ti guarda dal Grande Inquisitor

Tristan und Isolde in De Munt

In het begin van zijn regeerperiode heeft Bernard Foccroule al eens een Tristan und Isolde op het programma gezet. In zijn laatste seizoen komt hij met een nieuwe productie van Yannis Kokkos.

Wat mij betreft had hij zich de moeite van een nieuwe productie kunnen besparen. Die van Kokkos is niet echt beter dan die van Achim Freyer uit 1994. De voorstelling begint nochtans veelbelovend. In het eerste bedrijf wordt het podium gescheiden door een transparant scherm waarop vage videobeelden van water geprojecteerd worden. Achter dat scherm staat nog een gehelde spiegel, wat voor allerlei bijkomende effecten zorgt. Voor de twee andere bedrijven maakt hij hier geen gebruik meer van, maar speelt alles zich af op een open podium met achteraan een stenen muur, die tijdens het liefdesduet nog verstopt zit achter een gewoon gordijn. Ik had hier iets meer inspiratie verwacht van Kokkos.

Foto

Naar verluidt zijn de eerste voorstellingen redelijk wisselvallig verlopen, waarbij de twee titelrollen vervangen moesten worden wegens ziekte. In de voorstelling die ik gisteren zag, was alles blijkbaar terug in orde. John Keyes (Tristan) en Iréne Theorin (Isolde) klonken redelijk gezond en haalden zonder problemen het einde van de voorstelling zonder halverwege vocaal ten onder te gaan. Dat is op zich al een heroïsche prestatie, maar dat is eigenlijk maar het begin. Ik verwacht natuurlijk iets meer.

Een van mijn stokpaardjes, tekstverstaanbaarheid, scoort benedenmaats bij de beide zangers. Ook tekstinterpretatie is zo goed als afwezig... zeker in die grote lappen tekst die voorgedragen wordt, is dat essentieel om potentiële verveling te bekampen. Iréne Theorin beperkt zich tot af en toe wat luider of zachter zingen. Zelfs in het hoogstdramatisch moment als ze over de dood van haar Morold vertelt, gebeurt er niets boeiends, zeker niet als je het vergelijkt met wat Waltraud Meier vorig jaar in Parijs met dat moment deed. Ook "Mild und leise" deed me niets, waardoor de voorstelling met een anti-climax eindigde. Dit betekent niet dat Kazushi Ono niet alle stoppen opentrekt om tot een bulderend slot te komen... waar ik ook zo mijn twijfels bij heb of dit wel het juiste karakter voor een "Liebestod" is.

John Keyes is nauwelijks boeiender. Hij begon wel heel slecht met een gigantisch zwalpend vibrato, maar zijn stem stabiliseerde zich gelukkig redelijk snel. Zijn sterfscène was redelijk slaapverwekkend, maar hij zorgde wel voor de mooiste momenten tijdens het liefdesduet. Bij het begin van "O sink' hernieder" of bij zijn inzet van "So stürben wir, um ungetrennt, ewig einig, ohen End', ..." deed hij verdienstelijke pogingen om piano te zingen en bleef zijn stem toch mooi egaal.

De meer boeiende vocale prestaties kwamen van de "kleinere" rollen, zoals Lilli Paasikivi, die een mooie en homogene Brangäne zong, en Matthew Best die een - weliswaar lispelende - ondersteunende Kurwenal neerzette met een rauwig timbre. Maar ik was - totaal onverwacht - vooral onder de indruk van de König Marke van Franz Hawlata. Zijn monoloog was het enige écht boeiende moment van de voorstelling. Zijn uitspraak is voorbeeldig en hij heeft een mooi ronkende stem. Zijn interpretatie van de rol was echter wel eendimensionaal. In die monoloog doet hij niets meer dan Tristan de mantel uitvegen nadat hij hem met Isolde betrapt heeft. Het verdriet dat hij zijn beste vriend hiermee verliest, wordt volledig genegeerd... terwijl ik het gevoel heb dat hij deze dimensie ook zeker tot zijn recht had kunnen doen komen.

Publicatie: donderdag 26 oktober 2006 @ 19:33
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Robert Holl in Zeist

Gisteren werd de tweede editie van het LiedFestival Zeist afgesloten. Op het podium twee volbloed Schubertianer... Robert Holl en Graham Johnson. Op het programma... Schuberts meesterwerk Winterreise.

Liedrecital, 22-5-2017 17:05
0 opmerkingen

Angelo Pollak en Karola Pavone in Zeist

Vanmiddag stond er een tweede duorecital op het programma van het LiedFestival Zeist met twee jonge zangers... de Oostenrijkse tenor Angelo Pollak en de Italiaanse sopraan Karola Pavone.

Liedrecital, 21-5-2017 23:16
0 opmerkingen

Robert Holl & Co in Zeist (2/2)

Het avondconcert gisteren was een soort "Abendunterhaltung" zoals ze ten tijde van Schubert georganiseerd werden (maar dan zonder puur instrumentale werken) en wat later zou uitgroeien tot de Schubertiades. Op het programma stonden meerstemmige liederen van Haydn, Mozart, Beethoven en Schubert. Een en ander werd enthousiast ingeleid door Maartje van Weegen, tevens ambassadrice van het LiedFestival Zeist.

Liedrecital, 21-5-2017 9:27
0 opmerkingen

Adèle Charvet, Raoul Steffani en Flott in Zeist

Deze namiddag stonden er twee liedrecitals op het programma van het LiedFestival Zeist. Eerst kregen we met de Franse mezzo Adèle Charvet en de Nederlandse bariton Raoul Steffani twee jonge zangers te horen. Ze wonnen vorig jaar respectievelijk het "Internationaal Vocalisten Concours Den Bosch" en het "Grachtenfestival Conservatorium Concours". In de late namiddag was het de beurt aan Dame Felicity en Graham Johnson.

Liedrecital, 20-5-2017 23:09
0 opmerkingen

James Gilchrist in Zeist

Op een festival is er vaak wel één of ander concert waar ik vooraf mijn bedenkingen bij heb. Op het LiedFestival Zeist was dat het geval voor het recital van James Gilchrist en Sholto Kynoch. Mijn verwachtingen werden spijtig genoeg bevestigd...

Liedrecital, 20-5-2017 9:42
0 opmerkingen

Master course voor liedduo's in Zeist

De drie eerste dagen van het LiedFestival Zeist waren gevuld met master classes voor zes liedduo's bestaande uit vier sopranen, twee baritons en uiteraard zes pianisten. Op de vierde dag werd de reeks afgesloten met een slotrecital door vijf van de zes duo's.

Liedrecital, 19-5-2017 21:38
0 opmerkingen

Henk Neven in Zeist

Ik had de Nederlandse bariton Henk Neven uiteraard al eerder gehoord, maar met zijn recital op het LiedFestival Zeist was het de eerste keer dat hij als liedzanger mijn pad kruiste... een ontdekking !

Liedrecital, 18-5-2017 23:24
0 opmerkingen

Robert Holl & Co in Zeist (1/2)

De locatie van het LiedFestival Zeist - een protestantse kerk - heeft Robert Holl geïnspireerd tot een vrij origineel programma met muziek op religieuze teksten voor het tweede recital van het festival.

Liedrecital, 17-5-2017 23:42
0 opmerkingen

Lenneke Ruiten in Zeist

Vorig jaar werd in Zeist een nieuw Liedfestival opgericht met Robert Holl als drijvende kracht. Ik heb dat toen gemist, maar dit jaar ben ik er wél bij in de kerk van de Evangelische Broedergemeente. Het thema dit jaar is "Schubert en zijn voorgangers". Het openingsrecital van Lenneke Ruiten en Thom Janssen paste daar perfect in met liederen van Haydn, Mozart en Schubert.

Liedrecital, 16-5-2017 23:25
0 opmerkingen

Dido and Aeneas in Luik

De Waalse Opéra staat niet echt bekend voor haar programmatie van barokopera's al hebben ze tien jaar geleden wel eens de "comédie-ballet" Le Bourgeois Gentilhomme uitgevoerd. De voorstelling van Dido and Aeneas was gisteren de eerste "echte" barokopera die ik hoorde sinds de meer dan twintig jaar dat ik naar Luik ga.

Opera, 10-5-2017 17:16
0 opmerkingen

Infinite Now in Antwerpen

Shell Shock was een paar jaar geleden de bijdrage van de Munt aan de herdenkingen van de Eerste Wereldoorlog. Opera Vlaanderen doet dit met Infinite now van Chaya Czernowin. Gisteren was de Antwerpse creatie in een - letterlijk - meer dan halflege zaal.

Opera, 1-5-2017 10:09
6 opmerkingen

Mei 2017

Deze maand nemen wij en de Munt eindelijk afscheid van de tent. Dat gebeurt met Aida in een productie van Stathis Livathinos en met een dubbele bezetting. De binnenkoer van de Landcommanderij in Alden Biesen is weer het jaarlijks podium voor de Zomeropera met deze keer Don Pasquale. De laatste cinema-voorstelling van de Met dit seizoen is Der Rosenkavalier waarmee Renée Fleming afscheid neemt van de bühne. Tenslotte wordt in verschillende concertzalen de 70ste verjaardag van Philippe Herreweghe gevierd.

Toekomstmuziek, 29-4-2017 15:47
2 opmerkingen