulrich Isfort en cellist Matthias Diener.

De zangers waren meestal nieuwe namen, alleen de sopraan Lydia Teuscher en de mezzo Daniela Lehner hebben we ooit al in deSingel gehoord. Lydia Teuscher was duidelijk de beste van de vier zangers met een mooie heldere stem. Ze kwam alleen wat afstandelijk over. Daniela Lehner is alles behalve afstandelijk. Ze heeft veel uitstraling en haar sprankelende ogen maken meteen contact het publiek. De lastige lage noten van Um Mitternacht weet ze op een expressieve en ontroerende manier uit te voeren. Maar ik had de indruk dat haar stem niet veel verder geëvolueerd is sinds ik haar in Antwerpen hoorde. In Frühlingstraum van Conradin Kreutzer (de tekst is ook bekend van Winterreise) toont ze een goede dynamiek, maar was de intonatie niet altijd even zuiver.

De twee mannen konden me veel minder overtuigen. De tenor Robin Tritschler presteerde zeer wisselvallig. Hij zong twee versies van Rastlose Liebe (van Reichardt en Zelter), waarin hij constant forte zong. Maar zijn forte klinkt niet mooi en is totaal ontdaan van alle kleur. Sally in our Alley (Beethoven) was dan weer wel mooi gezongen. Maar Hüttenbrenners Die Sterne (ook beter bekend in de Schubertversie) was dan weer slaapverwekkend. Hij heeft misschien wel iets, maar het kwam er niet helemaal uit. De bariton Brandon Velarde was lichtjes rampzalig. In het beste geval komt hij over als een beginnende conservatoriumstudent. Zijn stem draagt nauwelijks en is nog niet helemaal in orde zodat hij zich nog teveel moet bekommeren om de technische aspecten van het zingen. Zijn interpretatieve instincten zijn daarentegen wel in orde, zoals zijn vertolking van Loewes Erlkönig aantoonde.

's Avonds schoot het niveau met een grote sprong omhoog toen de studenten van Irwin Gage voor het voetlicht traden. De twee baritons Michael Nagy en Richard Burkhard zijn twee totaal verschillende zangers, maar zijn -elk op hun eigen manier- even indrukwekkend.

Michael Nagy heeft al twee keer een recital in deSingel moeten afzeggen, maar komt volgend seizoen (hopelijk) wel terug. Hij is een fantastische zanger die een ideale liedvertolker is. Samen met de pianiste Juliane Ruf bracht hij de Kerner-Lieder van Schumann. Zijn uitvoering is adembenemend zowel in de breedte van zijn interpretatie als in de technische beheersing van zijn stem en zijn heel duidelijke dictie. Stirb, Lieb' und Freud' is zo een van die liederen waarin beroep gedaan wordt op de volledige tessituur van de zanger. Bij de meeste zangers is het altijd afwachten hoe het gebed van het "Mägdelein" gaat uitdraaien. De eerste keer zingt Nagy het in een prachtige voix mixte. De pure kopstem houdt hij voor later in het lied. Maar elk van die stemmen klinken als een natuurlijke extensie van zijn stem, zowel in kleur als in draagkracht. In tegenstelling tot Tritschler weet hij wel hoe hij met forte moet omgaan. In Stille Tränen toont hij verschillende aspecten van zijn forte. Het is bij hem helemaal geen brullen, maar echt forte zingen waarbij kleurvariaties en nuanceringen tusen luid-luider-luidst niet achterwege blijven. Alleen in Stille Liebe vergaloppeerde hij zich even, waardoor hij adempauzes moest inlassen op ongelukkige momenten. Maar dat was maar een detail in een voor de rest vlekkeloos uitgevoerde liedcyclus... dat afgerond werd met Schuberts Wanderers Nachtlied I als bisnummer. Juliane Ruf moet trouwens ook niet onderdoen. Ze lijkt ook helemaal op te gaan in de muziek en ademt mee met Nagy om zo tot een muzikaal geheel te komen. Op 28 september komen ze naar deSingel... niet te missen!

De tweede bariton van de avond, Richard Burkhard, bracht samen met Edward Rushton een veeleisend programma waarin hij Jedermann en Don Quichotte opvoerde. Frank Martins Jedermann-Monologe hoort niet bij mijn favoriete liedcycli, maar Burkhard maakte er een boeiende voorstelling van. Ik heb Olaf Bär dit ooit op een oratoriumachtige manier horen uitvoeren, wat mij wel beviel. Richard Burkhard neemt een heel andere optie, door volledig in de huid van Jedermann te kruipen. De manier waarop hij Jedermanns angst voor de dood tegenover God uitzingt doet aan Prometheus denken. Tegelijkertijd doet Edward Rushton er alles aan om de gebruikelijke orkestbegeleiding te overtroeven met het volume van zijn piano. Ook voor Don Quichotte à Dulcinée van Ravel, transformeert hij zichzelf in Don Quichotte. Hij geeft iets hooghartigs aan zijn houding en stem in Chanson romanesque. Voor het Chason epique laat hij zijn stem gewoon stromen om tenslotte met Chanson à boire af te sluiten. Zijn Frans is trouwens voorbeeldig. De pianist Edward Rushton blijkt ook een componist te zijn. Tussen deze twee lied-cycli zong Burkhard Three Fragments of Shelley... drie liederen die opvallend lyrisch geschreven zijn voor de stem.

