ti guarda dal Grande Inquisitor

La traviata in De Munt (2/2)

Twee weken na de tweede Traviata-bezetting hoorde ik gisteren de eerste bezetting met drie andere hoofdrolspelers. Elk van hen liet hun eigen persoonlijkheid doorschemeren in hun vertolking waardoor het een andere voorstelling werd.

Foto

Virginia Tola is een veel jongere zangeres dan Elzbieta Szmytka, met een totaal andere stem - eerder melkchocolade dan zilver - en een ander temperament. Dat werd al meteen duidelijk in de eerste scène. Szmytka is een speelse, energieke, over tafels en stoelen lopende, Violetta die wat serieuzer wordt na de ontmoeting met Alfredo. De Violetta van Tola zit zich daarentegen wat te vervelen op haar eigen feest en bloeit pas open na de ontmoeting. Het zijn allebei perfect verdedigbare interpretaties.

Maar desalniettemin vond ik Virginia in haar globaliteit een mindere overtuigende Violetta, omdat ze geen Violetta-incarnatie wordt op de doorleefde manier waarop Szmytka het kan. Ervaring zal hier ongetwijfeld een belangrijke rol in spelen. Ook op vocaal vlak neemt ze minder risico's. In mijn vorige bespreking heb ik het einde van "Addio, del passato" al vermeld en hoe Szmytka daar even haperde. Dit moment lost Tola op een andere manier op. In plaats van "tutto fini" te zingen met een 'fil di voce' zoals Szmytka (en zoals het trouwens ook in de partituur staat), maakt Tola er een expressieve, gestileerde rochel van. Persoonlijk vind ik Verdi's versie effectiever.

Szmytka's ervaring uit zich ook op acteervlak. Het zijn soms maar details, zoals de timing van het moment dat ze met haar vuisten in haar kussens slaat als ze in het laatste bedrijf "Ah ! gran dio ! morir si giovine" zingt. Of als ze in het eerste bedrijf tijdens het "Libiamo", staand bovenop de tafel, haar vestje uittrekt. Tola doet gewoon haar vest uit; als Szmytka hetzelfde doet, dan gaat er een golf van opwinding door de feestvierders. Maar het grootste probleem voor mij is dat Virginia Tola mij op geen enkel moment kon ontroeren... zelfs niet in het laatste bedrijf. Haar stem klinkt misschien iets té gezond. Wat op zich niet zo erg is, als ze me ten minste kan doen geloven dat ze een traag stervende vrouw is. Maar dat was dus niet het geval.

James Valenti is ook een totaal andere Alfredo dan Marius Brenciu. Brenciu speelt een schuchtere Alfredo, terwijl Valenti veel zelfverzekerder is. Brenciu zingt iets mooier en met meer legato. Valenti is dan weer veel tekstgerichter en interpretatief iets boeiender. Vader Germont werd vertolkt door José van Dam... en dat is niet echt zijn beste rol, zeker als je het vergelijkt met zijn fantastische Boris amper acht maanden geleden. Zijn stem wil niet echt meer mee, vooral de iets hogere noten begint hij te roepen. Maar zolang hij comfortabel in het midden blijft, is het opvallend hoe goed hij zijn legatolijnen wel nog in de hand kan houden. Op interpretatief vlak is hij wel minder aggressief dan Vladimir Chernov. Verleden week heb ik ook nog de derde Germont, de Griekse bariton Tassis Christoyannis, gehoord als Germont. En hij gaat nog een stapje verder. Hij is een echt meelevende Germont, die zelfs in zijn eerste scène met Violetta al begint te beseffen dat hij een kemel geschoten heeft... Het mooie was dat Szmytka haar interpretatie overeenkomstig aanpaste en ook minder vijandig reageerde op Germont.

Als ik de balans opmaak van de verschillende bezettingen, dan zal het duidelijk zijn dat voor Violetta mijn voorkeur overduidelijk uitgaat naar Szmytka. Voor Alfredo ligt het wat moeilijker... als ik het zoetgevooisde stemgeluid van Brenciu zou kunnen klonen met de tekstinterpretatie van Valenti, dan zou het een ongeveer ideale Alfredo zijn. Voor Germont ligt het interpretatieve ideaal voor mij ergens tussen Chernov en Chistoyannis.

