ti guarda dal Grande Inquisitor

Les Troyens in Parijs

Zes jaar geleden had Gerard Mortier een seizoen rond de Griekse oudheid geprogrammeerd op de Salzburger Festspiele. De blikvanger daarin was Berlioz' Les Troyens in een productie van Herbert Wernicke. Zoals hij al eerder gedaan heeft, recycleert hij nu ook deze productie in Parijs als "nouvelle production"... als hommage aan de vier jaar geleden overleden Herbert Wernicke.

Foto

Aan de productie is uiteraard niets gewijzigd en kent nog altijd dezelfde problemen als in Salzburg... vooral ten gevolge van het eenheidsdecor. Dit is een gebogen witte wand met in het centrum een smalle spleet. Gezien de vele koorbewegingen, zorgt die enige in- en uitgang voor de nodige files. Op dat gedrum na, is het een relatief statische enscenering waarin de "kleuren" zwart en wit overheersen. Dat zwart zit in de kostuums, de Hugo Bossmantels van de Trojanen en de avondkledij in Carthago. De enige kleur is zichtbaar via de handschoenen en vlaggetjes, rood in Troje en blauw in Carthago.

De bezetting is deels dezelfde als in Salzburg (er bestaat trouwens een DVD van) met Deborah Polaski als Cassandre en Didon, en Jon Villars als Enée. Maar ik had echter voor een voorstelling met de alternatieve bezetting gekozen. In deze bezetting werd Cassandre gezongen door Jeanne-Michèle Charbonnet en Yvonne Naef zong Didon. Charbonnet maakte de beste indruk met een mooie gecontroleerde stem. Yvonne Naef heeft een iets helder timbre, maar haar dictie is wat slordiger. In beide gevallen, is de pure klank van hun stem overweldigend mooi. Jon Ketilsson - bekend van de FroSch-Kaiser in de Munt - was een zwakke Enée. Zolang hij zijn stem laag houdt, gaat het nog. Maar de hoge noten worden er pijnlijk uitgeperst. Zijn "Inutiles regrets" was daarenboven saai.

Bij de andere rollen viel vooral de heroïsche Chorèbe van Franck Ferrari op. Bernard Richter (Hylas) zong heel mooi het matrozenlied "Vallon sonore". De donkere stem van Elena Zaremba (Anna) contrasteerde mooi met die van Yvonne Naef... alleen spijtig dat ze onverstaanbaar Frans broebelde. Het was misschien daarom dat ze op het einde boegeroep moest trotseren, alhoewel dat klein bier was in vergelijking met wat Ketilsson moest ondergaan.

Over boegeroep gesproken... het begint stilaan traditie te worden dat Sylvain Cambreling er ook altijd aan moet geloven. Ik vermoed dat er een of andere anti-Cambreling-factie werkzaam is in Parijs. Ik kan me echter niet voorstellen waarom. Hij creëert hoogst originele kleuren (misschien iets té origineel voor de Parisiens) met zijn orkest en het was in de eerste plaats hij die verantwoordelijk was voor het meest ontroerende moment van de hele avond... als Andromache met haar zoon op het podium verschijnt.

Publicatie: woensdag 18 oktober 2006 @ 21:03
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Tisbe in Buxton

Eén van de kenmerken van het Buxton Festival is dat ze ook onbekende of zelden gespeelde opera's opvissen. De "pastorale opera" Tisbe van ene Giuseppe Antonio Brescianello past perfect in dat plaatje.

Opera, 18-7-2018 10:52
0 opmerkingen

Lucy Schaufer in Buxton

In het midden van Engeland, ongeveer 35 km ten zuidoosten van Manchester, ligt Buxton. Sinds 1979 organiseren ze er een festival dat een beetje aanvoelt als het Edinburgh Festival met zowel opera's, kamermuziek als liedrecitals, en er is zelfs een Fringe Festival dat als generale repetitie voor Edinburgh beschouwd wordt. Mijn eerste bezoek aan dit festival begon in het Pavilion Arts Centre met een recital van de mezzo Lucy Schaufer en haar pianist Huw Watkins.

Liedrecital, 17-7-2018 19:24
0 opmerkingen

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
4 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Théâtre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen

De speler in Antwerpen

Opera Vlaanderen sluit het seizoen af met Prokofievs De speler, een opera die in de categorie "rariteiten" valt. Voor mij was het in alle geval de eerste keer dat ik deze opera hoorde.

Opera, 29-6-2018 13:34
2 opmerkingen