ti guarda dal Grande Inquisitor

Don Giovanni in Gent

Achim Freyer vond zijn productie van Don Giovanni, die momenteel door de Vlaamse Opera opgevoerd wordt, een van zijn beste regies. Ik ken uiteraard niet alles wat hij ooit gedaan heeft. Maar na de voorstelling in Gent gezien te hebben, ben ik wel geneigd om hem te geloven.

Foto

Voor zijn regie inspireerde hij zich op de commedia dell'arte. De zangers zijn gemaskerd en bewegen zich over een eenvoudig ellipsvormig podium, dat voorzien is van een geïmproviseerd gordijn. Veel rekwisieten of andere decorstukken zijn er niet, waardoor het zwaartepunt bij de personenregie ligt. In dat opzicht, riep deze enscenering herinneringen op aan de Cosi fan tutte in Luik, alhoewel de stijl toch anders is.

Een andere regisseur waaraan ik moest denken was Bob Wilson. Achim Freyer laat de zangers ook vaak stilstaande poses aannemen of theatrale armbewegingen maken. Zo bevriest hij vaak een expressie door een zanger op het einde van een frase zijn mond niet te laten sluiten, maar gewoon die gelaatsuitdrukking van die laatste noot vast te houden. Initieel komen die gestileerde standaardbewegingen als repetitief over. Maar ze hebben wel degelijk zin en hangen nauw samen met de tekst die op dat moment gezongen wordt. Het duet "Là ci darem la mano" is zo'n voorbeeld van hoe het naar elkaar toe of juist van elkaar weg bewegen volgt uit de tekst van het duet.

Grappig is ook de scène van Donna Anna en Don Ottavio, waarin hij zweert dat hij wraak zal nemen. Bij "lo giuro" steekt hij zijn rechterarm omhoog met twee gestrekte vingers. Maar als hij die arm laat zakken, duwt Donna Anna die telkens terug omhoog. Die beweging zal zich nog verschillende keren herhalen telkens Don Ottavio zich moed inspreekt om zijn belofte na te komen. In elke scène is er wel zoiets te beleven. In het ideaal geval is daarvoor een degelijke kennis van het Italiaans en/of het libretto vereist, kwestie van te vermijden dat alle aandacht naar de boventitels zou gaan waardoor heel veel details gemist worden. Nog een mooi voorbeeld is de moord op de Commendatore. Met hun wijde mantels cirkelen ze als kampvechters om elkaar heen. Op het cruciale moment staat Don Giovanni met opengesperde vleugels voor de Commendatore en als die terug zichtbaar wordt, zien we hem met een zwaard in de borst en met bebloed hemd. Vanuit theatraal oogpunt is het doorzichtig, maar het is zo eenvoudig dat het geniaal wordt.

Misschien niet geniaal, maar toch zeer goed was de vocale prestatie van Tommi Hakala. Omwille van de enscenering is hij vooral een nobele Don Giovanni, die niet meteen in een extreme vertolking vervalt. Zijn tekstbehandeling wordt mooi gekleurd met allerlei details. Een klein voorbeeldje is de scène met Zerlina en Masetto, waarin hij met een aggressieve ondertoon "... fate core" zingt tegenover Masetto, maar dezelfde woorden vol zoete verleiding tegen Zerlina zegt. Het enige wat zwakkere moment was zijn serenade "Deh, vieni alla finestra" die best wat meer verleiding kon gebruiken.

De rol van Leporello wordt meestal bezet door een bas. Lionel Lhote is dat niet, maar zijn bariton is donker genoeg om een voldoende aards karakter aan Leporello te geven. De andere Belgen in de bezetting presteerden ook goed. Hendrickje Van Kerckhove liet weer haar vertrouwdheid met het Mozartidioom horen als Zerlina, Tijl Faveyts zong een degelijke Masetto en Kurt Gysen was - ondanks "problemen met de luchtwegen" - toch een goede Commendatore en standbeeld.

De edelen waren eerder zwak bezet. Elisabeth Scholl was vooral saai als Donna Elvira. Claire Rutter zong alle noten van Donna Anna, maar kon me niet ontroeren, zelfs niet met "Or sai chi l'onore". Na zijn erbarmelijke Rosillon vorig seizoen had ik geen hoge verwachtingen voor Matthias Klink. Maar zijn Don Ottavio was toch redelijk goed, vooral "Dalla sua pace" viel mee, ondanks een paar bangelijke noten. "Il mio tesoro" was problematischer, maar met een paar extra ademteugen geraakte hij er toch door.

Maar het echte succes van deze voorstelling is te wijten aan de regie. Wie geen kaarten zou hebben, kan nog altijd terecht voor een openluchtuitzending. Op donderdag 26 april wordt de voorstelling geprojecteerd op het Sint-Pietersplein in Gent, en op zaterdag 12 mei op het Sint-Jansplein in Antwerpen.

Publicatie: vrijdag 20 april 2007 @ 19:06
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Christoph Prégardien in Zeist

Deze namiddag stonden twee tenor-recitals geprogrammeerd op het Zeister Liedfestival. Christoph Prégardien zong Schubert en Schumann. In het voorprogramma konden we kennis maken met de "rising star" Peter Harris.

Liedrecital, 27-5-2018 18:37
0 opmerkingen

Der Rose Pilgerfahrt in Zeist

Ik moet toegeven dat ik nog nooit van Der Rose Pilgerfahrt gehoord had. Het is een sprookjesoratorium van Schumann die gisteren in de originele pianoversie uitgevoerd werd in Zeist, met "onze" Jozef De Beenhouwer aan de piano.

Liedrecital, 27-5-2018 8:57
0 opmerkingen

Rising Stars in Zeist

Deze middag stonden er twee recitals op het programma. Eerst een dubbelrecital - oftewel twee halve recitals - met sopraan Harriet Burns voor de pauze en mezzo Bethan Langford na de pauze. Een uur later volgde een duo-recital met mezzo Barbara Kozelj en bariton Raoul Steffani. Ik heb het meest genoten van het eerste recital.

Liedrecital, 26-5-2018 23:46
0 opmerkingen

Mastercourse in Zeist

In het kader van het Liedfestival wordt aan jonge zangers de mogelijkheid geboden om zich te vervolmaken in een publieke mastercourse. Zes liedduo's namen deel aan de vierdaagse cursus die afgesloten werd met een presentatierecital.

Liedrecital, 26-5-2018 10:18
0 opmerkingen

Benjamin Appl in Zeist

"Lieder vom Orient" is een recitaltitel die verwachtingen schept, zeker als Graham Johnson de pianist is en je zijn programmeerkunsten kent. En met de bariton Benjamin Appl worden de verwachtingen nog wat hoger gespannen. Het draaide echter niet helemaal uit zoals ik verwacht of gehoopt had.

Liedrecital, 25-5-2018 23:27
0 opmerkingen

Thomas Oliemans in Zeist

Met Joseph von Eichendorff als de festivaldichter is het onvermijdelijk dat we op een bepaald moment Schumanns Eichendorff-Liederkreis te horen zouden krijgen. Vandaag was dat het geval met de Nederlandse bariton Thomas Oliemans en de immer geniale Malcolm Martineau aan de piano.

Liedrecital, 24-5-2018 22:56
0 opmerkingen

Meerstemmige Schumann en Brahms in Zeist

"Meine Töne still und heiter" was de titel die de kwartetavond van het Liedfestival van Zeist meegekregen had. Het is het eerste lied uit Schumanns Minnespiel dat centraal stond in een concert met meerstemmige liederen van Schumann en Brahms, uitgevoerd door vier solisten en met Matthias Lademann aan de piano.

Liedrecital, 23-5-2018 23:05
0 opmerkingen

Anna Lucia Richter in Zeist

Dit jaar heeft het Liedfestival van Zeist "Schubert en zijn opvolgers" als thema. Die opvolgers zijn dan vooral Schumann en Wolf. Een bijkomende rode draad is de dichter Eichendorff. In het openingsconcert van Anna Lucia Richter en Gerold Huber kregen we Schubert en Wolf, maar voor Eichendorff was het wachten tot de bisnummers.

Liedrecital, 22-5-2018 23:06
0 opmerkingen

Capriccio Première Portraits

Het Oostenrijkse platenlabel Capriccio is met "Première Portraits" een nieuwe reeks gestart. Hun doel is om jonge artiesten de kans te geven om een eerste CD op te nemen. Momenteel zijn er al zeven opnames uitgebracht, vier daarvan met Duitse liederen. Op één opname na, is Charles Spencer telkens de pianist.

CD's, 10-5-2018 14:43
0 opmerkingen

Mei 2018

Mei is een vrij rustige maand, onder andere omdat het Muntorkest de Elisabethwedstrijd moet begeleiden. Met de zomer in aantocht wordt de Landcommanderij weer omgebouwd tot een operazaal met dit jaar Il trovatore op het programma. Opera Vlaanderen brengt een nieuwe productie van La clemenza di Tito in een productie van Michael Hampe. In Luik spelen ze het vrij zelden uitgevoerde La donna del lago.

Toekomstmuziek, 1-5-2018 11:23
0 opmerkingen