ti guarda dal Grande Inquisitor

Tannhäuser in Amsterdam

Tegelijkertijd met de Vlaamse Opera programmeert de Nederlandse Opera ook een Wagner-opera... Tannhäuser in een regie van Nikolaus Lehnhoff.

FotoHet voordeel van de Lehnhoff-regie is dat ze niet tegen de haren instrijkt. Ze is eerder saai en beperkt zich hoofdzakelijk tot het verkeer regelen, zodat de koorleden niet in elkaars weg lopen. Het scènebeeld wordt gedomineerd door een grote wenteltrap die de volledige breedte en hoogte van het Amsterdamse podium inneemt. Centraal is er een klein podiumpje waarop Venus troont tijdens de eerste scène, en waar ook de zangers gaan staan tijdens de zangwedstrijd... zowaar met een gouden microfoonstandaard. Als het de bedoeling van Lehnhoff was om heel de zaal te laten grinniken op het moment dat Landgraaf Hermann die microfoon ter hand neemt, dan is hij daar glansrijk in geslaagd.

Het mooiste van de hele enscenering waren de kostuums van Andrea Schmidt-Futterer. Eindelijk nog eens een kostuumontwerper die... kostuums ontwerpt, in plaats van een namiddag te gaan winkelen in de C&A. Ook de choreografie tijdens de Venusbergscène was wel leuk, met rupsachtige figuren die over de grond kruipen terwijl de superrups Venus op haar podium staat.

Muzikaal was het een voorstelling met extremen. Aan de negatieve kant had je de dirigent Hartmut Haenchen. Hij slaagde er niet in om het Nederlands Philharmonisch Orkest enige stuwing te geven. Het overheersende gevoel was er een van slepende traagheid, alhoewel objectief gezien de voorstelling niet echt langer dan normaal duurde. Ofwel hadden ze vergeten om de geluidsversterking aan te zetten, waardoor het orkest niet de gebruikelijke impact had.

In de categorie rampen hoort de Tannhäuser van John Keyes thuis. Zijn Tristan, onlangs in de Munt, was al niet erg boeiend, maar was nog stukken beter dan deze Tannhäuser. Vanaf de eerste noten slaagt hij er niet in om twee woorden legato te zingen... die verhakselde zanglijn houdt hij vol tot het einde van de opera. "Dir töne Lob" klonk pijnlijk moeizaam. De verschillende krakende noten waren dan ook niet te vermijden. Enkel in het eerste deel van het tweede bedrijf leek hij zijn stem iets beter onder controle te hebben. Maar op het moment dat de Venusbergmuziek klinkt tijdens de zangwedstrijd, is hij weer hopeloos verloren. Ook zijn "Romerzählung" wordt best zo snel mogelijk vergeten.

Maar gelukkig zijn de andere zangers wel van goed tot uitmuntend niveau. Petra Lang is een goede Venus. Haar stem klonk meestal helder en briljant. Maar er waren ook een paar momenten dat ze wat wolliger klonk, alsof er een gekookt ei in haar mond zat. Elisabeth werd heel mooi gezongen door Martina Serafin. Haar stem zit perfect, waardoor ze zowel in "Dich, teure Halle" en als in "Allmächt'ge Jungfrau" met allerlei kleuren en nuances kon spelen. Maar haar mooiste moment vond ik het einde van de zangwedstrijd. Terwijl heel het koor op de achtergrond staat te zingen, breekt daar plots haar mezza voce stem door, die ze heel traag laat aangroeien in volume. Indrukwekkend.

Landgraaf Hermann is niet de meest boeiende rol. Maar Kristinn Sigmundsson maakt er toch iets van. Hij heeft ook met voorsprong de grootste en meest duidelijke stem van de hele bezetting, die gewoon prachtig klinkt. En uiteraard is er ook de onvergetelijke Wolfram van Roman Trekel. Zijn stem lijkt kleiner en bedeesder geworden tegenover vroeger. Maar wat hij met de tekst doet en de lange bogen die hij zingt, zijn schitterend. Zijn "Ode aan de Abendstern" was dan ook het enige écht ontroerende moment van de voorstelling voor mij.

Publicatie: maandag 12 februari 2007 @ 8:41
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen