ti guarda dal Grande Inquisitor

Semiramide in Berlijn

De Rossini-dirigent Alberto Zedda is ook in Berlijn een graag geziene gast. Vorig jaar dirigeerde hij hier L'equivoco stravagante aan de Deutsche Oper. Dit jaar staat Semiramide op het programma.

Het is een productie van 2003 in een regie van Kirsten Harms, die tevens de Intendantin is van de Deutsche Oper (zij is het ook die een paar maanden geleden de wind van voor kreeg omdat ze Idomeneo even van het programma haalde omwille van angst voor moslimterrorisme). In een eenheidsdecor - een grote grijze doos met links, rechts en achteraan grote poorten - en met moderne kostuums voert ze een regie waarbij de hogepriester Oroe centraal staat. Hij is de enige die weet dat Semiramide, samen met haar minnaar Assur, indertijd haar man koning Nino vermoord heeft. Een handlanger van Oroe loopt met een controlepaneel rond, waarmee hij op het gepaste moment donder en bliksem kan opwekken om de goden op te roepen of de stem van de dode Nino te laten horen. Op deze manier manipuleert Oroe de hele zaak om Arsace, Nino's en Semiramides verdwenen zoon Ninia, zo ver te krijgen dat hij gerechtigheid laat geschieden.

Van meet af aan is het ook duidelijk dat Assur de "slechterik" is. Hij loopt rond in een zwart lederen maffiakostuum, omringd met zware jongens. Semiramide laat zich ook omringen met vrouwen in lange zwarte kleren en een donkere zonnebril op, als een schijnheilig rouwend gevolg. In het tweede bedrijf halen zij ook revolvers vanonder hun habijt om Semiramide te verdedigen. Het werkt allemaal redelijk goed... en houdt de aandacht vast, wat zeker nodig is in een ongecoupeerde uitvoering zoals hier, die meer dan vier uur duurt, inclusief één pauze.

Foto

De bezetting die Zedda rond zich verzamelde, was degelijk tot goed. Iano Tamar zong Semiramide. Ze heeft een donkere stem, die dramatische kwaliteiten doet vermoeden. Die dramatiek is zeker nodig, maar de beweeglijkheid in de coloraturen schieten er wat bij in. Telkens ze staccato moet zingen, vlakt alles zich wat uit. Maar voor het overige is ze een overtuigende Semiramide. Marina Prudenskaja heeft een donkere altstem die perfect past voor Arsace. Haar coloraturen zitten ook allemaal mooi. Alleen doet ze soms gekke dingen om de hoge noten te zingen. Voor de relatief kleine rol van Idreno was Antonino Siragusa voorzien... maar hij liet zich vervangen door Bruce Fowler. Deze tenor was de minste van de hele bezetting. Hij zingt wel (bijna) alle noten, maar niet noodzakelijk op het juiste moment. Zijn aria in het tweede bedrijf begon hij zelfs een maat te vroeg, maar ook eerder waren er al decalages met het orkest.

De twee sterren van de avond waren voor mij echter de twee bassen. Reinhard Hagen zette zijn grote ronde stem in dienst van de Oroe. Het klonk allemaal heel mooi, gedragen, elegant en met autoriteit... meer moet dat niet zijn voor een hogepriester. Ildar Abdrazakov heeft een zwartere bas, die ideaal is voor Assur. Heel zijn présence ademt venijn en machtsgeilheid uit. Het is pas op het einde van het tweede bedrijf dat hij even kwetsbaarder en onzekerder wordt. Maar ook na de dood van Semiramide, als hij zelf gevangen genomen werd, blijft hij toch triomfalisme uitstralen.

Publicatie: vrijdag 11 mei 2007 @ 10:28
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen