ti guarda dal Grande Inquisitor

La Juive in Parijs

Het is al meer dan zeventig jaar geleden dat Halévy's "grand-opéra" La Juive nog in Parijs gespeeld werd. Om historische redenen - en niet omdat hij het zo'n fantastisch werk vindt - heeft Gerard Mortier deze opera opgenomen in zijn seizoen met Franse opera's.

Neil Shicoff is tegenwoordig zo ongeveer de titularis van Eléazar. Hij werd dan ook geëngageerd voor deze nieuwe productie. Maar om een of andere duistere reden was ook Chris Merritt voorzien voor een paar voorstellingen... spijtig genoeg ook in de voorstelling die ik bijwoonde. Merritt zong vroeger vooral Rossiniaanse heldenpartijen, maar heeft zich de laatste jaren vooral toegelegd op karakterrollen. Het probleem is dat Eléazar geen karakterrol is, maar een grote, complexe hoofdrol. De staat van Merritts stem is tegenwoordig van die aard dat hij niet meer thuishoort in een operahuis als dat van Parijs.

Hij maakt vooral veel lawaai en produceert daarbij een afgrijselijk geluid. Hij zingt met de toonvastheid, de subtiliteit en de zoetgevooisdheid van een opgeblazen ballon waarvan men de lucht via het mondstuk laat ontsnappen. Voeg daarbij nog een vibrato dat zo breed is dat zelfs ik het storend vind. Hij slaagt erin om elke scène waarin hij moet "zingen" vakkundig om zeep te helpen. Het meest rampzalige was zijn a capella gebed "O Dieu de nos pères" aan het begin van het tweede bedrijf. Daarin worden al zijn problemen op een presenteerblaadje aangeboden... het Parijse publiek bedankte hem na die aria dan ook terecht met een overweldigend fluit- en boeconcert.

Anna Caterina Antonacci zou de jodin Rachel gezongen moeten hebben... maar net zoals voor haar Medea heeft ze weer afgezegd. Het was ongetwijfeld geen gemakkelijke taak om op zo'n korte termijn een vervangster te vinden. Een zekere Francesca Scaini, die de rol eerder al in La Fenice gezongen heeft, bleek vrij te zijn. Ze zong een redelijke Rachel, zij het met zwaar geaccenteerd Frans en een irritant genepen vibrato in de hoogte. Haar dramatisch instinct is wel in orde, zoals bleek uit het derde bedrijf als ze Léopold ontmaskert als haar minnaar.

De stralende tenor van Colin Lee past goed bij de rol van Léopold. Zijn serenade "Loin de son amie vivre" in het eerste bedrijf is goed gezongen, maar hij laat weinig kleur en variatie blijken. Dan blijft enkel nog Annick Massis over om de eer van de Parijse opera te redden. Als prinses Eudoxie slaagt ze daar fantastisch in. Haar lijnen zijn mooi gedragen, de staccato coloraturen zijn loepzuiver, alle trillers klinken perfect... ze is dan ook de ideale vertolkster van deze Italiaans aandoende belcanto-partij.

Pierre Audi was verantwoordelijk voor de regie. Mortier had hem gekozen omwille van de manier waarop hij grote koorscènes kan regisseren. Nu, daar was bitter weinig van te merken. Het decor van George Tsypin bestaat uit een grote stalen geraamte dat het dakgebinte van een kathedraal voorstelt. Dit staketsel biedt voldoende plaats om koorleden op te plaatsen, wat Audi dan ook doet. In het derde bedrijf wordt die constructie wat opgetrokken en staan er kerkbanken onder, waar hij weer het koor laat plaatsnemen. Dergelijke zeer statische koorregie kunnen we dagelijks in Luik zien... ik begrijp dan ook niet wat Mortier hier zo fantastisch aan vindt.

Maar daarmee zijn we nog niet aan het einde van deze rampvoorstelling. De dirigent Daniel Oren slaagt er niet altijd in om alle troepen samen te houden. Vooral in de ensembles is het een rommel tot en met. Ik zag eigenlijk maar één redelijk bedrijf in deze voorstelling en dat was het derde... vooral omwille van Annick Massis en omdat Chris Merritt bijna niet optreedt in dit bedrijf. Maar gelukkig heeft Eléazar toch nog wat te zingen op het einde, om me eraan te herinneren hoe onaanvaardbaar slecht Merritt wel zingt. Anders was ik misschien in de verleiding gekomen om ook het vierde en vijfde bedrijf uit te zitten... en ik wilde absoluut niet weten wat Merritt zou doen met "Rachel, quand du Seigneur".

Alles bij elkaar vond ik dit een absoluut dieptepunt voor Parijs. Als zelfs de Opéra de Paris er niet in slaagt om een half-deftige productie van La Juive op poten te zetten, dan zouden ze deze opera misschien beter nog eens zeventig jaar in de ijskast steken. Dit was een co-productie met De Nederlandse Opera en zal dus waarschijnlijk een van de komende seizoenen ook in Amsterdam opduiken. Als ze in Amsterdam een degelijke bezetting kunnen vinden, dan geef ik het misschien nog een tweede kans. In Parijs is het in allegeval op een sisser uitgelopen.

Publicatie: woensdag 21 maart 2007 @ 13:40
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Juni 2017

De opera van Luik sluit het seizoen af met een herneming van Otello, terwijl Opera Vlaanderen het zelden uitgevoerde Sadko opvoert... spijtig genoeg enkel in Gent.

Toekomstmuziek, 27-5-2017 16:33
0 opmerkingen

Robert Holl in Zeist

Gisteren werd de tweede editie van het LiedFestival Zeist afgesloten. Op het podium twee volbloed Schubertianer... Robert Holl en Graham Johnson. Op het programma... Schuberts meesterwerk Winterreise.

Liedrecital, 22-5-2017 17:05
2 opmerkingen

Angelo Pollak en Karola Pavone in Zeist

Vanmiddag stond er een tweede duorecital op het programma van het LiedFestival Zeist met twee jonge zangers... de Oostenrijkse tenor Angelo Pollak en de Italiaanse sopraan Karola Pavone.

Liedrecital, 21-5-2017 23:16
0 opmerkingen

Robert Holl & Co in Zeist (2/2)

Het avondconcert gisteren was een soort "Abendunterhaltung" zoals ze ten tijde van Schubert georganiseerd werden (maar dan zonder puur instrumentale werken) en wat later zou uitgroeien tot de Schubertiades. Op het programma stonden meerstemmige liederen van Haydn, Mozart, Beethoven en Schubert. Een en ander werd enthousiast ingeleid door Maartje van Weegen, tevens ambassadrice van het LiedFestival Zeist.

Liedrecital, 21-5-2017 9:27
0 opmerkingen

Adèle Charvet, Raoul Steffani en Flott in Zeist

Deze namiddag stonden er twee liedrecitals op het programma van het LiedFestival Zeist. Eerst kregen we met de Franse mezzo Adèle Charvet en de Nederlandse bariton Raoul Steffani twee jonge zangers te horen. Ze wonnen vorig jaar respectievelijk het "Internationaal Vocalisten Concours Den Bosch" en het "Grachtenfestival Conservatorium Concours". In de late namiddag was het de beurt aan Dame Felicity en Graham Johnson.

Liedrecital, 20-5-2017 23:09
0 opmerkingen

James Gilchrist in Zeist

Op een festival is er vaak wel één of ander concert waar ik vooraf mijn bedenkingen bij heb. Op het LiedFestival Zeist was dat het geval voor het recital van James Gilchrist en Sholto Kynoch. Mijn verwachtingen werden spijtig genoeg bevestigd...

Liedrecital, 20-5-2017 9:42
0 opmerkingen

Master course voor liedduo's in Zeist

De drie eerste dagen van het LiedFestival Zeist waren gevuld met master classes voor zes liedduo's bestaande uit vier sopranen, twee baritons en uiteraard zes pianisten. Op de vierde dag werd de reeks afgesloten met een slotrecital door vijf van de zes duo's.

Liedrecital, 19-5-2017 21:38
0 opmerkingen

Henk Neven in Zeist

Ik had de Nederlandse bariton Henk Neven uiteraard al eerder gehoord, maar met zijn recital op het LiedFestival Zeist was het de eerste keer dat hij als liedzanger mijn pad kruiste... een ontdekking !

Liedrecital, 18-5-2017 23:24
0 opmerkingen

Robert Holl & Co in Zeist (1/2)

De locatie van het LiedFestival Zeist - een protestantse kerk - heeft Robert Holl geïnspireerd tot een vrij origineel programma met muziek op religieuze teksten voor het tweede recital van het festival.

Liedrecital, 17-5-2017 23:42
0 opmerkingen

Lenneke Ruiten in Zeist

Vorig jaar werd in Zeist een nieuw Liedfestival opgericht met Robert Holl als drijvende kracht. Ik heb dat toen gemist, maar dit jaar ben ik er wél bij in de kerk van de Evangelische Broedergemeente. Het thema dit jaar is "Schubert en zijn voorgangers". Het openingsrecital van Lenneke Ruiten en Thom Janssen paste daar perfect in met liederen van Haydn, Mozart en Schubert.

Liedrecital, 16-5-2017 23:25
0 opmerkingen