Als uitsmijter van het recital mocht Irwin Gage zelf ook nog even optreden. De sopraan Caroline Melzer (die ook al eens in deSingel geweest is) zong drie Schubertliederen op teksten van Schlegel. Dat was eigenlijk veel te weinig, want het duurde al minsten twee liederen voor haar stem min of meer opgewarmd was. Voor het derde lied Fülle der Liebe had ze haar stem onder de controle... alleen spijtig dat ik het geen bijster boeiend lied vind. Gelukkig kwam er nog Nacht und Träume als bisnummer en als ideale afsluiter voor deze Lieddag in Schloss Herten.

Publicatie: zondag 20 mei 2007 @ 9:58
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Christoph Prégardien in Zeist

Deze namiddag stonden twee tenor-recitals geprogrammeerd op het Zeister Liedfestival. Christoph Prégardien zong Schubert en Schumann. In het voorprogramma konden we kennis maken met de "rising star" Peter Harris.

Liedrecital, 27-5-2018 18:37
0 opmerkingen

Der Rose Pilgerfahrt in Zeist

Ik moet toegeven dat ik nog nooit van Der Rose Pilgerfahrt gehoord had. Het is een sprookjesoratorium van Schumann die gisteren in de originele pianoversie uitgevoerd werd in Zeist, met "onze" Jozef De Beenhouwer aan de piano.

Liedrecital, 27-5-2018 8:57
0 opmerkingen

Rising Stars in Zeist

Deze middag stonden er twee recitals op het programma. Eerst een dubbelrecital - oftewel twee halve recitals - met sopraan Harriet Burns voor de pauze en mezzo Bethan Langford na de pauze. Een uur later volgde een duo-recital met mezzo Barbara Kozelj en bariton Raoul Steffani. Ik heb het meest genoten van het eerste recital.

Liedrecital, 26-5-2018 23:46
0 opmerkingen

Mastercourse in Zeist

In het kader van het Liedfestival wordt aan jonge zangers de mogelijkheid geboden om zich te vervolmaken in een publieke mastercourse. Zes liedduo's namen deel aan de vierdaagse cursus die afgesloten werd met een presentatierecital.

Liedrecital, 26-5-2018 10:18
0 opmerkingen

Benjamin Appl in Zeist

"Lieder vom Orient" is een recitaltitel die verwachtingen schept, zeker als Graham Johnson de pianist is en je zijn programmeerkunsten kent. En met de bariton Benjamin Appl worden de verwachtingen nog wat hoger gespannen. Het draaide echter niet helemaal uit zoals ik verwacht of gehoopt had.

Liedrecital, 25-5-2018 23:27
0 opmerkingen

Thomas Oliemans in Zeist

Met Joseph von Eichendorff als de festivaldichter is het onvermijdelijk dat we op een bepaald moment Schumanns Eichendorff-Liederkreis te horen zouden krijgen. Vandaag was dat het geval met de Nederlandse bariton Thomas Oliemans en de immer geniale Malcolm Martineau aan de piano.

Liedrecital, 24-5-2018 22:56
0 opmerkingen

Meerstemmige Schumann en Brahms in Zeist

"Meine Töne still und heiter" was de titel die de kwartetavond van het Liedfestival van Zeist meegekregen had. Het is het eerste lied uit Schumanns Minnespiel dat centraal stond in een concert met meerstemmige liederen van Schumann en Brahms, uitgevoerd door vier solisten en met Matthias Lademann aan de piano.

Liedrecital, 23-5-2018 23:05
0 opmerkingen

Anna Lucia Richter in Zeist

Dit jaar heeft het Liedfestival van Zeist "Schubert en zijn opvolgers" als thema. Die opvolgers zijn dan vooral Schumann en Wolf. Een bijkomende rode draad is de dichter Eichendorff. In het openingsconcert van Anna Lucia Richter en Gerold Huber kregen we Schubert en Wolf, maar voor Eichendorff was het wachten tot de bisnummers.

Liedrecital, 22-5-2018 23:06
0 opmerkingen

Capriccio Première Portraits

Het Oostenrijkse platenlabel Capriccio is met "Première Portraits" een nieuwe reeks gestart. Hun doel is om jonge artiesten de kans te geven om een eerste CD op te nemen. Momenteel zijn er al zeven opnames uitgebracht, vier daarvan met Duitse liederen. Op één opname na, is Charles Spencer telkens de pianist.

CD's, 10-5-2018 14:43
0 opmerkingen

Mei 2018

Mei is een vrij rustige maand, onder andere omdat het Muntorkest de Elisabethwedstrijd moet begeleiden. Met de zomer in aantocht wordt de Landcommanderij weer omgebouwd tot een operazaal met dit jaar Il trovatore op het programma. Opera Vlaanderen brengt een nieuwe productie van La clemenza di Tito in een productie van Michael Hampe. In Luik spelen ze het vrij zelden uitgevoerde La donna del lago.

Toekomstmuziek, 1-5-2018 11:23
0 opmerkingen