ti guarda dal Grande Inquisitor

Susanna Andersson in het PSK

De "Rising Star"-reeks is een samenwerking tussen verschillende concertzalen die elk één jonge artiest of ensemble afvaardigen voor een tournee langs al die concertzalen. Het Stockholms Konserthus koos dit jaar voor de Zweedse sopraan Susanna Andersson. Samen met de pianist Eugène Asti gaf ze een liedrecital in het PSK.

FotoZe begonnen met vier liederen van Mozart. En vanaf het eerste lied Das Veilchen weet je gewoon dat je iets moois kan verwachten. Haar stem zit goed en klinkt fantastisch met een aangrijpende directheid, ook in de grote zaal van het PSK. Haar uitspraak is voorbeeldig met een loepzuivere dictie. Ze kan haar stem zonder probleem aanpassen aan de sfeer van het lied of de stemmingswisselingen binnen het lied. Meer moet dat eigenlijk niet zijn... maar er ís meer. Ze bouwt een goed contact op met het publiek, door ook in haar gelaatsuitdrukkingen en met haar ogen de inhoud van de tekst weer te geven. Al die charme wendt ze bijvoorbeeld aan in Mozarts Der Zauberer. En het is pas bij "Entbrannt drückt' er mich an sein Herz" dat ze even haar hand naar haar hart bracht... alle andere overbodige armbewegingen worden geweerd.

Daarna kwamen vier Brentano-Liederen van Richard Strauss. Het lied Ich wollt ein Sträußlein binden met al zijn gekke intervallen of het Zerbinetta-achtige Amor illustreren perfect waarom ik Strauss geen bijster interessante Liedcomponist vind. Maar Susanna Andersson kon me toch bijna van het tegendeel overtuigen.

Een Zweedse componist mocht uiteraard niet ontbreken. Zoals ze vooraf vertelde, heeft Wilhelm Peterson-Berger in haar geboortestad Östersund geleefd (hij is er ook gestorven). Omdat hij met zijn Vier balladen (opus 5) zo goed de Zweedse melacholische ziel weergeeft, had ze die liederen uitgekozen. We kregen dan ook een melancholische uitvoering te horen die heen en weer zweefde tussen heimwee en verdriet.

Ze eindigde met Schumanns Opus 90 op gedichten van Lenau. Het opbouwen van een groter geheel, zoals in deze zeven liederen, doet ze ook voortreffelijk. Gedurende de hele reeks houdt ze haar concentratie vast en vormt ze met Eugène Asti één ademend en musicerend geheel. Het verbaasde me enigszins om Lied eines Schmiedes door een sopraan te horen zingen, maar op een of andere manier kon ze toch enig gewicht in haar stem leggen om de smid geloofwaardig te maken. Meine Rose is een van Schumanns minder bekende liederen, maar het is wel adembenemend mooi. Op het einde van Einsamkeit gaf ze nog eens een staaltje van haar expressieve mogelijkheden waarbij ze van een ironische vreugde in een paar woorden evolueerde tot verachting op "Deine tiefe, hoffnungslose!".

Met een bisnummer - nog een lied van Peterson-Berger - nam ze met een vocale knipoog afscheid. Als ik zo even de liedrecitals overloop die ik dit seizoen gehoord heb, dan eindigt dit recital zeer hoog, waarschijnlijk zelfs helemaal bovenaan. Hopelijk hoor ik haar snel terug in een liedrecital en wordt ze niet te snel opgeslokt door het operabedrijf...

Publicatie: zondag 1 april 2007 @ 22:39
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen