ti guarda dal Grande Inquisitor

Samson et Dalila in het PSK

Er zijn opera's die perfect concertant uitgevoerd kunnen worden. Samson et Dalila hoort daar niet bij... zoals bleek uit de uivoering die de Munt in het PSK gegeven heeft.

Het probleem is dat het verhaal moeilijk te volgen wordt met enkel de tekst van de opera. Daar komt nog bij dat er totaal geen interactie was tussen de zangers. Zelfs bij het duet van Samson en Dalila in het tweede bedrijf kijken ze elkaar geen enkele keer aan. Hoe zou het ook kunnen, als de ene links, en de andere rechts van de dirigent opgesteld staat ? Daarenboven verlieten de zangers telkens het podium vanaf het moment dat ze even niets meer te zingen hadden, ongeacht of ze nog een dramatische functie in de scène hadden of niet. Bijvoorbeeld in de scène waar de oude Hebreeër Samson waarschuwt, staat die wat in het ijle te zingen; Samson heeft tegen dan de zaal al verlaten. De afkeer waarmee de Munt het Franse repertoire bejegent, wordt zo nog maar eens duidelijk. Of zou het toch aan de zangers liggen ?

Carl Tanner was in allegeval een oninteressante Samson. Of hij nu de Filistijnse soldaten trotseert of smelt voor Dalila, het klinkt allemaal hetzelfde, zowel qua expressie als qua volume. Hij produceert een hoop verloren energie om constant mezzo-forte te zingen. Je ziet hem wel moeite doen om forte te zingen voor de grote climaxen, maar aangezien zijn stem vreemd genoeg niet draagt in de zaal, is het resultaat altijd hetzelfde. Hoorbaarheid en expressie is daarentegen geen probleem voor Olga Borodina. Haar Dalila is genuanceerd en met degelijk Frans gezongen, alhoewel ze pas echt in haar element komt in het tweede bedrijf met haar twee grote aria's "Amour, viens aider ma faiblesse" en "Mon coeur s'ouvre à ta voix". De hogepriester van Jean-Philippe Lafont is een speciaal geval. Ik vond het boeiend hoe hij met de tekst omging, maar spijtig genoeg ligt zijn stem in duigen. Vooral als hij forte zingt, klinkt hij luid en lelijk. Maar bij lagere geluidsniveaus valt hij wel mee. Maar naast Borodina waren het weer het koor en het orkest van de Munt die onder leiding van Kazushi Ono de mooiste prestatie neerzetten.

Publicatie: zaterdag 24 maart 2007 @ 10:39
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Opera, 22-3-2017 8:57
4 opmerkingen

Matthäus-Passion in het PSK

Ik heb zelden zoveel Nederlands horen spreken in het PSK. De Matthäus-Passion waarin ik gisteren verzeild geraakte, leek meer op een voorstelling voor familie en vrienden van het Octopus Kamerkoor en Le Concert d’Anvers... uiteraard onder de leiding van Bart Van Reyn. De zaal zat ook maar halfvol met allemaal lege balkons.

Oratorium, 18-3-2017 9:27
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in Antwerpen

Het Orchestre Philharmonique Royal de Liège was gisteren te gast in de Koningin Elisabethzaal voor een uitvoering van Hertog Blauwbaards burcht onder leiding van Christian Arming, voorafgegaan door het Adagio uit Mahlers Tiende.

Opera, 12-3-2017 9:43
3 opmerkingen

Pénélope in het PSK

We moeten blij zijn met elke Franse opera die door onze operahuizen geprogrammeerd wordt, zeker als het een onbekend juweeltje als Faurés Pénélope is... zelfs al is het "maar" concertant. Gisteren hoorde ik een uitstekende uitvoering met het Muntorkest onder leiding van Michel Plasson.

Opera, 1-3-2017 16:35
1 opmerking

Lucifer in Antwerpen

Het zou van 1984 geleden zijn - bij de 150ste verjaardag van Peter Benoit - dat Lucifer laatst opgevoerd werd. Gisteren was Benoits oratorium opnieuw te horen in de Koningin Elisabethzaal met deFilharmonie onder leiding van Bart Van Reyn.

Oratorium, 26-2-2017 10:35
0 opmerkingen

Maart 2017

Maart wordt een goedgevulde operamaand. Bij Opera Vlaanderen verhuist Simon Boccanegra naar Gent en hernemen ze in Antwerpen Agrippina in de productie van Mariame Clément die vijf jaar geleden in Gent te zien was. In Luik brengen ze met Jérusalem een Verdi-rariteit, terwijl de Munt een versie van Janaceks Het sluwe vosje opvoert onder de naam "Foxie!"...

Toekomstmuziek, 24-2-2017 18:59
3 opmerkingen