ti guarda dal Grande Inquisitor

Simon Boccanegra in Kassel

Het Staatstheater in Kassel staat al meer dan twee jaar in de steigers voor renovatiewerken. In februari gaat de zaal weer open. Ondertussen spelen ze in een tijdelijk zaal die ze neergepoot hebben op de Friedrichsplatz recht tegenover het operahuis, en die ze "Kuppeltheater" genoemd hebben.

Nu, "zaal" is misschien een groot woord. Het is niet meer of minder dan een circustent, die eerder al in Freiburg en Erfurt dienst gedaan heeft tijdens de werken daar. Een tent heeft uiteraard zo zijn nadelen. Ik weet niet hoe het klinkt als het regent, maar je hoort op de achtergrond wel het constante geruis van het voorbijrijdende verkeer... alsof er een luidruchtige airco opstaat. Maar het geluid dat uit de orkestbak en van het podium komt, klinkt wel aanvaardbaar.

FotoHet Kuppeltheater heeft ook beperkingen op technisch vlak. Daarom waarschijnlijk dat de nieuwe productie van Simon Boccanegra zich in een eenheidsdecor afspeelt, bestaande uit een gebogen achterwand van wit-transparante deuren. Al dat wit geeft als eerstee indruk dat de regisseur Benedikt Borrmann om een of andere reden de opera in een kliniek laat afspelen... maar dat blijkt toch niet zo te zijn... alhoewel...

De proloog speelt zich af in de herinnering van Simon Boccanegra. Hij zit vooraan op het podium (met zijn benen bungelend in de orkestbak) terwijl een jongere dubbelganger op de scène de rol speelt en ook de tekst lipt. De jonge Maria speelt ook mee in de proloog, alhoewel zij volgens het libretto dan al ontvoerd werd. Ik vond deze oplossing wel geslaagd en het vermijdt allerlei verkleed- en schminksessies om de overgang naar het eerste bedrijf te maken.

De rest van de voorstelling is een aaneenschakeling van even boeiende scènes en het bewijs dat met beperkte middelen toch een interessante enscenering gemaakt kan worden. Dit staat in schril contrast met de quasi-onbeperkte middelen die ter beschikking stonden van Johan Simons in Parijs of Peter Mussbach in Amsterdam eerder dit jaar. Soms zijn het maar kleine zaken, zoals Fiesco die als een blinde Arkel toch zijn waardigheid probeert te behouden of Boccanegra die een papieren bootje vouwt voor de kleine Maria. Soms zijn het extra-dramatische momenten, zoals het moment dat Paolo geëxecutioneerd wordt. Op dat moment spat er bloed tegen de achterzijde van die witte deuren en komt een bebloede Pietro binnen, die blijkbaar de executie uitgevoerd heeft. Voor de ogen van Simone snijdt hij zichzelf dan de keel over... een indringend verwijt aan Simone voor zijn verraad.

Er is wel één belangrijke ongelukkige keuze, namelijk de manier waarop Simone aan zijn einde komt. Normaal gesproken, steft hij aan het trage gif dat Paolo hem toegediend had. Maar we zien nooit een gifbeker, noch het feit dat Simone verzwakt in de loop van het laatste bedrijf... alhoewel er verschillende verwijzingen in het libretto zitten naar de vergiftiging. Het koor wandelt rondjes op het podium en Simone loopt tegen die stroom in op zoek naar Amelia (of is het zijn dode Maria?). Zijn slachtoffers, waaronder Paolo en Pietro, draaien ook mee in deze molen, gekleed in bebloede witte jassen. Het geeft de indruk dat Simone waanzinnig aan het worden is - en daarmee zijn we terug in die hospitaalsfeer van het begin - alhoewel daar geen aanleiding voor is. Op het einde neemt hij plots een flesje gif uit zijn zak, drinkt het uit en stort neer. Je zou natuurlijk kunnen veronderstellen dat hij op deze manier een, weliswaar drastische, stap opzijzet om met Gebriele Adorno, de nieuwe doge met Amelia aan zijn zijde, een nieuw begin te geven aan Genua. Die hele laatste scène met een zelfmoord plegende Boccanegra is op zich wel heel sterk opgebouwd, maar ze hoort niet echt thuis in deze opera.

