ti guarda dal Grande Inquisitor

Twee keer Tchaikovsky in Parijs

In het kader van haar Russisch seizoen werd Iolanta opgevoerd in het Théâtre du Châtelet; tegelijkertijd loopt Jevgenij Onegin in de Opéra Bastille.

Deze laatste is de "oude" productie van Willy Decker maar ze is nog altijd even mooi als zeven jaar geleden.

Er wordt wel geen polonaise gedanst op het feest bij prins Gremin, maar aangezien Willy Decker deze scene zonder onderbreking laat aansluiten op de duelscene voelt het toch niet verkeerd aan. Het zou in dit geval zelfs ongepast zijn om zo bruusk van het dramatische over te gaan naar de vrolijke salons van Sint-Petersburg. In plaats daarvan verschijnt de ontzette Tatyana op het einde van de duelscene en komt ook het koor op, in zwarte baljurken gekleed. Prins Gremin is er ook bij en hangt een pelsmantel over de schouders van Tatyana om haar op te nemen in zijn wereld. Op deze manier wordt ook de tijdsprong van twee jaar tussen het duel en het laatste bedrijf opgelost.

Anderzijds wordt de cotillon wel gedanst op het naamfeest van Tatyana. Hier is die dans deel van de plot en niet zozeer "couleur locale", zodat die moeilijker kan weggelaten worden.

Voor de rol van Onegin was Simon Keenlyside voorzien, maar aangezien hij nog herstelt van een onstuimige Papageno in Londen, waarbij hij zijn pols gebroken had, werd hij vervangen door de Russische bariton Vladimir Chernov. Hij speelt en zingt de dandy met veel stijl en overtuiging... alleen loopt zijn vibrato soms uit de hand.

De jonge sopraan Olga Guryakova is een perfecte Tatyana, van het onschuldige meisje in het begin tot de mondaine prinses op het einde. Haar grote briefscene is adembenemend... op een bepaald moment "vergeet" je gewoon naar de boventitels te kijken. Haar stem is tegelijk teder en toch donker.

Op het zelfde niveau staan de Lenski van Piotr Beczala, die met een heldere lyrische tenor zijn aria "Kuda kuda" zingt, en Marina Domachenko's Olga. Prins Gremin was ook een vervanging; spijtig genoeg niet Kurt Moll, maar Gleb Nikolsky.

Tenslotte moet ook de Filipjevna van Irina Tchistiakova vermeld worden. Voor een keer werd de rol van de voedster niet door een oudere mezzo (zoals Rita Gorr zeven jaar geleden) gezongen, maar door een jongere stem die nog over al haar mogelijkheden beschikt. Anderzijds werd het rolletje van Monsieur Triquet gezongen door de onvermoeibare Michel Sénéchal... er zit wel duidelijk sleet op zijn stem, maar je kunt moeilijk anders verwachten van een 76-jarige...

Iolanta was een concertante voorstelling. Het is Tchaikovsky's laatste opera en is het verhaal van de blinde Iolanta, die niet weet dat ze blind is. Van toen ze kind was, is ze "beloofd" aan Robert, maar hij wil eigenlijk die verloving verbreken. Maar zijn vriend Vaudémont is ondertussen verliefd geworden op Iolanta en zij op hem. Dan is er nog een Moorse dokter Ibn-Hakia die Iolanta geneesd, zodat op het einde alles toch nog goed komt...

Ook hiervoor hadden ze een sterbezetting verzameld... te beginnen met Marina Mescheriakova die - niet gehinderd door het ontbreken van een enscenering - toch een dramatische Iolanta zong. Ze zong trouwens ook zonder partituur... net zoals de Sergei Alexachkine die haar vader koning René zong. Hij verving Vladimir Ognovenko, maar die had dat nauwelijks beter kunnen doen. Alexachkine is een typische Russische bas, je kunt je hem zo voorstellen als een indrukwekkende Boris.

Voor de relatief kleine rollen van Robert en Ibn-Hakia hadden ze niemand minder dan respectievelijk Dmitri Hvorostovsky en Sergei Leiferkus... pure luxe.

De enige tegenvaller was Gegam Grigorian als Vaudémont. Hij leek mij onvoldoende voorbereid en geraakte verscheidene keren het orkest kwijt. Zijn hoge noten zijn wel indrukwekkend, maar heel zijn laag register is een pijnlijke affaire. Ik hoop dat dit niet zijn normale vocale toestand is en dat hij misschien met een verkoudheid kampte, anders ziet het er niet al te best uit.

Beide voorstellingen worden door France Musiques uitgezonden. Jevgenij Onegin op 5 april en Iolanta op 17 mei.

Publicatie: zondag 30 maart 2003 @ 11:58
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Ashley Riches en Katherine Broderick in Buxton

Het liedrecital gisteren was een duo-recital met bas-bariton Ashley Riches en sopraan Katherine Broderick. Aan de piano zat Simon Lepper.

Liedrecital, 19-7-2018 10:16
0 opmerkingen

Tisbe in Buxton

Eén van de kenmerken van het Buxton Festival is dat ze ook onbekende of zelden gespeelde opera's opvissen. De "pastorale opera" Tisbe van ene Giuseppe Antonio Brescianello past perfect in dat plaatje.

Opera, 18-7-2018 10:52
0 opmerkingen

Lucy Schaufer in Buxton

In het midden van Engeland, ongeveer 35 km ten zuidoosten van Manchester, ligt Buxton. Sinds 1979 organiseren ze er een festival dat een beetje aanvoelt als het Edinburgh Festival met zowel opera's, kamermuziek als liedrecitals, en er is zelfs een Fringe Festival dat als generale repetitie voor Edinburgh beschouwd wordt. Mijn eerste bezoek aan dit festival begon in het Pavilion Arts Centre met een recital van de mezzo Lucy Schaufer en haar pianist Huw Watkins.

Liedrecital, 17-7-2018 19:24
0 opmerkingen

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
4 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Théâtre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen

De speler in Antwerpen

Opera Vlaanderen sluit het seizoen af met Prokofievs De speler, een opera die in de categorie "rariteiten" valt. Voor mij was het in alle geval de eerste keer dat ik deze opera hoorde.

Opera, 29-6-2018 13:34
2 opmerkingen