ti guarda dal Grande Inquisitor

Twee keer Tchaikovsky in Parijs

In het kader van haar Russisch seizoen werd Iolanta opgevoerd in het Théâtre du Châtelet; tegelijkertijd loopt Jevgenij Onegin in de Opéra Bastille.

Deze laatste is de "oude" productie van Willy Decker maar ze is nog altijd even mooi als zeven jaar geleden.

Er wordt wel geen polonaise gedanst op het feest bij prins Gremin, maar aangezien Willy Decker deze scene zonder onderbreking laat aansluiten op de duelscene voelt het toch niet verkeerd aan. Het zou in dit geval zelfs ongepast zijn om zo bruusk van het dramatische over te gaan naar de vrolijke salons van Sint-Petersburg. In plaats daarvan verschijnt de ontzette Tatyana op het einde van de duelscene en komt ook het koor op, in zwarte baljurken gekleed. Prins Gremin is er ook bij en hangt een pelsmantel over de schouders van Tatyana om haar op te nemen in zijn wereld. Op deze manier wordt ook de tijdsprong van twee jaar tussen het duel en het laatste bedrijf opgelost.

Anderzijds wordt de cotillon wel gedanst op het naamfeest van Tatyana. Hier is die dans deel van de plot en niet zozeer "couleur locale", zodat die moeilijker kan weggelaten worden.

Voor de rol van Onegin was Simon Keenlyside voorzien, maar aangezien hij nog herstelt van een onstuimige Papageno in Londen, waarbij hij zijn pols gebroken had, werd hij vervangen door de Russische bariton Vladimir Chernov. Hij speelt en zingt de dandy met veel stijl en overtuiging... alleen loopt zijn vibrato soms uit de hand.

De jonge sopraan Olga Guryakova is een perfecte Tatyana, van het onschuldige meisje in het begin tot de mondaine prinses op het einde. Haar grote briefscene is adembenemend... op een bepaald moment "vergeet" je gewoon naar de boventitels te kijken. Haar stem is tegelijk teder en toch donker.

Op het zelfde niveau staan de Lenski van Piotr Beczala, die met een heldere lyrische tenor zijn aria "Kuda kuda" zingt, en Marina Domachenko's Olga. Prins Gremin was ook een vervanging; spijtig genoeg niet Kurt Moll, maar Gleb Nikolsky.

Tenslotte moet ook de Filipjevna van Irina Tchistiakova vermeld worden. Voor een keer werd de rol van de voedster niet door een oudere mezzo (zoals Rita Gorr zeven jaar geleden) gezongen, maar door een jongere stem die nog over al haar mogelijkheden beschikt. Anderzijds werd het rolletje van Monsieur Triquet gezongen door de onvermoeibare Michel Sénéchal... er zit wel duidelijk sleet op zijn stem, maar je kunt moeilijk anders verwachten van een 76-jarige...

Iolanta was een concertante voorstelling. Het is Tchaikovsky's laatste opera en is het verhaal van de blinde Iolanta, die niet weet dat ze blind is. Van toen ze kind was, is ze "beloofd" aan Robert, maar hij wil eigenlijk die verloving verbreken. Maar zijn vriend Vaudémont is ondertussen verliefd geworden op Iolanta en zij op hem. Dan is er nog een Moorse dokter Ibn-Hakia die Iolanta geneesd, zodat op het einde alles toch nog goed komt...

Ook hiervoor hadden ze een sterbezetting verzameld... te beginnen met Marina Mescheriakova die - niet gehinderd door het ontbreken van een enscenering - toch een dramatische Iolanta zong. Ze zong trouwens ook zonder partituur... net zoals de Sergei Alexachkine die haar vader koning René zong. Hij verving Vladimir Ognovenko, maar die had dat nauwelijks beter kunnen doen. Alexachkine is een typische Russische bas, je kunt je hem zo voorstellen als een indrukwekkende Boris.

Voor de relatief kleine rollen van Robert en Ibn-Hakia hadden ze niemand minder dan respectievelijk Dmitri Hvorostovsky en Sergei Leiferkus... pure luxe.

De enige tegenvaller was Gegam Grigorian als Vaudémont. Hij leek mij onvoldoende voorbereid en geraakte verscheidene keren het orkest kwijt. Zijn hoge noten zijn wel indrukwekkend, maar heel zijn laag register is een pijnlijke affaire. Ik hoop dat dit niet zijn normale vocale toestand is en dat hij misschien met een verkoudheid kampte, anders ziet het er niet al te best uit.

Beide voorstellingen worden door France Musiques uitgezonden. Jevgenij Onegin op 5 april en Iolanta op 17 mei.

Publicatie: zondag 30 maart 2003 @ 11:58
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Le prophète in Essen

Het is nog wat vroeg om van een revival te spreken, maar de laatste jaren zien we toch meer en meer operahuizen die niet meer terugdeinzen bij het idee om een "grand opéra" van Meyerbeer, Halévy of Auber te programmeren. De meest recente toevoeging is Meyerbeers Le prophète in Essen. Het is een, op verschillende vlakken, ontgoochelende productie.

Opera, 24-4-2017 17:06
1 opmerking

Opera Vlaanderen 2017-2018

Een dag na de Waalse Opéra presenteert Opera Vlaanderen haar nieuwe seizoen met zeven producties, waarvan twee hernemingen. Het seizoen heeft het thema "Rien ne va Plus" meegekregen... en is uiteraard iets uitdagender dan dat van Luik.

Toekomstmuziek, 19-4-2017 17:11
4 opmerkingen

Opéra Royal de Wallonie 2017-2018

Het volgende seizoen van de Waalse Opéra leest weer als de "who's who" van de Italiaanse operacomponisten... Rossini, Bellini, Donizetti, Verdi (twee keer) en Puccini. Gooi er nog een Carmen en Nozze bovenop en een rariteit als Le Domino noir en klaar is het programma.

Toekomstmuziek, 18-4-2017 21:05
1 opmerking

Iris Hendrickx en Gijs Van der Linden in deSingel

Gisteren gaven twee Belgische zangers, Iris Hendrickx en Gilles Van der Linden, een liedrecital in deSingel. Ze werden daarbij begeleid door niemand minder dan Helmut Deutsch.

Liedrecital, 13-4-2017 8:36
0 opmerkingen

Das Lied 2017 Preisträgerkonzert in Heidelberg

In 2009 heeft Thomas Quasthoff de tweejaarlijkse zangwedstrijd "Das Lied" opgericht. De eerste vier edities vonden plaats in Berlijn, in 2017 verhuisde de wedstrijd naar Heidelberg. De drie zangers en de twee pianisten die vorige maand in de prijzen vielen, gaven deze voormiddag hun "Preisträgerkonzert" in de Heidelberger Stadthalle.

Liedrecital, 9-4-2017 18:07
2 opmerkingen

Annette Dasch in Heidelberg

Net zoals Piotr Beczala stond de sopraan Annette Dasch in mijn lijstje voor herkansingen. Maar in tegenstelling tot Beczala heeft Dasch gisteren de tweede zit niet gehaald.

Liedrecital, 9-4-2017 9:17
0 opmerkingen

Thomas Quasthoff in Heidelberg

Vijf jaar geleden stopte Thomas Quasthoff met zingen. Het was slechts een kwestie van tijd vooraleer hij weer op het recitalpodium zou kruipen en zijn prachtige stem zou inzetten voor de vertolking van Melodramen. Vandaag was het zover, weer samen met Justus Zeyen, in het Theater Heidelberg.

Liedrecital, 8-4-2017 21:31
0 opmerkingen

Piotr Beczala in Heidelberg

Twee jaar geleden hoorde ik Piotr Beczala tijdens de Schubertiade nog een desastreuze "Müllerin" zingen. Gisteren kreeg hij een herkansing met onder andere Dichterliebe en heeft hij zich kunnen rehabiliteren. Zoals gewoonlijk was Helmut Deutsch zijn pianist.

Liedrecital, 8-4-2017 9:15
0 opmerkingen