ti guarda dal Grande Inquisitor

La Juive in Parijs

Het is al meer dan zeventig jaar geleden dat Halévy's "grand-opéra" La Juive nog in Parijs gespeeld werd. Om historische redenen - en niet omdat hij het zo'n fantastisch werk vindt - heeft Gerard Mortier deze opera opgenomen in zijn seizoen met Franse opera's.

Neil Shicoff is tegenwoordig zo ongeveer de titularis van Eléazar. Hij werd dan ook geëngageerd voor deze nieuwe productie. Maar om een of andere duistere reden was ook Chris Merritt voorzien voor een paar voorstellingen... spijtig genoeg ook in de voorstelling die ik bijwoonde. Merritt zong vroeger vooral Rossiniaanse heldenpartijen, maar heeft zich de laatste jaren vooral toegelegd op karakterrollen. Het probleem is dat Eléazar geen karakterrol is, maar een grote, complexe hoofdrol. De staat van Merritts stem is tegenwoordig van die aard dat hij niet meer thuishoort in een operahuis als dat van Parijs.

Hij maakt vooral veel lawaai en produceert daarbij een afgrijselijk geluid. Hij zingt met de toonvastheid, de subtiliteit en de zoetgevooisdheid van een opgeblazen ballon waarvan men de lucht via het mondstuk laat ontsnappen. Voeg daarbij nog een vibrato dat zo breed is dat zelfs ik het storend vind. Hij slaagt erin om elke scène waarin hij moet "zingen" vakkundig om zeep te helpen. Het meest rampzalige was zijn a capella gebed "O Dieu de nos pères" aan het begin van het tweede bedrijf. Daarin worden al zijn problemen op een presenteerblaadje aangeboden... het Parijse publiek bedankte hem na die aria dan ook terecht met een overweldigend fluit- en boeconcert.

Anna Caterina Antonacci zou de jodin Rachel gezongen moeten hebben... maar net zoals voor haar Medea heeft ze weer afgezegd. Het was ongetwijfeld geen gemakkelijke taak om op zo'n korte termijn een vervangster te vinden. Een zekere Francesca Scaini, die de rol eerder al in La Fenice gezongen heeft, bleek vrij te zijn. Ze zong een redelijke Rachel, zij het met zwaar geaccenteerd Frans en een irritant genepen vibrato in de hoogte. Haar dramatisch instinct is wel in orde, zoals bleek uit het derde bedrijf als ze Léopold ontmaskert als haar minnaar.

De stralende tenor van Colin Lee past goed bij de rol van Léopold. Zijn serenade "Loin de son amie vivre" in het eerste bedrijf is goed gezongen, maar hij laat weinig kleur en variatie blijken. Dan blijft enkel nog Annick Massis over om de eer van de Parijse opera te redden. Als prinses Eudoxie slaagt ze daar fantastisch in. Haar lijnen zijn mooi gedragen, de staccato coloraturen zijn loepzuiver, alle trillers klinken perfect... ze is dan ook de ideale vertolkster van deze Italiaans aandoende belcanto-partij.

Pierre Audi was verantwoordelijk voor de regie. Mortier had hem gekozen omwille van de manier waarop hij grote koorscènes kan regisseren. Nu, daar was bitter weinig van te merken. Het decor van George Tsypin bestaat uit een grote stalen geraamte dat het dakgebinte van een kathedraal voorstelt. Dit staketsel biedt voldoende plaats om koorleden op te plaatsen, wat Audi dan ook doet. In het derde bedrijf wordt die constructie wat opgetrokken en staan er kerkbanken onder, waar hij weer het koor laat plaatsnemen. Dergelijke zeer statische koorregie kunnen we dagelijks in Luik zien... ik begrijp dan ook niet wat Mortier hier zo fantastisch aan vindt.

