ti guarda dal Grande Inquisitor

Giulio Cesare - William Christie

Vorige zomer was Handels Giulio Cesare dé succesproductie van het Glyndebourne Festival. Vanaf deze week hernemen ze daar die productie met een grotendeels nieuwe bezetting, maar uit de voorstellingen van verleden jaar werden een paar DVD's gedestilleerd.

FotoHet succes van deze productie stoelt op enerzijds een fantastische bezetting onder leiding van William Christie, die het Orchestra of the Age of Enlightenment dirigeert, en anderzijds een onderhoudende productie zoals we die van David McVicar kunnen verwachten.

Op één van de drie DVD's staat een documentaire met als titel "Entertainment is not a Dirty Word". Het geeft al aan wat voor productie McVicar gemaakt heeft... alhoewel het niet allemaal puur entertainment is. Zoals gewoonlijk volgt hij het ritme van de muziek in zijn enscenering. Hij combineert terughoudende en verstilde scènes, zoals het slotduet van het eerste bedrijf tussen Cornelia en Sesto, met spektakelstukken... bijna al de aria's van Cleopatra vallen daaronder.

In zijn enscering mengt hij verschillende invloeden. In het decor herkennen we een baroktheater. Met verschillende prosceniumbogen wordt het perspectief gecreëerd. Er is zelfs een barokke zeemachinerie aanwezig. De kostuums dateren van het einde van de 19e eeuw, toen Egypte nog een Britse kolonie was. Tenslotte zijn er de Bollywoodinvloeden, die hun weerslag vinden in de talloze dansen en choreografieën (van de "bewegingsregisseur" Andrew George) die vooral Cleopatra tijdens haar aria's te dansen krijgt.

Danielle de Niese zong die rol van Cleopatra (oorspronkelijk was Rosemary Joshua voorzien). Wat ze presteert, is onwaarschijnlijk. Zowel tijdens haar eerste aria "Non disperar, chi sa" als haar laatste aria "Da tempeste il legno infranto" doet ze allerlei dansroutines terwijl ze ook nog een reeks coloraturen moet afvuren. Soms lijken de bewegingen meer op een stewardess die de veiligheidsvoorschriften uitlegt, maar het is wel indrukwekkend en zeer onderhoudend. Zelfs "V'adore, pupille" wordt verlevendigd door ingestudeerde armbewegingen. Maar daarnaast zijn er ook de intiemere momenten, zoals "Se pietà" op het einde van het tweede bedrijf of het beroemde "Piangerò la sorte mia". Ze zingt deze laatste aria niet als een zuiver lamento. Er is een constante ondertoon van haat waarneembaar... er wordt zelfs een demonische lach tussengegooid. Tenslotte, als ze de sensualiteit van een zijden laken illustreert tijdens "Venere bella", wordt het duidelijk waarom de Telegraph haar als "soprano sex kitten" omschreef...

Haar Giulio Cesare is Sarah Connolly. Zowel dramatisch als vocaal is ze een overtuigende Cesare... ze ziet er zelfs mannelijk uit. Cesare's aria's zijn een stuk rustiger geregisseerd, alhoewel "Va tacito nascosto" ook een klein choreografietje meekrijgt. Connolly straalt ook de nodige autoriteit van een keizer uit en zingt een mooie "Se in fiorito ameno prato", terwijl de violist mee op het podium staat om de echo-effecten nog duidelijker te maken. In fel contrast daarmee staat de snelle en heroïsche aria "Al lampo dell'armi". Ze vuurt de coloraturen in sneltreinvaart af, zonder over haar tong te struikelen en zonder dat de individuele noten onduidelijk worden.

Cornelia is de meest tragische rol van de opera... haar man Pompeo werd door Tolomeo onthoofd. Haar aria's zijn de grote rustpunten in deze productie en worden met heel weinig middelen in beeld gebracht. Patricia Bardon geeft uiting aan haar verdriet in "Priva son d'ogni conforto", en bewaart haar waardigheid in "Nel tuo seno, amico sasso". Heel anders is de reactie van Sesto, haar zoon, die constant uit is op wraak. Angelika Kirchschlager is een onverwachte keuze, aangezien ze niet echt bekend is omwille van haar barokvertolkingen. Maar Sesto's wraakgevoelens krijgen een intense uitdrukking in "Svegliatevi nel core" en in "L'angue offeso mai riposa" klinkt ze heel vastberaden. McVicar lijkt wel niet veel inspiratie te hebben voor Sesto. Want Kirchschlager zingt zowat elke aria terwijl ze op haar knieën zit, meestal houdt ze ook nog een pistool voor zich uitgestrekt. Spijtig dat deze rol nogal eendimensionaal ingevuld werd.

Christopher Maltman zingt de relatief kleinere rol van Achilla. Als "bad guy" uit de entourage van Tolomeo, komt hij hatelijk en zelfs weerzinwekkend over, wat een perfecte vertolking is van deze rol. De rollen van Tolomeo en Nireno worden respectievelijk door de contratenors Christophe Dumaux en Rachid Ben Abdeslam gezongen. Ook zij zetten een overtuigende vertolking neer... alhoewel ik de klank van een contratenor lachwekkend blijf vinden in een dramatische rol als die van Tolomeo.

Publicatie: dinsdag 1 augustus 2006 @ 8:46
Rubriek: DVD's

Recent RSS feed

Het sluwe vosje in het Muntpaleis

Christophe Coppens heeft zijn operadebuut gemaakt als regisseur met Het sluwe vosje. Het is op zich wel een mooie en onderhoudende productie geworden, maar één die eigenlijk weinig te maken heeft met Janaceks opera.

Opera, 26-3-2017 8:44
1 opmerking

De Munt 2017-2018

Derde keer, goede keer ? Na pogingen met "Béatrice et Bénédict" en "De gouden haan" zullen de deuren van de Munt in september hopelijk weer openzwaaien met Pinocchio, de nieuwste Boesmans-opera die deze zomer in Aix gecreëerd zal worden.

Toekomstmuziek, 25-3-2017 15:08
1 opmerking

Elias in Antwerpen

Het was gisteren de derde keer dat ik in de nieuwe Koningin Elisabethzaal was. Naast nog een aantal onafgewerkte elementen in de inkomhal is de klimaatinstallatie een belangrijk probleem. Gisteren was het weer snikheet in de zaal... en het is nog maar maart. De opvoering van Mendelssohns Elias door het Collegium Vocale onder leiding van Philippe Herreweghe voldeed ook niet helemaal aan de verwachtingen.

Oratorium, 25-3-2017 8:25
0 opmerkingen

Agrippina in Antwerpen

De Agrippina-productie van Mariame Clément ging vijf jaar geleden in première in Gent. Eindelijk heeft deze productie de weg naar Antwerpen gevonden. Ze hoort nog altijd tot één van de beste producties van Opera Vlaanderen van de afgelopen jaren en is een absolute aanrader... ondanks het vroege beginuur en late einduur.

Opera, 24-3-2017 17:09
0 opmerkingen

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Opera, 22-3-2017 8:57
5 opmerkingen

Matthäus-Passion in het PSK

Ik heb zelden zoveel Nederlands horen spreken in het PSK. De Matthäus-Passion waarin ik gisteren verzeild geraakte, leek meer op een voorstelling voor familie en vrienden van het Octopus Kamerkoor en Le Concert d’Anvers... uiteraard onder de leiding van Bart Van Reyn. De zaal zat ook maar halfvol met allemaal lege balkons.

Oratorium, 18-3-2017 9:27
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in Antwerpen

Het Orchestre Philharmonique Royal de Liège was gisteren te gast in de Koningin Elisabethzaal voor een uitvoering van Hertog Blauwbaards burcht onder leiding van Christian Arming, voorafgegaan door het Adagio uit Mahlers Tiende.

Opera, 12-3-2017 9:43
3 opmerkingen

Pénélope in het PSK

We moeten blij zijn met elke Franse opera die door onze operahuizen geprogrammeerd wordt, zeker als het een onbekend juweeltje als Faurés Pénélope is... zelfs al is het "maar" concertant. Gisteren hoorde ik een uitstekende uitvoering met het Muntorkest onder leiding van Michel Plasson.

Opera, 1-3-2017 16:35
1 opmerking

Lucifer in Antwerpen

Het zou van 1984 geleden zijn - bij de 150ste verjaardag van Peter Benoit - dat Lucifer laatst opgevoerd werd. Gisteren was Benoits oratorium opnieuw te horen in de Koningin Elisabethzaal met deFilharmonie onder leiding van Bart Van Reyn.

Oratorium, 26-2-2017 10:35
0 opmerkingen

Maart 2017

Maart wordt een goedgevulde operamaand. Bij Opera Vlaanderen verhuist Simon Boccanegra naar Gent en hernemen ze in Antwerpen Agrippina in de productie van Mariame Clément die vijf jaar geleden in Gent te zien was. In Luik brengen ze met Jérusalem een Verdi-rariteit, terwijl de Munt een versie van Janaceks Het sluwe vosje opvoert onder de naam "Foxie!"...

Toekomstmuziek, 24-2-2017 18:59
3 opmerkingen