ti guarda dal Grande Inquisitor

Samson et Dalila in het PSK

Er zijn opera's die perfect concertant uitgevoerd kunnen worden. Samson et Dalila hoort daar niet bij... zoals bleek uit de uivoering die de Munt in het PSK gegeven heeft.

Het probleem is dat het verhaal moeilijk te volgen wordt met enkel de tekst van de opera. Daar komt nog bij dat er totaal geen interactie was tussen de zangers. Zelfs bij het duet van Samson en Dalila in het tweede bedrijf kijken ze elkaar geen enkele keer aan. Hoe zou het ook kunnen, als de ene links, en de andere rechts van de dirigent opgesteld staat ? Daarenboven verlieten de zangers telkens het podium vanaf het moment dat ze even niets meer te zingen hadden, ongeacht of ze nog een dramatische functie in de scène hadden of niet. Bijvoorbeeld in de scène waar de oude Hebreeër Samson waarschuwt, staat die wat in het ijle te zingen; Samson heeft tegen dan de zaal al verlaten. De afkeer waarmee de Munt het Franse repertoire bejegent, wordt zo nog maar eens duidelijk. Of zou het toch aan de zangers liggen ?

Carl Tanner was in allegeval een oninteressante Samson. Of hij nu de Filistijnse soldaten trotseert of smelt voor Dalila, het klinkt allemaal hetzelfde, zowel qua expressie als qua volume. Hij produceert een hoop verloren energie om constant mezzo-forte te zingen. Je ziet hem wel moeite doen om forte te zingen voor de grote climaxen, maar aangezien zijn stem vreemd genoeg niet draagt in de zaal, is het resultaat altijd hetzelfde. Hoorbaarheid en expressie is daarentegen geen probleem voor Olga Borodina. Haar Dalila is genuanceerd en met degelijk Frans gezongen, alhoewel ze pas echt in haar element komt in het tweede bedrijf met haar twee grote aria's "Amour, viens aider ma faiblesse" en "Mon coeur s'ouvre à ta voix". De hogepriester van Jean-Philippe Lafont is een speciaal geval. Ik vond het boeiend hoe hij met de tekst omging, maar spijtig genoeg ligt zijn stem in duigen. Vooral als hij forte zingt, klinkt hij luid en lelijk. Maar bij lagere geluidsniveaus valt hij wel mee. Maar naast Borodina waren het weer het koor en het orkest van de Munt die onder leiding van Kazushi Ono de mooiste prestatie neerzetten.

Publicatie: zaterdag 24 maart 2007 @ 10:39
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
3 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Théâtre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen

De speler in Antwerpen

Opera Vlaanderen sluit het seizoen af met Prokofievs De speler, een opera die in de categorie "rariteiten" valt. Voor mij was het in alle geval de eerste keer dat ik deze opera hoorde.

Opera, 29-6-2018 13:34
2 opmerkingen