ti guarda dal Grande Inquisitor

Measha Brueggergosman in het Conservatorium

Een nieuwe Canadese zangeres heeft zich gisteren voorgesteld in het Brusselse Conservatorium. De sopraan Measha Brueggergosman gaf er samen met Roger Vignoles een liedrecital

FotoVoor de pauze zong ze enkel Franse liederen, die ze met een heel heldere en duidelijke dictie vertolkte, en waarbij ze ook veel aandacht besteedde aan de tekstinterpretatie. Het vraagt enige moed om met delicate liederen als "A Chloris" of "L'heure exquise" van Reynaldo Hahn te beginnen. Roger Vignoles hamerde er zoals gewoonlijk fantasie- en sfeerloos op los, terwijl Measha Brueggergosman overwegend mezza voce probeerde te zingen. Tot zo ver ging alles goed, tot het slot van "L'heure exquise" en de sprong in "C'est l'heure ex-qui-uise" die ontsierd werd door een zuur klinkende inzet die pas nadien zich oploste in een normale klank. Het zou een bewuste keuze kunnen geweest zijn, maar dan toch een vreemde.

Maar met Berlioz' Les nuits d'été werd steeds duidelijker dat ze grosso modo met twee stemmen zingt. Haar laagste stem klinkt meestal mooi, rond en met veel kleur, maar haar hoog register klonk al te vaak genepen. "Villanelle" leek ongemakkelijk in dat bovenste deel van haar stem te liggen, wat ze dan ook nog eens supersnel afhandelde. Maar "Absence" was dan bijvoorbeeld wel weer mooi gezongen.

Die wisselvalligheid bleek ook na de pauze met vier liederen uit Wolfs Spanisches Liederbuch. "In dem Schatten meiner Locken" miste charme (weer vooral omwille van de pianist), bij "Sagt ihm, dass er zu mir komme" had ik geen flauw idee waar ze naartoe wilde, maar dan volgde er weer een pareltje met "Bedeckt mich mit Blumen".

Bij de laatste reeks liederen, Cinco Canciones negras van Xavier Montsalvatge, leek ze iets meer op haar gemak te zijn en klonk alles weer gewoon goed. Ik had de indruk dat ze veel moeite doet om haar dictie en stem onder controle te houden, waardoor ze inboet aan spontaneďteit. De opvallende tegenhangers waren de twee bisnummers, twee spirituals ("Ride on, King Jesus" en "I've got the whole world") waarin ze gewoon... zong. Als ze diezelfde vrijheid, die ze daarin gebruikte, ook een beetje probeert toe te laten in Berlioz of Wolf, dan is er een veelbelovende liedzangeres op komst...

Publicatie: donderdag 1 februari 2007 @ 8:38
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen