ti guarda dal Grande Inquisitor

La cifra in Keulen

Sinds Poesjkin, maar vooral "dankzij" de film Amadeus, zijn Mozart en Salieri onlosmakelijk met elkaar verbonden. Daarom dat de Keulse opera en dirigent Martin Haselböck gekozen hebben om, tijdens dit Mozartjaar, een opera van Salieri te brengen. La cifra is een dramma giocoso... zowaar op een libretto van Lorenzo da Ponte.

Van dat libretto bleef in Keulen amper de helft over, aangezien de regisseur Christian Stückl en zijn dramaturgen het blijkbaar nodig vonden om alle recitatieven te vervangen door, niet altijd even fijnzinnige, Duitse dialogen. Die afwisseling van Duits en Italiaans breekt het ritme van de voorstelling en verstoort de opera. Maar de aangepaste teksten waren waarschijnlijk nodig om de opera beter te laten passen bij het concept van de regisseur... het omgekeerde was vermoedelijk geen optie.

Foto

De opera gaat over Rusticone, de burgemeester van het dorp, en zijn twee dochters Lisotta en Eurilla. Eurilla is echter niet zijn echte dochter, maar werd om een of andere reden door de graaf van Clerval bij hem achtergelaten. Rusticone heeft haar zoals zijn eigen dochter opgevoed. Op een dag verschijnt ene Milord die op zoek is naar Olimpia (de echte naam van Eurilla). Uiteindelijk komt alles goed en kan Eurilla/Olimpia terug haar rol van gravin opnemen. Het klinkt allemaal nogal Assepoesterachtig. Nu, in de Keulse versie is Rusticone de baas van het verloederde Palace Hotel, waar de hele intrige zich afspeelt in het zwembad van dat hotel...

Het is spijtig dat - voor een keer dat een Salieri-opera opgevoerd wordt - we slechts een verminkte versie te horen krijgen. De muziek van Salieri is best wel goed en er zitten een paar mooie en originele aria's in deze opera... vooral voor de twee dochters van Rusticone. Eurilla, gezongen door Ausrine Stundyte, heeft bijvoorbeeld een prachtig rondo "Solo e mesta fra tormenti" op het einde van de opera. In het begin van de opera klinkt ze nog wat onzeker, maar tegen het tweede bedrijf is ze opgewarmd. Regina Richter heeft meer metaal in haar stem, wat goed blijkt te passen bij de rol van de hooghartige Lisotta. Haar "Non vo' già che vi suonino" is zowat de meest originele aria van de opera, omwille van de verschillende instrumentengroepen die afwisselend voorgesteld worden.

De bas Andreas Hörl doet verwoede pogingen om toch iets te maken van Rusticone, ondanks de absurde ideeën die de regisseur voor hem in petto heeft. Hij onderbreekt bijvoorbeeld af en toe de ouverture om, vanuit zijn jacuzzi, overvliegende eenden uit de lucht te schieten. En het veelvuldig rondjes lopen rond de orkestbak op zijn badsloffen doet ook geen goed aan zijn stem. Soms vindt Adreas Hörl wel even rust om een aria degelijk te zingen... maar al te vaak is het allemaal wat kleurloos. Hauke Möller zingt een Milord met een onaangename en genepen tenor. Zijn volgeling Leandro, gezongen door Andrés Felipe Orozco-Martinez, klinkt veel verfijnder. Maar bij de mannen is het vooral Leandro Fischetti, die de rol van Lisotta's verloofde Sandrino zingt, die vocaal nog het best uit de strijd komt.

Publicatie: zondag 4 juni 2006 @ 9:07
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
0 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen