ti guarda dal Grande Inquisitor

Don Giovanni in Parijs

Als ik me de kritieken goed herinner, dan zorgde de nieuwe productie van Don Giovanni vorig jaar in Palais Garnier voor een verdeeld publiek. Dit seizoen verhuisde ze naar de grote zaal van de Bastille en werd daar op bijval onthaald. Don Giovanni is een opera waarmee een regisseur veel kanten uitkan. Ik vond de enscenering van Michael Haneke een goed voorbeeld van hoe Don Giovanni gemoderniseerd kan worden.

Haneke verplaatst de opera naar een kantoorgebouw waar Don Giovanni ongestoord misbruik maakt van zijn kaderpositie. Hij is geen subtiele verleider, maar een beest dat zich op elke vrouw stort die hij tegenkomt. Leporello is niet echt zijn dienaar, maar is ook een kaderlid. Onderaan de sociale ladder staan Zerlina en Masetto die deel uit maken van de kuisploeg.

De opera begint verrassend. Donna Anna is geen slachtoffer, maar bespringt zelf Don Giovanni. Het maakt haar relatie met Don Ottavio ineens een stuk interessanter en je vraagt je af hoe Haneke bepaalde scènes gaat oplossen... zoals de scène als Don Ottavio en Donna Anna hulp gaan zoeken bij Don Giovanni, of de scène als Donna Anna Don Giovanni "herkent" als haar zogezegde verkrachter. Maar Hanekes regie is intelligent genoeg om alles logisch te laten lijken. In het eerste geval zet hij Donna Anna en Don Ottavio ver genoeg uit elkaar, zodat hij niet merkt dat ze komedie aan het spelen is. Het daaropvolgende "Or sai chi l'onore" is dan ook geen treurzang meer, maar een verkettering van Don Giovanni.

Je kan je natuurlijk afvragen waarom Haneke het zich überhaupt moeilijk maakt door van het libretto af te wijken. Maar soms is het interessant om een situatie eens vanuit een ander gezichtspunt te zien... vooral als het niet wringt.

Een ander potentieel probleem is de rol van de Commendatore. Nadat hij door Don Giovanni doodgestoken werd, wordt hij door mannen van de veiligheid op een bureaustoel afgevoerd. Voor de kerkhofscène wordt geen echt bevredigend antwoord geboden. Het standbeeld krijgen we niet te zien, maar er gaat een deur open waardoor veel licht valt. Voor de laatste scène wordt hij in die bureaustoel met een zak over zijn hoofd terug het podium opgeduwd. Het is geen volledig gelukkige oplossing, maar levende standbeelden zijn altijd wat moeilijk.

De dood van Don Giovanni wordt ook lichtjes aangepast. Niemand verwacht dat plots de grond gaat openscheuren en vlammen omhoog schieten, waarna Don Giovanni met veel rook meegesleurd wordt naar de hel. Hier wordt Don Giovanni gedood door Donna Elvira, met hetzelfde mes waarmee hij een paar uur eerder de Commendatore gedood heeft. Daarna kiepert de kuisploeg hem door het venster.

Voor Hanekes perverse visie op Don Giovanni, had hij geen betere vertolker kunnen vinden dan Peter Mattei. Zoals verwacht, leeft hij zich volledig in. Hij benadert de tekst nonchalant en vanzelfsprekend en laat de recitatieven heel natuurlijk klinken. Zijn mooiste moment is "Deh vieni alla finestra". Dit is geen verleidelijke serenade, maar een herinneringsmoment nadat hij Donna Elvira's mantel opraapte. Heel even zien we een andere kant van hem. Luca Pisaroni zingt Leporello. Hij is zowat de enige die vocaal kan opboksen tegen Peter Mattei.

De Donna Anna van Carmela Remigio hebben we ook al in de Munt gehoord. Naast de eerder vermelde "Or sai chi l'onore" met een aangepast karakter, is vooral "Non mi dir" haar grootste moment met een beheerst traag deel en een spectaculair snel deel... alleen spijtig dat ze maar een halfgebakken triller zingt op het einde. Shawn Mathey zingt een nogal eentonige Don Ottavio. Er was bijvoorbeeld weinig verschil tussen "Dalla sua pace" en "Il mio tesoro" en ook binnen elke aria blijft hij binnen een eng expressief bereik. Arpiné Rahdjian (Donna Elvira) vond ik de minste in deze bezetting. Ze beschikt over een mooi timbre en ze heeft een fantastische krijs in petto voor de laatste scène, maar op ritmisch vlak raakt ze soms het orkest kwijt.

Publicatie: zondag 28 januari 2007 @ 10:24
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Andrea Chénier in München

Het is amper te geloven dat, toen een paar maanden geleden een nieuwe productie van Andrea Chénier in première ging, dit een creatie was voor München. En regisseur Philipp Stölzl heeft meteen de meest traditionele enscenering denkbaar bedacht, in een reeks poppenhuisdecors van Heike Vollmer.

Opera, 29-7-2017 8:50
2 opmerkingen

Les contes d'Hoffmann in München

Les Contes d'Hoffmann bij de Bayerische Opernfestspiele is een productie van 2011. Opvallend was dat ze de versie met dialogen brachten in plaats van de Giraud-recitatieven. Verder lieten twee van de hoofdrolzangers een week geleden weten dat ze om een of andere reden forfait moesten geven.

Opera, 28-7-2017 9:33
1 opmerking

La favorite in München

Gisteren stond La favorite op het programma van de Bayerische Opernfestspiele. Het is een herneming van een productie eerder dit seizoen, waarin Elina Garanca haar roldebuut maakte... spijtig genoeg in een productie die best zo snel mogelijk vergeten wordt.

Opera, 27-7-2017 9:29
3 opmerkingen

Wiener Blut in München

Gisteren nam de Bayerische Festspiele een snipperdag: het perfecte moment om eens bij de kleine broer op de Gärtnerplatz te gaan kijken en Wiener Blut mee te pikken. Hun theater is al een paar jaar gesloten voor renovatiewerken (en zou in het najaar terug opengaan) en dus werd voor de Strauss-operette uitgeweken naar het juweeltje van het Cuvilliéstheater.

Operette, 26-7-2017 10:06
0 opmerkingen

Oberon in München

Vorige week ging een nieuwe productie van Webers Oberon in première in het Prinzregententheater. Het is een voorstelling die hier en daar toch wat wensen openliet.

Opera, 25-7-2017 10:09
0 opmerkingen

Lady Macbeth in München

Mijn tweede voorstelling bij de Bayerische Opernfestspiele was ook een productie die eerder dit seizoen in première gegaan is. Voor Lady Macbeth uit het district Mtsensk hebben ze Harry Kupfer nog eens naar München gehaald.

Opera, 23-7-2017 10:00
0 opmerkingen

Semiramide in München

De Bayerische Opernfestspiele is altijd een combinatie van oudere producties, hernemingen uit het afgelopen seizoen en premières. David Aldens productie van Semiramide ging eerder dit seizoen in première met een overweldigende bezetting, aangevoerd door Joyce DiDonato. Dezelfde bezetting was ook van de partij op het festival.

Opera, 22-7-2017 9:31
0 opmerkingen

Gerhaher & Williams - Die schöne Magelone

Die schöne Magelone heeft niet dezelfde populariteit of de uitgebreide discografie als bijvoorbeeld een Winterreise of een Dichterliebe. Het is dan ook een leuke verrassing dat plots twee nieuwe opnames verschijnen, met inclusief de gesproken tussenteksten.

CD's, 15-7-2017 10:13
1 opmerking