Il Grand' Inquisitor

Measha Brueggergosman in het Conservatorium

Een nieuwe Canadese zangeres heeft zich gisteren voorgesteld in het Brusselse Conservatorium. De sopraan Measha Brueggergosman gaf er samen met Roger Vignoles een liedrecital

illustratieVoor de pauze zong ze enkel Franse liederen, die ze met een heel heldere en duidelijke dictie vertolkte, en waarbij ze ook veel aandacht besteedde aan de tekstinterpretatie. Het vraagt enige moed om met delicate liederen als "A Chloris" of "L'heure exquise" van Reynaldo Hahn te beginnen. Roger Vignoles hamerde er zoals gewoonlijk fantasie- en sfeerloos op los, terwijl Measha Brueggergosman overwegend mezza voce probeerde te zingen. Tot zo ver ging alles goed, tot het slot van "L'heure exquise" en de sprong in "C'est l'heure ex-qui-uise" die ontsierd werd door een zuur klinkende inzet die pas nadien zich oploste in een normale klank. Het zou een bewuste keuze kunnen geweest zijn, maar dan toch een vreemde.

Maar met Berlioz' Les nuits d'été werd steeds duidelijker dat ze grosso modo met twee stemmen zingt. Haar laagste stem klinkt meestal mooi, rond en met veel kleur, maar haar hoog register klonk al te vaak genepen. "Villanelle" leek ongemakkelijk in dat bovenste deel van haar stem te liggen, wat ze dan ook nog eens supersnel afhandelde. Maar "Absence" was dan bijvoorbeeld wel weer mooi gezongen.

Die wisselvalligheid bleek ook na de pauze met vier liederen uit Wolfs Spanisches Liederbuch. "In dem Schatten meiner Locken" miste charme (weer vooral omwille van de pianist), bij "Sagt ihm, dass er zu mir komme" had ik geen flauw idee waar ze naartoe wilde, maar dan volgde er weer een pareltje met "Bedeckt mich mit Blumen".

Bij de laatste reeks liederen, Cinco Canciones negras van Xavier Montsalvatge, leek ze iets meer op haar gemak te zijn en klonk alles weer gewoon goed. Ik had de indruk dat ze veel moeite doet om haar dictie en stem onder controle te houden, waardoor ze inboet aan spontaneïteit. De opvallende tegenhangers waren de twee bisnummers, twee spirituals ("Ride on, King Jesus" en "I've got the whole world") waarin ze gewoon... zong. Als ze diezelfde vrijheid, die ze daarin gebruikte, ook een beetje probeert toe te laten in Berlioz of Wolf, dan is er een veelbelovende liedzangeres op komst...

Publicatie: donderdag 1 februari 2007 @ 8:38
Rubriek: Liedrecital