Publicatie: vrijdag 22 december 2006 @ 10:49
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Het sluwe vosje in het Muntpaleis

Christophe Coppens heeft zijn operadebuut gemaakt als regisseur met Het sluwe vosje. Het is op zich wel een mooie en onderhoudende productie geworden, maar één die eigenlijk weinig te maken heeft met Janaceks opera.

Opera, 26-3-2017 8:44
1 opmerking

De Munt 2017-2018

Derde keer, goede keer ? Na pogingen met "Béatrice et Bénédict" en "De gouden haan" zullen de deuren van de Munt in september hopelijk weer openzwaaien met Pinocchio, de nieuwste Boesmans-opera die deze zomer in Aix gecreëerd zal worden.

Toekomstmuziek, 25-3-2017 15:08
1 opmerking

Elias in Antwerpen

Het was gisteren de derde keer dat ik in de nieuwe Koningin Elisabethzaal was. Naast nog een aantal onafgewerkte elementen in de inkomhal is de klimaatinstallatie een belangrijk probleem. Gisteren was het weer snikheet in de zaal... en het is nog maar maart. De opvoering van Mendelssohns Elias door het Collegium Vocale onder leiding van Philippe Herreweghe voldeed ook niet helemaal aan de verwachtingen.

Oratorium, 25-3-2017 8:25
0 opmerkingen

Agrippina in Antwerpen

De Agrippina-productie van Mariame Clément ging vijf jaar geleden in première in Gent. Eindelijk heeft deze productie de weg naar Antwerpen gevonden. Ze hoort nog altijd tot één van de beste producties van Opera Vlaanderen van de afgelopen jaren en is een absolute aanrader... ondanks het vroege beginuur en late einduur.

Opera, 24-3-2017 17:09
0 opmerkingen

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Opera, 22-3-2017 8:57
5 opmerkingen

Matthäus-Passion in het PSK

Ik heb zelden zoveel Nederlands horen spreken in het PSK. De Matthäus-Passion waarin ik gisteren verzeild geraakte, leek meer op een voorstelling voor familie en vrienden van het Octopus Kamerkoor en Le Concert d’Anvers... uiteraard onder de leiding van Bart Van Reyn. De zaal zat ook maar halfvol met allemaal lege balkons.

Oratorium, 18-3-2017 9:27
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in Antwerpen

Het Orchestre Philharmonique Royal de Liège was gisteren te gast in de Koningin Elisabethzaal voor een uitvoering van Hertog Blauwbaards burcht onder leiding van Christian Arming, voorafgegaan door het Adagio uit Mahlers Tiende.

Opera, 12-3-2017 9:43
3 opmerkingen

Pénélope in het PSK

We moeten blij zijn met elke Franse opera die door onze operahuizen geprogrammeerd wordt, zeker als het een onbekend juweeltje als Faurés Pénélope is... zelfs al is het "maar" concertant. Gisteren hoorde ik een uitstekende uitvoering met het Muntorkest onder leiding van Michel Plasson.

Opera, 1-3-2017 16:35
1 opmerking

Lucifer in Antwerpen

Het zou van 1984 geleden zijn - bij de 150ste verjaardag van Peter Benoit - dat Lucifer laatst opgevoerd werd. Gisteren was Benoits oratorium opnieuw te horen in de Koningin Elisabethzaal met deFilharmonie onder leiding van Bart Van Reyn.

Oratorium, 26-2-2017 10:35
0 opmerkingen

Maart 2017

Maart wordt een goedgevulde operamaand. Bij Opera Vlaanderen verhuist Simon Boccanegra naar Gent en hernemen ze in Antwerpen Agrippina in de productie van Mariame Clément die vijf jaar geleden in Gent te zien was. In Luik brengen ze met Jérusalem een Verdi-rariteit, terwijl de Munt een versie van Janaceks Het sluwe vosje opvoert onder de naam "Foxie!"...

Toekomstmuziek, 24-2-2017 18:59
3 opmerkingen