ti guarda dal Grande Inquisitor

Falstaff in Essen

Essen is niet veel verder dan Keulen, maar toch was ik nog nooit in het Aalto-Theater geweest. Met een voorstelling van Falstaff kwam daar verandering in.

Foto

De enscenering van Dietrich Hilsdorf is een doorsnee-enscenering, die de voorstelling verplaatst naar het begin van de twintigste eeuw. De regie wordt beïnvloed door het decor van Johannes Leiacker. Om de overgangen tussen de scènes in de herberg en het huis van Ford snel mogelijk te maken, maakt hij één decor dat uit twee delen bestaat. Op het linkse vierde van het podium staat een Engelse pub "The garter's inn" gebouwd. De overige drie vierde is een Engels landhuis met lichte kleuren en grote vensters. Beide decors worden met elkaar verbonden door een lange tafel, maar de andere overgangen - muren, vloer - gebeuren abrupt. Het is misschien praktisch, maar het is niet echt mooi te noemen. Voor het laatste bedrijf rond de eik van Herne is geen oplossing gevonden, die speelt zich gewoon tegelijkertijd in de twee decors af.

Binnen dit decor wordt een redelijk correcte Falstaff opgevoerd zonder veel verrassing. Enkel de Reverenza-scène tussen Falstaff en Quickly was wel origineel benaderd. Quickly weet niet goed hoe ze eraan moet beginnen en je ziet haar improviseren om Falstaff uit te nodigen bij Alice. Dat Falstaff terwijl ook probeert om Quickly te verleiden, is niet volgens het libretto, maar het is wel een niet onlogische en leuke vondst.

De bezetting bestond hoofdzakelijk uit leden van het Essense ensemble, waar een aantal interessante stemmen bijzitten... en ook wat mindere. Vooral de Bardolfo van Albrecht Kludszuweit en de Meg van Marie-Helen Joël vielen positief op. Christina Clark heeft ook mogelijkheden maar kan wat meer charme gebruiken voor Nanetta. Andreas Hermann is dan weer een zwakke Fenton, die zich niet helemaal toonvast doorheen "Dal labbro il canto" worstelt.

Marcella Orsatti Talamanca heeft een mooie stem, maar ze valt wat te licht uit voor Alice Ford. Alice hoeft geen spinto-stem te hebben, maar ze zou op zijn minst toch hoorbaar moeten zijn in de ensembles. Heiko Trinsinger is een degelijke Ford, alhoewel hij mij niet kon doen meeleven in zijn monoloog "E sogno ? o realtà". Ildiko Szönyi was wel een schitterende Quickly, soms hilarisch - bijvoorbeeld als ze met een diepe kelderstem Falstaff nadoet - soms heel serieus, als ze Ford en Cajus afluistert.

Voor Falstaff hadden ze de Italiaanse bariton Marco Chingari uitgenodigd. Hij heeft een grote stem, maar met weinig nuances. Maar aangezien hij vooral de buffo-kaart trekt, maakt hij er wel een plezante voorstelling van, niet in het mist door zijn geanimeerde mimiek. Maar een en ander maakt dat zijn monoloog "Mondo ladro" niet echt ontroert. Desalniettemin domineert hij van begin tot einde de hele voorstelling, zowel vocaal als dramatisch.

Publicatie: zaterdag 19 mei 2007 @ 8:57
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Opera, 22-3-2017 8:57
4 opmerkingen

Matthäus-Passion in het PSK

Ik heb zelden zoveel Nederlands horen spreken in het PSK. De Matthäus-Passion waarin ik gisteren verzeild geraakte, leek meer op een voorstelling voor familie en vrienden van het Octopus Kamerkoor en Le Concert d’Anvers... uiteraard onder de leiding van Bart Van Reyn. De zaal zat ook maar halfvol met allemaal lege balkons.

Oratorium, 18-3-2017 9:27
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in Antwerpen

Het Orchestre Philharmonique Royal de Liège was gisteren te gast in de Koningin Elisabethzaal voor een uitvoering van Hertog Blauwbaards burcht onder leiding van Christian Arming, voorafgegaan door het Adagio uit Mahlers Tiende.

Opera, 12-3-2017 9:43
3 opmerkingen

Pénélope in het PSK

We moeten blij zijn met elke Franse opera die door onze operahuizen geprogrammeerd wordt, zeker als het een onbekend juweeltje als Faurés Pénélope is... zelfs al is het "maar" concertant. Gisteren hoorde ik een uitstekende uitvoering met het Muntorkest onder leiding van Michel Plasson.

Opera, 1-3-2017 16:35
1 opmerking

Lucifer in Antwerpen

Het zou van 1984 geleden zijn - bij de 150ste verjaardag van Peter Benoit - dat Lucifer laatst opgevoerd werd. Gisteren was Benoits oratorium opnieuw te horen in de Koningin Elisabethzaal met deFilharmonie onder leiding van Bart Van Reyn.

Oratorium, 26-2-2017 10:35
0 opmerkingen

Maart 2017

Maart wordt een goedgevulde operamaand. Bij Opera Vlaanderen verhuist Simon Boccanegra naar Gent en hernemen ze in Antwerpen Agrippina in de productie van Mariame Clément die vijf jaar geleden in Gent te zien was. In Luik brengen ze met Jérusalem een Verdi-rariteit, terwijl de Munt een versie van Janaceks Het sluwe vosje opvoert onder de naam "Foxie!"...

Toekomstmuziek, 24-2-2017 18:59
3 opmerkingen