ti guarda dal Grande Inquisitor

Guillaume Tell in Opéra Bastille

Met Guillaume Tell leverde Rossini zijn bijdrage tot de ontwikkeling van de "grand opéra". Dit genre wordt meestal geassocieerd met componisten als Meyerbeer, Halévy en Auber. Alhoewel het één van de belangrijke stromingen is in de operageschiedenis wordt het genre stiefmoederlijk behandeld door zowat alle operahuizen. Alleen Verdi's Don Carlos kan nog op enig begrip rekenen... en nu is ook Guillaume Tell terug van weggeweest.

In België was de opera enkele jaren geleden nog te horen in Luik, maar in Parijs is het geleden van 1932 dat hij nog opgevoerd werd. Francesca Zambello creëerde een productie die gebaseerd is op traditionele grondslagen. Ze had waarschijnlijk de opdracht gekregen om iets te maken dat een tijd meekon en binnen tien jaar niet hopeloos gedateerd zou zijn. En daar is ze naar mijn gevoel in geslaagd.

Van meet af aan krijgt ze al extra punten omdat de ouverture... een ouverture blijft, waardoor de prachtige cello's van het eerste deel volledig tot hun recht kunnen komen. In het eerste bedrijf wordt gefeest en gedanst. De sfeer in het Zwitsers dorpje had niet pastoraler kunnen zijn, tot de Oostenrijkse bezetter verschijnt en Melctal gevangen neemt en zelfs op de brandstapel zet. In het derde bedrijf komt de bekende legende waar Tell een appel van het hoofd van zijn zoontje Jemmy moet schieten, nadat hij geweigerd heeft om de hoed van Gesler te groeten... om tenslotte in het laatste bedrijf met zijn tweede pijl Zwitserland te verlossen van de gehate bezetter.

Meer informatie over Francesca Zambello vind je op haar website: www.francescazambello.com.

Voor deze patriottische opera werden de grote namen van stal gehaald.

De rol van Guillaume Tell werd gezongen door Thomas Hampson. Over het algemeen doet hij dat zeer overtuigend, alleen als hij een dramatisch accent wil zetten, brult hij meer dan dat hij zingt... en zijn lage noten komen er maar moeilijk uit. Maar in zijn grote aria "Sois immobile", vlak voor de beruchte appelscene, toont hij een magistrale adembeheersing.

Marcello Giordani blijkt nauwelijks problemen te hebben met de aartsmoeilijke rol van Arnold. Zijn hoge noten stralen en hij benadert de partij alsof er niets mis kan gaan. "Asil héréditaire" is ronduit spectaculair; de reprise zingt hij volledig mezza voce en alleen als het even dreigt mis te gaan bij het benaderen van de hoge noot gebruikt hij iets meer stem om de aria toch tot een goed einde te brengen.

De twee belangrijkste vrouwenrollen zijn even schitterend bezet door Hasmik Papian als Mathilde en Nora Gubisch als Hedwige. Hasmik Papian heeft nog altijd geen triller tot haar beschikking; in "Sombre forêt" is dat niet zo erg, maar in haar duet met Arnold in het derde bedrijf is het wel spijtig...

In deze bezetting vielen Jeffrey Wells en Gaële Le Roi enigszins uit de toon. De rol van Gesler vraagt iets meer authoriteit en dreiging dan Jeffrey Wells kan geven. Gaële Le Roi scoort wel op schattigheid in de rol van Jemmy, maar dat is het dan ook.

De voorstelling werd ook op video opgenomen. Ik veronderstel dat er binnenkort dan ook wel een opname zal verschijnen. Ondertussen zal de voorstelling op 12 april te beluisteren zijn op France Musiques.

Publicatie: zaterdag 29 maart 2003 @ 21:43
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Falstaff in Antwerpen

Opera Vlaanderen haalt voor de eindejaarsperiode het ultieme meesterwerk van Verdi boven. De nieuwe productie van Falstaff is interessant, maar op vocaal vlak rammelt er vanalles.

Opera, 14-12-2017 8:38
10 opmerkingen

Katarina Van Droogenbroeck in Flagey

De Muziekkapel Koningin Elisabeth organiseert deze week haar "Music Chapel Festival" rond het thema "duetten". Vandaag stonden de mezzo Katarina Van Droogenbroeck en de altvioliste Hélène Desaint op het podium van Flagey's Studio 1. Ze werden begeleid door pianist Philippe Riga.

Liedrecital, 8-12-2017 21:12
0 opmerkingen

December 2017

Volgens C.a.r.m.e.n. is het van 1959 geleden... hoog tijd dus dat Dialogues des Carmélites nog eens naar de Munt komt. En dat gebeurt in de mooie productie van Olivier Py (die eerder in Parijs te zien was) met een dubbele bezetting die leest als de "who's who" van de hedendaagse Franse operazangers. Wat mij betreft, is dit dé Muntproductie die je dit seizoen niet mag missen. De Waalse Opéra herneemt Rigoletto in een dubbele bezetting. En Opera Vlaanderen brengt Falstaff in een nieuwe productie van Christoph Waltz.

Toekomstmuziek, 1-12-2017 10:57
1 opmerking

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
4 opmerkingen

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen