ti guarda dal Grande Inquisitor

Mosè in Egitto in Bad Wildbad

Alle operafans zullen wel weten dat elke zomer in Pesaro een Rossini-festival plaatsvindt. Minder bekend is dat er nog een Rossini-festival bestaat, dat een stuk dichterbij (en goedkoper) is. In Bad Wildbad - een kuuroord in het Zwarte Woud, een vijftigtal kilometer ten zuidwesten van Stuttgart - zijn ze dit jaar toch ook al aan hun 18e seizoen bezig. Het heeft zelfs de bijnaam "het Pesaro van het Noorden" gekregen.

Naast twee opera's van Rossini en twee opera's van zijn tijdgenoten is er ook een "Akademie BelCanto" waar jonge zangers les krijgen van o.a. Raùl Giménez en Alberto Zedda. De eerste voorstelling die ik zag, was het opera-oratorium - oftewel 'azione tragico-sacra' - Mosè in Egitto in het Kurhaus. Antonino Fogliani, die onlangs nog Cosi in Luik dirigeerde, stond aan het hoofd van de Württembergische Philharmonie Reutlingen. De zaal van het Kurhaus heeft een rechthoekige vorm. Ik vermoed dat het vroeger het zwembad was, toen in dit gebouw nog effectief gekuurd werd. Er zijn ongeveer 400 plaatsen en geen orkestbak. Het orkest zit op hetzelfde niveau als de vijf eerste rijen.

Mosè in Egitto bestaat in verschillende versies. Twee jaar geleden was bijvoorbeeld de Franse versie Moïse et Pharaon te horen in het PSK. In Wildbad werd de kritische uitgave van de Fondazione Rossini uitgevoerd, die elementen uit de twee Italiaanse versies van 1818 en 1819 combineert.

Het was een semi-scenische uitvoering, die vormgegeven werd door Jochen Schönleber, die tevens de intendant is van het festival. Dat "semi-scenisch" moet wel zeer ruim begrepen worden. Er wordt zonder partituur gezongen, het volledige podium wordt gebruikt en de interactie tussen de zangers heeft de dimensies van een volwaardige regie. Het enige dat ontbreekt zijn grote decors en kostuums. Alhoewel... als het ontbreken van decors en/of het gebruik van hedendaagse kostuums een kenmerk is, dan zouden veel ensceneringen als semi-scenisch betiteld kunnen worden. Er is echter wel één decorelement. Er loopt een metalen brug dwars over het podium, met daaraan twee verschuifbare trappen. Die trappen worden ook ingezet om het scheiden van de Rode Zee uit te beelden.

Bij de zangers vinden we uiteraard geen Pesaro-namen zoals Florez, Bonfadelli of Barcellona, maar toch zangers die niet onbekend zijn in Pesaro en overwegend van een meer dan behoorlijk niveau zijn... vooral dan de twee bassen (Mozes en de Farao) en de twee sopranen (Elcia en Amaltea).

Lorenzo Regazzo is bij ons ook geen onbekende (meest recent als Leporello in de Munt). Als Mozes is hij een krachtige vertolker. In het eerste bedrijf had hij zijn draai nog niet gevonden, maar dat gold voor zowat iedereen. Vanaf het tweede bedrijf zingt hij op een ander niveau... zijn waarschuwingen aan het Egyptische volk stromen de zaal in met grote gelijkmatige golven. Het beroemde gebed "Dal tuo stellato soglio" was een ontroerend hoogtepunt. De andere bas - Wojtek Gierlach als de Farao - is totaal anders. Hij fraseert minder natuurlijk dan Regazzo, zijn intonatie is soms een probleem en hij klinkt vaak monochroom. De klank op zich is wel mooi en glad. En confrontatiescènes tussen twee bassen zijn altijd om van te smullen... ook hier.

Een Rossini-opera kan uiteraard niet zonder tenors... in dit geval zelfs drie stuks. De grootste rol is die van Osiride, de zoon van de farao. Filippo Adami heeft een mooie middenstem, maar ook die typische, niet erg attractieve, Rossiniaanse hoogte, inclusief mekkerende coloraturen.

Bij de twee sopranen heeft Akie Amou de mooiste, en Rossella Bevaqua de meest interessante stem. Bevaqua zong de rol van Amaltea, de vrouw van de farao. Haar stem schettert soms en als ze in de hoogte forte zingt klinkt ze als een tram die een noodstop uitvoert. Maar haar grote aria "La pace mia smarrita" is fantastisch, met veel expressie en dramatische inleving gebracht en met de nodige ontroerende momenten. Akie Amou zong de rol van Elcia, de Hebreeuwse geliefde van Osiride. In het begin vond ik haar maar saai. Vooral de duetten met Osiride konden me amper bekoren... alhoewel dat ook grotendeels met Adami te maken had. Maar eenmaal ze zich afkeert van Egypte en voor God kiest, valt haar pure klankschoonheid op en zingt ze met emotionele frasering zonder de hysterische toer op te gaan. Samen met Regazzo was zij voor mij de duidelijke ster van de avond.

Publicatie: donderdag 13 juli 2006 @ 11:21
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Otello in Luik

Terwijl de blogosphere gonst over het Otello-debuut van Jonas Kaufmann, herneemt de Waalse Opéra hun Otello-productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Zes jaar geleden hadden we Fabio Armiliato en Giovanni Meoni in de hoofdrollen... dat niveau wordt nu totaal niet gehaald.

Opera, 28-6-2017 17:40
0 opmerkingen

Das Rheingold in Düsseldorf

De vorige Ring-cyclus van de "Oper am Rhein" dateert al van 1990-1991. Na meer dan 25 jaar moeten ze gedacht hebben dat het tijd was voor iets nieuws en kreeg regisseur Dietrich W. Hilsdorf de opdracht voor een nieuwe productie. Das Rheingold ging vorige week in première.

Opera, 26-6-2017 18:49
0 opmerkingen

Elena Sancho Pereg in Düsseldorf

De Spaanse sopraan Elena Sancho Pereg en pianist Stephen Harrison gaven vanmorgen een liedrecital in de foyer van het Dusseldorfse operahuis. Op het programma stonden Duitse en Spaanse liederen.

Liedrecital, 25-6-2017 17:06
0 opmerkingen

Geschichten aus dem Wiener Wald in Hagen

Het is niet veel nieuwe opera's gegeven. Amper drie jaar na de creatie bij de Bregenzer Festspiele is Geschichten aus dem Wiener Wald van HK Gruber al aan zijn derde productie toe. Na Bregenz, het Theater an der Wien en de Komische Oper Berlin sluit het Stadttheater Hagen zijn seizoen ermee af. Het is tevens de afscheidsproductie van intendant Norbert Hilchenbach, die tevens tekende voor de regie.

Opera, 25-6-2017 8:48
0 opmerkingen

Sadko in Gent

Sadko is één van die opera's die ik enkel ken van opnames en dan vooral van de drie aria's van de drie vreemde kooplui. De opera van Nikolai Rimski-Korsakov is een echte rariteit, zelfs in Rusland zijn er de afgelopen vijf jaar maar vijf producties van terug te vinden en geen enkele buiten Rusland. Daarvoor alleen al verdient Opera Vlaanderen de nodige lof.

Opera, 23-6-2017 17:12
6 opmerkingen

Benjamin Appl - Heimat

De nieuwste CD van bariton Benjamin Appl en pianist James Baillieu is thematisch opgebouwd met als titel "Heimat" en liederen van een dozijn verschillende componisten.

CD's, 17-6-2017 9:05
0 opmerkingen

Matthias Goerne - Einsamkeit

De afgelopen jaren heeft Matthias Goerne de wereld van het Schubert-lied verkend met elf CD's. Nadien was er sprake van een gelijkaardig Schumann-project met vijf of zes CD's. Ik veronderstel dat de CD "Einsamkeit", met Markus Hinterhäuser aan de piano, de eerste in deze reeks is...

CD's, 14-6-2017 18:04
0 opmerkingen

Natalie Dessay - Schubert

Natalie Dessay zingt al een tijdje geen opera's meer, maar met haar meest recente opnames richt ze zich meer op het Lied- en Mélodie-repertoire. Nu heeft ze zelfs een poging ondernomen om Schubert te zingen. Philippe Cassard is haar "partner in crime".

CD's, 8-6-2017 18:57
4 opmerkingen

Der Vampyr in Koblenz

Der Vampyr is een opera die ik enkel van opnames ken en al een eeuwigheid op mijn verlanglijstje staat om eens live te zien. Marschners opera lijkt echter aan een opmars bezig te zijn: na producties in de Komische Oper Berlin en Genève dit seizoen is er nu ook één dichter bij huis... in het charmante Stadttheater van Koblenz.

Opera, 5-6-2017 9:06
0 opmerkingen

Attila in Bonn

Sinds een paar jaar programmeert de opera van Bonn elk seizoen een vroege Verdi-opera. Vorig jaar was dat bijvoorbeeld Jérusalem, dit jaar brengen ze Attila. Het was opvallend dat ze de voorstelling speelden zonder pauze, waarschijnlijk om te vermijden dat de halve zaal het halverwege aftrapt...

Opera, 4-6-2017 9:42
1 opmerking

Aida in het Muntpaleis

Ik heb deze week met veel plezier afscheid genomen van het Muntpaleis, oftwel "de tent". De laatste Muntproductie op verplaatsing was de kaskraker Aida in een regie van Stathis Livathinos.

Opera, 1-6-2017 17:05
2 opmerkingen

Juni 2017

De opera van Luik sluit het seizoen af met een herneming van Otello, terwijl Opera Vlaanderen het zelden uitgevoerde Sadko opvoert... spijtig genoeg enkel in Gent.

Toekomstmuziek, 27-5-2017 16:33
0 opmerkingen