ti guarda dal Grande Inquisitor

Un ballo in maschera in Leipzig

Riccardo Chailly is sinds vorig seizoen de chef-dirigent van het Gewandhausorchester, dat ook in de orkestbak van de Oper Leipzig zit. Chailly zelf dirigeert dit seizoen in Leipzig een reeks concerten en maar één opera. Verleden jaar begon hij zijn muziekdirecteurschap met een nieuwe productie van Un ballo in maschera, die toen ook uitgezonden werd (op Arte, denk ik) en die ondertussen ook al op DVD verschenen is. Ik vond dat zo'n knettergekke productie dat ik die wel eens live wou zien... maar ook omdat Un ballo in maschera in mijn absolute top-tien van favoriete opera's staat

FotoDat knettergekke valt uiteindelijk nogal mee. Het zijn vooral de kostuums van Arnaldo Pomodoro die origineel zijn. Zo draagt Ulrica een soort tule van kippendraad waar houten staken uitsteken. Oscar draagt iets gelijkaardigs tijdens het bal. Het koor draagt allerlei gekke hoedjes, enz. Ondanks die kostuums, is de regie van Ermanno Olmi toch wel redelijk traditioneel, met veel sta-en-zing-momenten, en een paar eigen ideeën. Tijdens de balscène wordt bijvoorbeeld een ballet gedanst op de muziek van de 'banda', waarin heel de opera in het kort uitgebeeld wordt. Voor de moord trekt de Renato-balletdanser - op zijn Siegmunds - een zwaard uit het decor en geeft dit aan de Renato-zanger.

De bezetting was van redelijk niveau, maar met de bijna traditioneel geworden stijlgebreken als het op Verdi-zingen aankomt. Enkel de Oscar van Eun Yee You vond ik echt zwak. Haar coloraturen in "Volta la terrea" waren slordig. Deze aria probeerde ze ook nodeloos te dramatiseren. Mariana Pentcheva vond ik daarentegen wel een schitterende Ulrica. Haar ogen alleen al maken haar angstaanjagend. Maar haar diepe stem waarvoor ze regelmatig in haar borststem duikt, maken haar tot een indrukwekkende Ulrica.

Massimiliano Pisapia - onlangs nog te horen in Roméo et Juliette - heeft een volle en grote lyrische tenorstem. Soms wil ik iets meer spinto-kleuren voor Riccardo, maar het is zeker geen onoverkomelijk iets. Zijn verschillende aria's zijn vaak opwindend, maar hij zingt iets te vaak zonder legato. Het grote duet met Amelia in het tweede bedrijf werd daardoor gehypothekeerd.

Franco Vassallo (Renato) heeft op zich wel een indrukwekkende stem... zolang hij forte zingt. Maar als hij probeert zachter te zingen, verliest zijn stem samenhang. Hij probeert ook iets teveel de showman uit te hangen met zijn hoge noten. Vooral in "Alla vita che t'arride" kwam dat belachelijk over. Tegen het einde van die aria stopte hij even, nam adem en produceerde dan een ongelooflijk luide en lang aangehouden noot... waarna hij de aria afrondde. Die noot past wel degelijk in die aria, maar als hij ze niet kan integreren in de rest dan komt het nogal onnozel over.

Chiara Taigi zou een goede Amelia kunnen worden. Ze heeft de stem, het timbre en de juiste dramatische instincten voor de rol. Het ontbreekt haar vooral nog aan wat stijlgevoel. Ze zingt nauwelijks portamento's, wat mij ongelooflijk stoort in Verdi. Maar los daarvan, was haar "Morrò, ma prima in grazia" wel aangrijpend gezongen.

Wat Riccardo Chailly betreft... zoals je kon verwachten, dirigeert hij een volbloed-Verdi met veel oog voor details. De dreiging, die uit de orkestbak kwam tijdens Ulrica's voorspelling, was te snijden. Het samenzweerderskoor op het einde van het tweede bedrijf kan nogal snel ontaarden in hoempapa, maar Chailly speelde het met een dartelend danstempo wat al een vooraankondiging was van het fatale gemaskerd bal. Ik ben benieuwd welke opera('s) hij volgend seizoen in Leipzig gaat doen...

Publicatie: donderdag 2 november 2006 @ 10:10
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Tisbe in Buxton

Eén van de kenmerken van het Buxton Festival is dat ze ook onbekende of zelden gespeelde opera's opvissen. De "pastorale opera" Tisbe van ene Giuseppe Antonio Brescianello past perfect in dat plaatje.

Opera, 18-7-2018 10:52
0 opmerkingen

Lucy Schaufer in Buxton

In het midden van Engeland, ongeveer 35 km ten zuidoosten van Manchester, ligt Buxton. Sinds 1979 organiseren ze er een festival dat een beetje aanvoelt als het Edinburgh Festival met zowel opera's, kamermuziek als liedrecitals, en er is zelfs een Fringe Festival dat als generale repetitie voor Edinburgh beschouwd wordt. Mijn eerste bezoek aan dit festival begon in het Pavilion Arts Centre met een recital van de mezzo Lucy Schaufer en haar pianist Huw Watkins.

Liedrecital, 17-7-2018 19:24
0 opmerkingen

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
4 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Théâtre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen

De speler in Antwerpen

Opera Vlaanderen sluit het seizoen af met Prokofievs De speler, een opera die in de categorie "rariteiten" valt. Voor mij was het in alle geval de eerste keer dat ik deze opera hoorde.

Opera, 29-6-2018 13:34
2 opmerkingen