Il Grand' Inquisitor

Fritz Wunderlich - Leben und Legende

Vorig jaar, bracht Deutsche Grammophon een Duitse Barbiere uit ter gelegenheid van de 75ste verjaardag van Fritz Wunderlich. Dit jaar wordt zijn dood, 40 jaar geleden, herdacht met een documentaire over het leven van deze legendarische tenor.

illustratieDeze documentaire werd twee maanden geleden uitgezonden door Arte en vertelt het levensverhaal van Fritz Wunderlich. Dit gebeurt aan de hand van allerlei video-fragmenten en getuigenissen van collega's (Anneliese Rothenberger, Christa Ludwig, Brigitte Fassbaender, Hermann Prey), vrienden en familie (zijn vrouw Eva, zijn vriend Peter Karger) en hedendaagse zangers (Thomas Hampson, Rolando Villazon). Bij die video-fragmenten zitten ook unieke "home-videos". Wunderlich was blijkbaar ook een fervente video-amateur die alles filmde en uit die bron werd dan ook geput voor deze, ongeveer een uur durende, documentaire.

Wunderlichs leven wordt zowel op persoonlijk als professioneel vlak verteld, te beginnen bij zijn jeugd in Kusel en zijn muziekstudies (als hoornist en zanger). Zijn eerste engagement in Stuttgart komt aan bod via het complot van de twee huistenoren Josef Traxel en Wolfgang Windgassen, die "plotseling" ziek waren, waardoor het operahuis zich genoodzaakt zag om de onbekende Wunderlich in te zetten als Tamino... en de rest - zoals ze zeggen - is geschiedenis. Andere debuten, zoals zijn Salzburgdebuut met Karl Böhm, passeren ook de revue met als laatste de voorbereiding van zijn debuut in de nieuwe MET als Don Ottavio. Maar zo ver is het nooit gekomen. Voor hij zou afreizen naar New York had hij het dramatische ongeval, zoals hier door een geëmotioneerde Peter Karger verteld wordt.

Naast zijn operacarrière komen ook zijn eerste stappen in het Liedgenre aan bod (het is verrassend dat er niets gezegd wordt over zijn operette-vertolkingen) van het rampzalige Liedrecital in München, waarna hij samen met Hubert Giesen ging samenwerken, tot zijn laatste recital in Edinburgh. Dietrich Fischer-Dieskau wordt hierbij om zijn mening over Wunderlichs Liedzangercapaciteiten gevraagd. Het is één van de ongemakkelijke momenten in de documentaire, waarbij ik de indruk heb dat FiDi zijn best doet om iets positiefs te zeggen. Wunderlichs liedinterpretaties kunnen inderdaad wel iets meer diepgang gebruiken en men kan alleen dromen over wat hij had kunnen worden. Maar dat neemt niet weg dat hij de eigenaar is van Beethovens Adelaïde. Ik denk dat je lang moet zoeken om ergens een zanger te vinden die zelfs maar in de buurt van Wunderlich komt in dit Lied.

Voor deze documentaire werden nog meer interviews afgenomen dan wat uiteindelijk in de documentaire gebruikt werd. Deze fragmenten staan, als bonus, ook verzameld op de DVD. Maar het is allemaal veel te fragmentarisch en het brengt niet voldoende bij, om daaraan bijna 50 minuten op te offeren. Die tijd hadden ze beter kunnen gebruiken door wat meer beeldfragmenten toe te voegen.

illustratie

Gelukkig zijn er ook een vijftal bonus-fragmenten beschikbaar op de DVD, maar dat is veel te weinig... ze duren alles bij elkaar maar een kwartier. Tamino's Bildnis-aria staat er volledig op, zij het van tijdens een recital met piano in Salzburg. Het is niet de beste Tamino-opname en zeker niet zo goed als de beroemde opname onder Karl Böhm.

Hét fragment van de DVD is echter de volledige Lenski-aria Kuda, kuda - in het Duits gezongen als "Wohin, wohin" - vanuit het Prinzregententheater in München. Het is een onweerstaanbaar mooie, doorleefde en aangrijpende vertolking met een tekstprojectie waar je van omver valt, en waarmee hij een behoorlijk verdienstelijke poging doet om Ivan Kozlovsky te evenaren in deze rol. Het is dan ook spijtig dat ze niet meer van dit soort materiaal op de DVD gezet hebben, in plaats van al die interviewtjes. Wie weet wat er zo nog allemaal in de kelders van de ORF of de Bayerische Rundfunk ligt...

Publicatie: donderdag 23 november 2006 @ 18:07
Rubriek: DVD's