ti guarda dal Grande Inquisitor

Die Entführung aus dem Serail in De Munt

De Munt begint haar seizoen met een herneming van hun oude productie - ze dateert van 1999 - van Die Entführung aus dem Serail, in de regie van Christof Loy. Twee nieuwe bezettingen wisselen elkaar af. Enkel Christoph Quest (Bassa Selim) en Jaco Huijpen (Osmin) waren er in 1999 ook al bij.

Foto

Toen ik deze productie zeven jaar geleden voor de eerste keer zag, was ik er niet echt van onder de indruk. Ook nu nog, vind ik het een degelijke regie, maar ook niet echt meer. Volgens het programmaboek, ziet Christof Loy Die Entführung aus dem Serail als een voorafspiegeling van Cosi fan tutte. Maar daar is uiteindelijk niet veel van te merken in zijn regie. Konstanze is zo standvastig als de Fiordiligi van het eerste bedrijf. Blonchen flirt wel met Osmin, maar ze komt toch ook nooit in de verleiding.

FotoVooral de eerste bezetting is van een hoog niveau. Pavol Breslik kennen we nog van zijn Ferrando en met zijn Belmonte gaat hij ook in deze voorstelling met de eer lopen. Zijn stembeheersing is fenomenaal, elke noot wordt perfect geplaatst en gedragen, waardoor subtiele crescendo's vanzelfsprekend klinken. In "Wenn der Freude Tränen fliessen" lijkt hij amper te moeten ademen. Zijn Mozart-stijl ligt in de lijn van de grote historische Mozarttenoren, waarbij je je nooit afvraagt of hij het wel gaat halen... puur genieten.

Marlis Petersen is ook een indrukwekkende Konstanze. Ze heeft wel haar eerste aria "Ach ich liebte" nodig om op dreef te geraken, vooral haar coloraturen klinken dan nog wat hard en met veel luchtpauzes. Maar "Martern aller Arten" was een sterk staaltje vocaal vuurwerk met veel expressie, enkel haar triller mocht nog wat geprononceerder zijn. Ondanks haar vocale mogelijkheden kon ze me toch nooit ontroeren... zelfs haar grote treuraria "Traurigkeit ward mir zum Lose" kwam emotieloos over.

Het "serieuze" koppel van de tweede bezetting staat een stapje lager, maar is toch nog altijd goed. Blagoj Nacoski maakt wel een veelbelovende entrée, maar zijn nasaal geluid stoort me. Voor de rest klinkt het allemaal wat minder glad, met minder legato en hier en daar zijn er ook een paar haperingen. Rachel Harnisch is wel een mooie Konstanze. Ze heeft een jeugdige stem die enkel voor de allerhoogste noten moeilijk klinkt.

Na haar desastreuze Valencienne, moet ik mijn mening over Hendrickje Van Kerckhove enigszins aanpassen. Haar Blondchen is charmant en heeft karakter. Haar stem klinkt ook veel beter in deze rol. De tweede Blonchen, Alexandra Lubchansky, heeft een iets rondere stem en haar hoogte is vrijer en zekerder. Maar in de dialogen broebelt ze iets onverstaanbaars Duitsachtigs.

Peter Marsh zingt Pedrillo in beide bezettingen. Toen hij aan "Frisch zum Kampfe" begon, dacht ik... weer een bulderende Amerikaanse tenor. Maar met "In Mohrenland gefangen war ein Mädel" bleek hij toch ook te kunnen nuanceren en wisselde hij - op humoristische manier - forte en piano af.

De twee Nederlandse bassen Jaco Huijpen en Harry Peeters zijn van vergelijkbaar niveau. Ik vond Harry Peeters een iets betere Osmin, enerzijds omdat zijn lage noten marginaal beter zijn en omdat hij een zwarter timbre heeft, wat beter bij de rol van de harembewaker past.

Publicatie: zondag 17 september 2006 @ 10:35
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Parijs 2018-2019

Met drie operahuizen is Parijs één van de drukkere operasteden van Europa. De Opéra National de Paris heeft volgend seizoen weer een uitgebreide programmatie, weliswaar met een paar regisseurs die ik probeer te vermijden... De Opéra Comique is voorlopig iets minder interessant dan in de voorgaande seizoenen.

Toekomstmuziek, 20-8-2018 18:01
1 opmerking

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
2 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen