ti guarda dal Grande Inquisitor

Joyce DiDonato in Salle Gaveau

De Amerikaanse mezzo Joyce DiDonato maakt vooral furore in de mezzorollen van Rossini en Mozart. Maar ze zingt ook liederen en doet dat fantastisch.

FotoEigenlijk had ik gepland om gisteren in het Théâtre du Châtelet te zijn voor een liedrecital van Barbara Bonney. Maar gezien haar tijdelijke (of misschien wel definitieve) loopbaanonderbreking werd dit recital geannuleerd en Châtelet vond het blijkbaar niet nodig om een vervanging te zoeken, alhoewel de afzegging al dateert van eind augustus 2006.

Maar er zijn gelukkig verschillende concertzalen in Parijs en zo kwam ik terecht in de Salle Gaveau voor het liedrecital van Joyce DiDonato en Julius Drake. Salle Gaveau is een relatief kleine zaal. Ik schat dat er ongeveer 800 plaatsen zijn, maar ze voelt veel intiemer aan en is daardoor ideaal voor liedrecitals. Maar ondanks deze bescheiden afmetingen zat de zaal amper halfvol. De zaal heeft wel één nadeel. Ze is even goed akoestisch geïsoleerd als de zaal van het Brussels Conservatorium... elke drie minuten hoor en voel je de metro onder het gebouw doorrijden.

Het recital begon met vijf liederen van Bizet, met daaronder klassiekers als Ouvre ton coeur en Chanson d'avril. Ze zingt idiomatisch Frans, maar zou iets beter mogen articuleren. Op technisch vlak laat ze echter weinig te wensen over, waardoor ze niet beperkt is in haar interpretatieve keuzes. Een eerste hoogtepunt in dit groepje Bizetliederen viel mooi in het midden. In Pastorale kroop ze afwisselend in de huid van de herder en het herderinnetje en flirte ze tegelijkertijd met het publiek. Rossini kon moeilijk ontbreken. Giovanna d'Arco is dan een van de mogelijke keuzes. De verschillende emoties passeerden de revue met een overwegend heldhaftige lezing van deze cantate.

Na de pauze sneed ze het Spaanse repertoire aan, waarbij ze uitvoerig putte uit haar meest recente CD ¡Pasión!.

De Tonadillas van Enrique Granados stonden in schril contrast met het extraverte karakter van het eerste deel. Centraal stond La maja dolorosa. Deze drie liederen beschrijven drie aspecten van de treurende vrouw. In het eerste lied drukt ze de wanhoop van het verlies van haar man uit, in het tweede lied is er de twijfel en de ontkenning dat haar man misschien toch niet dood is om tenslotte berustend terug te denken aan vroeger. Deze drie liederen werden ingeleid door Elegia Eterna, een allegorie van de onbeantwoorde liefde, en afgesloten met No lloréis ojuelos uit Canciones Amatorias van Granados. Mijn kennis van het Spaans is praktisch onbestaande, maar toch wist Joyce DiDonato perfect de sfeer en het verdriet in deze liederen over te brengen. Ze beschikt over de mogelijkheid om iets larmoyants in haar stem te leggen, wat meteen ontroert en naar de keel grijpt.

De Siete Canciones Espagnol van Manuel De Falla zijn bekender materiaal. Omwille van hun afwisselend karakter komen ze wel vaker voor op liedrecitals. DiDonato's meesterschap bleek uit een miniatuur als El Paño Moruno. Op het eerste zicht is het een eenvoudig liedje over een laken waar een plek op gekomen is en daardoor minder waard geworden is. Een oppervlakkige zangeres zou het met een humoristische knipoog zingen. Maar de pijn uit de liederen van Granados is nog niet helemaal weggeëbd, waardoor Joyce DiDonato plotseling een andere betekenislaag blootlegt. Het officieel deel van het recital werd afgesloten met drie liederen uit de Cinco canciones negras van Xavier Montsalvatge en meer in het bijzonder met een uitbundige vertolking van Canto negro.

Bisnummers konden niet uitblijven en daarvoor wendde ze zich in de eerste plaats naar Rossini met diens Canzonetta spagnuola. En om in de Spaanse sfeer te blijven, was een bezoekje aan Rosina in Sevilla onvermijdelijk. Het ondertussen uitzinnige publiek kreeg nog een derde bisnummer... het ongelooflijk mooie wiegenlied Canción de cuna, uit diezelfde Cinco canciones negras van Montsalvatge.

Voor wie het nog niet zou beseffen... Joyce DiDonato geeft volgend seizoen ook twee keer een concert in De Munt. Noteer nu alvast 19 en/of 22 april 2008 in je agenda. Dat concert wil je echt niet missen.

Publicatie: vrijdag 6 april 2007 @ 9:26
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Elena Sancho Pereg in Düsseldorf

De Spaanse sopraan Elena Sancho Pereg en pianist Stephen Harrison gaven vanmorgen een liedrecital in de foyer van het Dusseldorfse operahuis. Op het programma stonden Duitse en Spaanse liederen.

Liedrecital, 25-6-2017 17:06
0 opmerkingen

Geschichten aus dem Wiener Wald in Hagen

Het is niet veel nieuwe opera's gegeven. Amper drie jaar na de creatie bij de Bregenzer Festspiele is Geschichten aus dem Wiener Wald van HK Gruber al aan zijn derde productie toe. Na Bregenz, het Theater an der Wien en de Komische Oper Berlin sluit het Stadttheater Hagen zijn seizoen ermee af. Het is tevens de afscheidsproductie van intendant Norbert Hilchenbach, die tevens tekende voor de regie.

Opera, 25-6-2017 8:48
0 opmerkingen

Sadko in Gent

Sadko is één van die opera's die ik enkel ken van opnames en dan vooral van de drie aria's van de drie vreemde kooplui. De opera van Nikolai Rimski-Korsakov is een echte rariteit, zelfs in Rusland zijn er de afgelopen vijf jaar maar vijf producties van terug te vinden en geen enkele buiten Rusland. Daarvoor alleen al verdient Opera Vlaanderen de nodige lof.

Opera, 23-6-2017 17:12
4 opmerkingen

Benjamin Appl - Heimat

De nieuwste CD van bariton Benjamin Appl en pianist James Baillieu is thematisch opgebouwd met als titel "Heimat" en liederen van een dozijn verschillende componisten.

CD's, 17-6-2017 9:05
0 opmerkingen

Matthias Goerne - Einsamkeit

De afgelopen jaren heeft Matthias Goerne de wereld van het Schubert-lied verkend met elf CD's. Nadien was er sprake van een gelijkaardig Schumann-project met vijf of zes CD's. Ik veronderstel dat de CD "Einsamkeit", met Markus Hinterhäuser aan de piano, de eerste in deze reeks is...

CD's, 14-6-2017 18:04
0 opmerkingen

Natalie Dessay - Schubert

Natalie Dessay zingt al een tijdje geen opera's meer, maar met haar meest recente opnames richt ze zich meer op het Lied- en Mélodie-repertoire. Nu heeft ze zelfs een poging ondernomen om Schubert te zingen. Philippe Cassard is haar "partner in crime".

CD's, 8-6-2017 18:57
4 opmerkingen

Der Vampyr in Koblenz

Der Vampyr is een opera die ik enkel van opnames ken en al een eeuwigheid op mijn verlanglijstje staat om eens live te zien. Marschners opera lijkt echter aan een opmars bezig te zijn: na producties in de Komische Oper Berlin en Genève dit seizoen is er nu ook één dichter bij huis... in het charmante Stadttheater van Koblenz.

Opera, 5-6-2017 9:06
0 opmerkingen

Attila in Bonn

Sinds een paar jaar programmeert de opera van Bonn elk seizoen een vroege Verdi-opera. Vorig jaar was dat bijvoorbeeld Jérusalem, dit jaar brengen ze Attila. Het was opvallend dat ze de voorstelling speelden zonder pauze, waarschijnlijk om te vermijden dat de halve zaal het halverwege aftrapt...

Opera, 4-6-2017 9:42
1 opmerking

Aida in het Muntpaleis

Ik heb deze week met veel plezier afscheid genomen van het Muntpaleis, oftwel "de tent". De laatste Muntproductie op verplaatsing was de kaskraker Aida in een regie van Stathis Livathinos.

Opera, 1-6-2017 17:05
2 opmerkingen

Juni 2017

De opera van Luik sluit het seizoen af met een herneming van Otello, terwijl Opera Vlaanderen het zelden uitgevoerde Sadko opvoert... spijtig genoeg enkel in Gent.

Toekomstmuziek, 27-5-2017 16:33
0 opmerkingen