Op vocaal vlak was het spijtig genoeg niet allemaal even goed. Stefan Adam zingt wel een indrukwekkende Boccanegra, die al meteen in de proloog ontroert als hij over de onvoering van zijn dochtertje vertelt. Ook voor de Raadkamerscène heeft hij de nodige kracht en autoriteit. Zijn Italiaans is wel niet altijd even correct. Janet Harach is een zwakke Amelia. Ze kan soms wel fors uithalen, maar haar stem klapt open en dicht waardoor het continu opbouwen van Verdi's lange frases niet echt overkomt. Fulvio Oberto is een niet altijd even subtiele Gabriele Adorno, maar met zijn uitbundige squillo-rijke stem zorgt hij wel voor een aantal opwindende momenten. Allan Evans lijkt een lokale held te zijn, die onverwacht veel applaus kreeg. Maar voor Fiesco beschikt hij niet meer over de nodige vocale middelen. Hij wobbelt zodanig doorheen de partij dat er amper nog woorden of een duidelijke vocale lijn in die vibrato-wolk te bespeuren valt.

Publicatie: zaterdag 4 november 2006 @ 19:38
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Het sluwe vosje in het Muntpaleis

Christophe Coppens heeft zijn operadebuut gemaakt als regisseur met Het sluwe vosje. Het is op zich wel een mooie en onderhoudende productie geworden, maar één die eigenlijk weinig te maken heeft met Janaceks opera.

Opera, 26-3-2017 8:44
1 opmerking

De Munt 2017-2018

Derde keer, goede keer ? Na pogingen met "Béatrice et Bénédict" en "De gouden haan" zullen de deuren van de Munt in september hopelijk weer openzwaaien met Pinocchio, de nieuwste Boesmans-opera die deze zomer in Aix gecreëerd zal worden.

Toekomstmuziek, 25-3-2017 15:08
1 opmerking

Elias in Antwerpen

Het was gisteren de derde keer dat ik in de nieuwe Koningin Elisabethzaal was. Naast nog een aantal onafgewerkte elementen in de inkomhal is de klimaatinstallatie een belangrijk probleem. Gisteren was het weer snikheet in de zaal... en het is nog maar maart. De opvoering van Mendelssohns Elias door het Collegium Vocale onder leiding van Philippe Herreweghe voldeed ook niet helemaal aan de verwachtingen.

Oratorium, 25-3-2017 8:25
0 opmerkingen

Agrippina in Antwerpen

De Agrippina-productie van Mariame Clément ging vijf jaar geleden in première in Gent. Eindelijk heeft deze productie de weg naar Antwerpen gevonden. Ze hoort nog altijd tot één van de beste producties van Opera Vlaanderen van de afgelopen jaren en is een absolute aanrader... ondanks het vroege beginuur en late einduur.

Opera, 24-3-2017 17:09
0 opmerkingen

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Opera, 22-3-2017 8:57
5 opmerkingen

Matthäus-Passion in het PSK

Ik heb zelden zoveel Nederlands horen spreken in het PSK. De Matthäus-Passion waarin ik gisteren verzeild geraakte, leek meer op een voorstelling voor familie en vrienden van het Octopus Kamerkoor en Le Concert d’Anvers... uiteraard onder de leiding van Bart Van Reyn. De zaal zat ook maar halfvol met allemaal lege balkons.

Oratorium, 18-3-2017 9:27
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in Antwerpen

Het Orchestre Philharmonique Royal de Liège was gisteren te gast in de Koningin Elisabethzaal voor een uitvoering van Hertog Blauwbaards burcht onder leiding van Christian Arming, voorafgegaan door het Adagio uit Mahlers Tiende.

Opera, 12-3-2017 9:43
3 opmerkingen

Pénélope in het PSK

We moeten blij zijn met elke Franse opera die door onze operahuizen geprogrammeerd wordt, zeker als het een onbekend juweeltje als Faurés Pénélope is... zelfs al is het "maar" concertant. Gisteren hoorde ik een uitstekende uitvoering met het Muntorkest onder leiding van Michel Plasson.

Opera, 1-3-2017 16:35
1 opmerking

Lucifer in Antwerpen

Het zou van 1984 geleden zijn - bij de 150ste verjaardag van Peter Benoit - dat Lucifer laatst opgevoerd werd. Gisteren was Benoits oratorium opnieuw te horen in de Koningin Elisabethzaal met deFilharmonie onder leiding van Bart Van Reyn.

Oratorium, 26-2-2017 10:35
0 opmerkingen

Maart 2017

Maart wordt een goedgevulde operamaand. Bij Opera Vlaanderen verhuist Simon Boccanegra naar Gent en hernemen ze in Antwerpen Agrippina in de productie van Mariame Clément die vijf jaar geleden in Gent te zien was. In Luik brengen ze met Jérusalem een Verdi-rariteit, terwijl de Munt een versie van Janaceks Het sluwe vosje opvoert onder de naam "Foxie!"...

Toekomstmuziek, 24-2-2017 18:59
3 opmerkingen