ti guarda dal Grande Inquisitor

Don Giovanni in Zürich

Ongeveer een maand geleden ging een nieuwe productie van Don Giovanni in Zürich in première. Ook deze productie werd nu hernomen in het kader van de Zürcher Festspiele met Franz Welser-Möst in de orkestbak. In het programmboek geeft de regisseur Sven-Eric Bechtolf allerlei argumenten waarom Mozarts opera onregisseerbaar is... maar dat weerhoudt hem er toch niet van om een poging te wagen.

Hij plaatst de handeling in een balzaal met parketvloer, gouden coulissen met art-déco-golfversieringen, een bar en een aantal floeren zetels. De verschillende feesten volgen elkaar op, te beginnen met het feest waarop de Commendatore vermoord wordt. Het huwelijksfeest van Zerlina en Masetto lijkt wel op een proms-bal. Zerlina en het vrouwenkoor komen swingend in groep op, gevolgd door Masetto en het vingerknippende mannenkoor... het lijkt wel een scène uit "Grease". Op het bal bij Don Giovanni wordt lustig getwist en andere line dances uit de jaren '60s opgevoerd. Bechtolf legt - zeker in het eerste bedrijf - sterk de nadruk op het giocoso-aspect, waardoor dit één van de meest humoristische Don Giovanni's is die ik ooit gezien heb.

In deze feestelijke sfeer passen geen kerhof met "levend" standbeeld of hellentocht voor Don Giovanni. Voor het eerste probleem bestaat de oplossing uit een Afrikaans voodoo-beeld dat door de geliefde (?) van de Commendatore op en af het podium gedragen wordt. Ik vond het een wat zwakke oplossing, die aangeeft dat er toch iets schort aan het concept... alhoewel 90% van de productie me wel kon overtuigen. Don Giovanni sterft gewoon op de scène en laat daarbij een stapel cadeautjes achter voor de slotscène: een rozenkrans voor Donna Elvira, een cocktail shaker voor Leporello en een fruitpers voor Zerlina en Masetto... waarmee ze hun nieuwe leven kunnen aanvatten.

Als anekdote... tijdens de "Viva la libertà"-scène deelt Don Giovanni vlaggetjes uit aan de drie gemaskerden... vlaggetjes van Zwitserland, Portugal en Duitsland, terwijl hij zelf met een grote Italiaanse vlag stond te zwaaien. Het was ongetwijfeld een verwijzing naar het WK voetbal... waarvan de kleine halve finale een half uur later zou beginnen en op groot scherm voor het operahuis werd uitgezonden. De operavoorstelling zelf werd trouwens ook live uitgezonden op groot scherm, maar die moest uitwijken naar het Münsterhof.

FotoDe Don Giovanni van Simon Keenlyside is natuurlijk al gekend van zijn optredens in De Munt. In Zürich haalt hij ook allerlei toeren uit. In de eerste scène komt hij, over zetels springend, het podium opgestormd. Hij doet allerlei gevaarlijke zaken met messen (naar verluidt heeft hij zich in een eerdere voorstelling daarbij lelijk gesneden). Verder werpt hij stukjes fruit vanop een afstand in champagneglazen en doet hij halsbrekende pirouettes op de smalle toog van de bar... dit moet ooit slecht aflopen, vrees ik.

Op vocaal vlak kent deze rol nog maar weinig geheimen voor hem en moet hij niet meer nadenken over hoe hij een en ander moet zingen, zodat hij zich 100% kan richten op interpretatie. Alles klinkt natuurlijk en ongecompliceerd. Hij zong de Serenade met een verleidelijk mezza voce, de recitatieven zitten vol gedetailleerde inkleuringen en stemwendingen, alleen de Champagne-aria blijft nog lastig.

De andere mannelijke rollen waren ook uitmuntend bezet. Alfred Muff zingt een imposante Commendatore met een stem die klinkt als een klok. Don Ottavio lijkt wel een toekomstige Commendatore. Piotr Beczala zingt de rol met een grote, ruime stem. Zijn twee aria's stellen weinig problemen, met een origineel versierde "Dalla sua pace". Anton Scharinger begint redelijk monotoon aan Leporello. Maar elke scène groeit zijn stem, zowel vocaal als interpretatief... daarom dat het spijtig was dat de Cataloogaria zo vroeg in de opera komt.

Aan de vrouwelijke kant was het minder goed gesteld. Enkel Martina Janková is een goede Zerlina. Malin Hartelius heeft ook een Zerlina-stem en is nog niet klaar om nu al Donna Elvira te zingen. Het klinkt allemaal mooi, maar de stem is een maat te klein en in de dramatische momenten - zoals in "Mi tradi" - schiet ze schromelijk te kort. Eva Mei is een saaie en kleurloze Donna Anna. Zelfs in "Or sai chi l'onore" kon ze me niet ontroeren.

Publicatie: zondag 9 juli 2006 @ 11:49
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Das Rheingold in Düsseldorf

De vorige Ring-cyclus van de "Oper am Rhein" dateert al van 1990-1991. Na meer dan 25 jaar moeten ze gedacht hebben dat het tijd was voor iets nieuws en kreeg regisseur Dietrich W. Hilsdorf de opdracht voor een nieuwe productie. Das Rheingold ging vorige week in première.

Opera, 26-6-2017 18:49
0 opmerkingen

Elena Sancho Pereg in Düsseldorf

De Spaanse sopraan Elena Sancho Pereg en pianist Stephen Harrison gaven vanmorgen een liedrecital in de foyer van het Dusseldorfse operahuis. Op het programma stonden Duitse en Spaanse liederen.

Liedrecital, 25-6-2017 17:06
0 opmerkingen

Geschichten aus dem Wiener Wald in Hagen

Het is niet veel nieuwe opera's gegeven. Amper drie jaar na de creatie bij de Bregenzer Festspiele is Geschichten aus dem Wiener Wald van HK Gruber al aan zijn derde productie toe. Na Bregenz, het Theater an der Wien en de Komische Oper Berlin sluit het Stadttheater Hagen zijn seizoen ermee af. Het is tevens de afscheidsproductie van intendant Norbert Hilchenbach, die tevens tekende voor de regie.

Opera, 25-6-2017 8:48
0 opmerkingen

Sadko in Gent

Sadko is één van die opera's die ik enkel ken van opnames en dan vooral van de drie aria's van de drie vreemde kooplui. De opera van Nikolai Rimski-Korsakov is een echte rariteit, zelfs in Rusland zijn er de afgelopen vijf jaar maar vijf producties van terug te vinden en geen enkele buiten Rusland. Daarvoor alleen al verdient Opera Vlaanderen de nodige lof.

Opera, 23-6-2017 17:12
5 opmerkingen

Benjamin Appl - Heimat

De nieuwste CD van bariton Benjamin Appl en pianist James Baillieu is thematisch opgebouwd met als titel "Heimat" en liederen van een dozijn verschillende componisten.

CD's, 17-6-2017 9:05
0 opmerkingen

Matthias Goerne - Einsamkeit

De afgelopen jaren heeft Matthias Goerne de wereld van het Schubert-lied verkend met elf CD's. Nadien was er sprake van een gelijkaardig Schumann-project met vijf of zes CD's. Ik veronderstel dat de CD "Einsamkeit", met Markus Hinterhäuser aan de piano, de eerste in deze reeks is...

CD's, 14-6-2017 18:04
0 opmerkingen

Natalie Dessay - Schubert

Natalie Dessay zingt al een tijdje geen opera's meer, maar met haar meest recente opnames richt ze zich meer op het Lied- en Mélodie-repertoire. Nu heeft ze zelfs een poging ondernomen om Schubert te zingen. Philippe Cassard is haar "partner in crime".

CD's, 8-6-2017 18:57
4 opmerkingen

Der Vampyr in Koblenz

Der Vampyr is een opera die ik enkel van opnames ken en al een eeuwigheid op mijn verlanglijstje staat om eens live te zien. Marschners opera lijkt echter aan een opmars bezig te zijn: na producties in de Komische Oper Berlin en Genève dit seizoen is er nu ook één dichter bij huis... in het charmante Stadttheater van Koblenz.

Opera, 5-6-2017 9:06
0 opmerkingen

Attila in Bonn

Sinds een paar jaar programmeert de opera van Bonn elk seizoen een vroege Verdi-opera. Vorig jaar was dat bijvoorbeeld Jérusalem, dit jaar brengen ze Attila. Het was opvallend dat ze de voorstelling speelden zonder pauze, waarschijnlijk om te vermijden dat de halve zaal het halverwege aftrapt...

Opera, 4-6-2017 9:42
1 opmerking

Aida in het Muntpaleis

Ik heb deze week met veel plezier afscheid genomen van het Muntpaleis, oftwel "de tent". De laatste Muntproductie op verplaatsing was de kaskraker Aida in een regie van Stathis Livathinos.

Opera, 1-6-2017 17:05
2 opmerkingen

Juni 2017

De opera van Luik sluit het seizoen af met een herneming van Otello, terwijl Opera Vlaanderen het zelden uitgevoerde Sadko opvoert... spijtig genoeg enkel in Gent.

Toekomstmuziek, 27-5-2017 16:33
0 opmerkingen