ti guarda dal Grande Inquisitor

Tristan und Isolde in De Munt

In het begin van zijn regeerperiode heeft Bernard Foccroule al eens een Tristan und Isolde op het programma gezet. In zijn laatste seizoen komt hij met een nieuwe productie van Yannis Kokkos.

Wat mij betreft had hij zich de moeite van een nieuwe productie kunnen besparen. Die van Kokkos is niet echt beter dan die van Achim Freyer uit 1994. De voorstelling begint nochtans veelbelovend. In het eerste bedrijf wordt het podium gescheiden door een transparant scherm waarop vage videobeelden van water geprojecteerd worden. Achter dat scherm staat nog een gehelde spiegel, wat voor allerlei bijkomende effecten zorgt. Voor de twee andere bedrijven maakt hij hier geen gebruik meer van, maar speelt alles zich af op een open podium met achteraan een stenen muur, die tijdens het liefdesduet nog verstopt zit achter een gewoon gordijn. Ik had hier iets meer inspiratie verwacht van Kokkos.

Foto

Naar verluidt zijn de eerste voorstellingen redelijk wisselvallig verlopen, waarbij de twee titelrollen vervangen moesten worden wegens ziekte. In de voorstelling die ik gisteren zag, was alles blijkbaar terug in orde. John Keyes (Tristan) en Iréne Theorin (Isolde) klonken redelijk gezond en haalden zonder problemen het einde van de voorstelling zonder halverwege vocaal ten onder te gaan. Dat is op zich al een heroïsche prestatie, maar dat is eigenlijk maar het begin. Ik verwacht natuurlijk iets meer.

Een van mijn stokpaardjes, tekstverstaanbaarheid, scoort benedenmaats bij de beide zangers. Ook tekstinterpretatie is zo goed als afwezig... zeker in die grote lappen tekst die voorgedragen wordt, is dat essentieel om potentiële verveling te bekampen. Iréne Theorin beperkt zich tot af en toe wat luider of zachter zingen. Zelfs in het hoogstdramatisch moment als ze over de dood van haar Morold vertelt, gebeurt er niets boeiends, zeker niet als je het vergelijkt met wat Waltraud Meier vorig jaar in Parijs met dat moment deed. Ook "Mild und leise" deed me niets, waardoor de voorstelling met een anti-climax eindigde. Dit betekent niet dat Kazushi Ono niet alle stoppen opentrekt om tot een bulderend slot te komen... waar ik ook zo mijn twijfels bij heb of dit wel het juiste karakter voor een "Liebestod" is.

John Keyes is nauwelijks boeiender. Hij begon wel heel slecht met een gigantisch zwalpend vibrato, maar zijn stem stabiliseerde zich gelukkig redelijk snel. Zijn sterfscène was redelijk slaapverwekkend, maar hij zorgde wel voor de mooiste momenten tijdens het liefdesduet. Bij het begin van "O sink' hernieder" of bij zijn inzet van "So stürben wir, um ungetrennt, ewig einig, ohen End', ..." deed hij verdienstelijke pogingen om piano te zingen en bleef zijn stem toch mooi egaal.

De meer boeiende vocale prestaties kwamen van de "kleinere" rollen, zoals Lilli Paasikivi, die een mooie en homogene Brangäne zong, en Matthew Best die een - weliswaar lispelende - ondersteunende Kurwenal neerzette met een rauwig timbre. Maar ik was - totaal onverwacht - vooral onder de indruk van de König Marke van Franz Hawlata. Zijn monoloog was het enige écht boeiende moment van de voorstelling. Zijn uitspraak is voorbeeldig en hij heeft een mooi ronkende stem. Zijn interpretatie van de rol was echter wel eendimensionaal. In die monoloog doet hij niets meer dan Tristan de mantel uitvegen nadat hij hem met Isolde betrapt heeft. Het verdriet dat hij zijn beste vriend hiermee verliest, wordt volledig genegeerd... terwijl ik het gevoel heb dat hij deze dimensie ook zeker tot zijn recht had kunnen doen komen.

Publicatie: donderdag 26 oktober 2006 @ 19:33
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Andrea Chénier in München

Het is amper te geloven dat, toen een paar maanden geleden een nieuwe productie van Andrea Chénier in première ging, dit een creatie was voor München. En regisseur Philipp Stölzl heeft meteen de meest traditionele enscenering denkbaar bedacht, in een reeks poppenhuisdecors van Heike Vollmer.

Opera, 29-7-2017 8:50
2 opmerkingen

Les contes d'Hoffmann in München

Les Contes d'Hoffmann bij de Bayerische Opernfestspiele is een productie van 2011. Opvallend was dat ze de versie met dialogen brachten in plaats van de Giraud-recitatieven. Verder lieten twee van de hoofdrolzangers een week geleden weten dat ze om een of andere reden forfait moesten geven.

Opera, 28-7-2017 9:33
1 opmerking

La favorite in München

Gisteren stond La favorite op het programma van de Bayerische Opernfestspiele. Het is een herneming van een productie eerder dit seizoen, waarin Elina Garanca haar roldebuut maakte... spijtig genoeg in een productie die best zo snel mogelijk vergeten wordt.

Opera, 27-7-2017 9:29
3 opmerkingen

Wiener Blut in München

Gisteren nam de Bayerische Festspiele een snipperdag: het perfecte moment om eens bij de kleine broer op de Gärtnerplatz te gaan kijken en Wiener Blut mee te pikken. Hun theater is al een paar jaar gesloten voor renovatiewerken (en zou in het najaar terug opengaan) en dus werd voor de Strauss-operette uitgeweken naar het juweeltje van het Cuvilliéstheater.

Operette, 26-7-2017 10:06
0 opmerkingen

Oberon in München

Vorige week ging een nieuwe productie van Webers Oberon in première in het Prinzregententheater. Het is een voorstelling die hier en daar toch wat wensen openliet.

Opera, 25-7-2017 10:09
0 opmerkingen

Lady Macbeth in München

Mijn tweede voorstelling bij de Bayerische Opernfestspiele was ook een productie die eerder dit seizoen in première gegaan is. Voor Lady Macbeth uit het district Mtsensk hebben ze Harry Kupfer nog eens naar München gehaald.

Opera, 23-7-2017 10:00
0 opmerkingen

Semiramide in München

De Bayerische Opernfestspiele is altijd een combinatie van oudere producties, hernemingen uit het afgelopen seizoen en premières. David Aldens productie van Semiramide ging eerder dit seizoen in première met een overweldigende bezetting, aangevoerd door Joyce DiDonato. Dezelfde bezetting was ook van de partij op het festival.

Opera, 22-7-2017 9:31
0 opmerkingen

Gerhaher & Williams - Die schöne Magelone

Die schöne Magelone heeft niet dezelfde populariteit of de uitgebreide discografie als bijvoorbeeld een Winterreise of een Dichterliebe. Het is dan ook een leuke verrassing dat plots twee nieuwe opnames verschijnen, met inclusief de gesproken tussenteksten.

CD's, 15-7-2017 10:13
1 opmerking