Maar daarmee zijn we nog niet aan het einde van deze rampvoorstelling. De dirigent Daniel Oren slaagt er niet altijd in om alle troepen samen te houden. Vooral in de ensembles is het een rommel tot en met. Ik zag eigenlijk maar één redelijk bedrijf in deze voorstelling en dat was het derde... vooral omwille van Annick Massis en omdat Chris Merritt bijna niet optreedt in dit bedrijf. Maar gelukkig heeft Eléazar toch nog wat te zingen op het einde, om me eraan te herinneren hoe onaanvaardbaar slecht Merritt wel zingt. Anders was ik misschien in de verleiding gekomen om ook het vierde en vijfde bedrijf uit te zitten... en ik wilde absoluut niet weten wat Merritt zou doen met "Rachel, quand du Seigneur".

Alles bij elkaar vond ik dit een absoluut dieptepunt voor Parijs. Als zelfs de Opéra de Paris er niet in slaagt om een half-deftige productie van La Juive op poten te zetten, dan zouden ze deze opera misschien beter nog eens zeventig jaar in de ijskast steken. Dit was een co-productie met De Nederlandse Opera en zal dus waarschijnlijk een van de komende seizoenen ook in Amsterdam opduiken. Als ze in Amsterdam een degelijke bezetting kunnen vinden, dan geef ik het misschien nog een tweede kans. In Parijs is het in allegeval op een sisser uitgelopen.

Publicatie: woensdag 21 maart 2007 @ 13:40
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
0 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen

Emöke Baráth in het Conservatorium

Wie herinnert zich Emöke Baráth nog ? Vier jaar geleden was ze finaliste van de Elisabethwedstrijd, maar ze viel niet in de prijzen. Gisteren was ze terug in Brussel voor een barokconcert in de vrij frisse concertzaal van het Brussels Muziekconservatorium.

Concert, 17-1-2018 17:24
0 opmerkingen

Tobias Berndt in het PSK

Oorspronkelijk zou Thomas E. Bauer gisteren een Bach-concert zingen in het PSK. Wegens ziekte moest hij afzeggen en werd hij vervangen door de bariton Tobias Berndt. Christoph Spering dirigeerde "Das Neue Orchester". Het programma bleef ongewijzigd met twee van de bekendste Bach-cantates voor solo-bas, en tussendoor Bachs Orkestsuite nr. 1 (BWV 1066).

Concert, 14-1-2018 8:59
0 opmerkingen

Hommage aan Alberto Zedda in Antwerpen

Alberto Zedda zou deze week 90 jaar geworden zijn. Het verjaardagsfeestje van Opera Vlaanderen werd een eerbetoon aan de vorig jaar overleden dirigent door negen zangers, het operakoor en dirigent Donato Renzetti. Voor de gelegenheid weken ze uit naar de Koningin Elisabethzaal.

Concert, 7-1-2018 10:17
2 opmerkingen

Januari 2018

De Munt opent het nieuwe jaar met een origineel tweeluik - Il prigioniero en Das Gehege - in een regie van Andrea Breth. Opera Vlaanderen speelt Falstaff in Gent. In Luik brengen ze een nieuwe productie van Carmen. In 2018 zijn er "ronde" verjaardagen van Gounod, Rossini, Debussy en Bernstein. De kans dat we veel Porpora of Lecocq te horen zullen krijgen, lijkt me dan weer vrij klein.

Toekomstmuziek, 1-1-2018 10:39
0 opmerkingen

Yevgenij Onegin in Dortmund

Yevgenij Onegin is één van mijn favoriete opera's. Voor mijn laatste voorstelling van 2017 keek ik dan ook uit naar de nieuwe productie in Dortmund... een slabakkende dirigent Gabriel Feltz gooide echter roet in het eten.

Opera, 31-12-2017 9:10
0 opmerkingen

Hamlet in Krefeld

Hamlet van Ambroise Thomas behoort tot de zelden opgevoerde Franse opera's. De opera van Krefeld brengt een mooie nieuwe productie van Helen Malkowsky met een middelmatige bezetting.

Opera, 30-12-2017 9:58
0 opmerkingen

Maria Stuarda in Duisburg

De Rheinoper van Duisburg brengt een nieuwe productie van Maria Stuarda in een regie van Guy Joosten. Het is niet zijn meest geïnspireerde creatie geworden...

Opera, 29-12-2017 9:45
0 opmerkingen