ti guarda dal Grande Inquisitor

Tosca in Antwerpen

Vorig seizoen werd in Covent Garden de oude Zeffirelli-Callas-productie van Tosca na meer dan veertig jaar vervangen door een nieuwe. Zo oud is die van de Vlaamse Opera nog niet. Maar ik vermoed dat deze productie uit 1991 toch de oudste productie is die nog ergens in de Belgische operahuizen in het repertoire zit. Het was trouwens ook een van de eerste operaproducties die ik indertijd ooit zag.

Vijftien jaar geleden, maakte de Vlaamse Opera furore met haar Puccini-cyclus met de tandem Carsen-Varviso als de artistieke krachten achter het project. Robert Carsen was deze keer niet meer lijfelijk aanwezig, maar Silvio Varviso is er nog steeds bij. Hij werd wel tot aan het dirigeerplatform begeleid en na de voorstelling kwam hij niet meer op het podium, maar nam hij het overweldigend applaus in de orkestbak van de Stadsschouwburg in ontvangst, staand temidden van "zijn" orkest.

Foto

De theater-in-theater-enscenering is ondertussen wel al bekend. Het eerste bedrijf speelt zich af in de theaterzaal voor het gesloten doek... wat de talloze verwijzingen naar de kerk in het libretto wel enigszins belachelijk maakt. Het tweede bedrijf speelt zich aan de achterzijde van het brandscherm af, waar ook het laatste bedrijf plaatsgrijpt. Uiteindelijk gaat het brandscherm open en stort Tosca zich stage-divend in de dood.

De kurkdroge akoestiek van de Antwerpse Stadsschouwburg zal wel altijd een probleem blijven. De zweterige temperatuur was ook hoogst onaangenaam... en de meeste zangers waren van matig niveau.

Vooral Brandon Jovanovich was even ontgoochelend als Cavaradossi als Don José. Hij duwt langs onder op al zijn hogere noten, wat niet echt juist aanvoelt. Maar veel erger is, is dat hij oersaai is. "Recondita armonia" was expressieloos en ongeïnteresseerd gezongen. Het klonk net hetzelfde zoals zijn afscheidsaria "E lucevan le stelle", terwijl hij dan toch in een iets andere situatie verkeert. De "Vittoria"-uitbarsting was weliswaar luid, maar zonder squillo... wat op dat moment absoluut essentieel is.

Francesca Patané is een interessantere Tosca-vertolkster. Ze heeft veel metaal in haar stem, die in de hoogte de vorm van glanzend staal aanneemt. Maar afgezien van haar hoogte is de rest van haar stem versleten met een groot gapend gat in de lagere helft die moeilijk over of door het orkest geraakt. Maar ze probeert wel een en ander te compenseren door haar vertolking, zij het dat ze willekeurige klinkers zingt die niet noodzakelijk voorkomen in het bedoelde woord.

Daardoor blijft enkel Stephen Kechulius over om de zaak te redden... en wat mij betreft doet hij dat ook. Zijn Scarpia is genuanceerd en met een homogeen klinkende stem gezongen. Zijn eerdere vertolking van Iago in de Vlaamse Opera herkennen we hier ook. In de openingsscène van het tweede bedrijf bouwt hij met "Sapore la conquista violenta" op als een soort "Credo". Hij doet daarbij geen extreme zaken, maar die beheerste berekening maakt hem nog gevaarlijker en angstaanjagender. Ook in zijn scène met Tosca behoudt hij de koele controle en slechts op een paar momenten is er enig venijn merkbaar. Zoals vaak in deze opera werd daardoor het tweede bedrijf tot het sterke hoogtepunt.

Maar wie nog geen kaartjes heeft, gaat best naar Gent... tenzij je van sauna's houdt.

Publicatie: maandag 18 september 2006 @ 20:41
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Benjamin Appl - Heimat

De nieuwste CD van bariton Benjamin Appl en pianist James Baillieu is thematisch opgebouwd met als titel "Heimat" en liederen van een dozijn verschillende componisten.

CD's, 17-6-2017 9:05
0 opmerkingen

Matthias Goerne - Einsamkeit

De afgelopen jaren heeft Matthias Goerne de wereld van het Schubert-lied verkend met elf CD's. Nadien was er sprake van een gelijkaardig Schumann-project met vijf of zes CD's. Ik veronderstel dat de CD "Einsamkeit", met Markus Hinterhäuser aan de piano, de eerste in deze reeks is...

CD's, 14-6-2017 18:04
0 opmerkingen

Natalie Dessay - Schubert

Natalie Dessay zingt al een tijdje geen opera's meer, maar met haar meest recente opnames richt ze zich meer op het Lied- en Mélodie-repertoire. Nu heeft ze zelfs een poging ondernomen om Schubert te zingen. Philippe Cassard is haar "partner in crime".

CD's, 8-6-2017 18:57
4 opmerkingen

Der Vampyr in Koblenz

Der Vampyr is een opera die ik enkel van opnames ken en al een eeuwigheid op mijn verlanglijstje staat om eens live te zien. Marschners opera lijkt echter aan een opmars bezig te zijn: na producties in de Komische Oper Berlin en Genève dit seizoen is er nu ook één dichter bij huis... in het charmante Stadttheater van Koblenz.

Opera, 5-6-2017 9:06
0 opmerkingen

Attila in Bonn

Sinds een paar jaar programmeert de opera van Bonn elk seizoen een vroege Verdi-opera. Vorig jaar was dat bijvoorbeeld Jérusalem, dit jaar brengen ze Attila. Het was opvallend dat ze de voorstelling speelden zonder pauze, waarschijnlijk om te vermijden dat de halve zaal het halverwege aftrapt...

Opera, 4-6-2017 9:42
1 opmerking

Aida in het Muntpaleis

Ik heb deze week met veel plezier afscheid genomen van het Muntpaleis, oftwel "de tent". De laatste Muntproductie op verplaatsing was de kaskraker Aida in een regie van Stathis Livathinos.

Opera, 1-6-2017 17:05
2 opmerkingen

Juni 2017

De opera van Luik sluit het seizoen af met een herneming van Otello, terwijl Opera Vlaanderen het zelden uitgevoerde Sadko opvoert... spijtig genoeg enkel in Gent.

Toekomstmuziek, 27-5-2017 16:33
0 opmerkingen