ti guarda dal Grande Inquisitor

La cifra in Keulen

Sinds Poesjkin, maar vooral "dankzij" de film Amadeus, zijn Mozart en Salieri onlosmakelijk met elkaar verbonden. Daarom dat de Keulse opera en dirigent Martin Haselböck gekozen hebben om, tijdens dit Mozartjaar, een opera van Salieri te brengen. La cifra is een dramma giocoso... zowaar op een libretto van Lorenzo da Ponte.

Van dat libretto bleef in Keulen amper de helft over, aangezien de regisseur Christian Stückl en zijn dramaturgen het blijkbaar nodig vonden om alle recitatieven te vervangen door, niet altijd even fijnzinnige, Duitse dialogen. Die afwisseling van Duits en Italiaans breekt het ritme van de voorstelling en verstoort de opera. Maar de aangepaste teksten waren waarschijnlijk nodig om de opera beter te laten passen bij het concept van de regisseur... het omgekeerde was vermoedelijk geen optie.

Foto

De opera gaat over Rusticone, de burgemeester van het dorp, en zijn twee dochters Lisotta en Eurilla. Eurilla is echter niet zijn echte dochter, maar werd om een of andere reden door de graaf van Clerval bij hem achtergelaten. Rusticone heeft haar zoals zijn eigen dochter opgevoed. Op een dag verschijnt ene Milord die op zoek is naar Olimpia (de echte naam van Eurilla). Uiteindelijk komt alles goed en kan Eurilla/Olimpia terug haar rol van gravin opnemen. Het klinkt allemaal nogal Assepoesterachtig. Nu, in de Keulse versie is Rusticone de baas van het verloederde Palace Hotel, waar de hele intrige zich afspeelt in het zwembad van dat hotel...

Het is spijtig dat - voor een keer dat een Salieri-opera opgevoerd wordt - we slechts een verminkte versie te horen krijgen. De muziek van Salieri is best wel goed en er zitten een paar mooie en originele aria's in deze opera... vooral voor de twee dochters van Rusticone. Eurilla, gezongen door Ausrine Stundyte, heeft bijvoorbeeld een prachtig rondo "Solo e mesta fra tormenti" op het einde van de opera. In het begin van de opera klinkt ze nog wat onzeker, maar tegen het tweede bedrijf is ze opgewarmd. Regina Richter heeft meer metaal in haar stem, wat goed blijkt te passen bij de rol van de hooghartige Lisotta. Haar "Non vo' già che vi suonino" is zowat de meest originele aria van de opera, omwille van de verschillende instrumentengroepen die afwisselend voorgesteld worden.

De bas Andreas Hörl doet verwoede pogingen om toch iets te maken van Rusticone, ondanks de absurde ideeën die de regisseur voor hem in petto heeft. Hij onderbreekt bijvoorbeeld af en toe de ouverture om, vanuit zijn jacuzzi, overvliegende eenden uit de lucht te schieten. En het veelvuldig rondjes lopen rond de orkestbak op zijn badsloffen doet ook geen goed aan zijn stem. Soms vindt Adreas Hörl wel even rust om een aria degelijk te zingen... maar al te vaak is het allemaal wat kleurloos. Hauke Möller zingt een Milord met een onaangename en genepen tenor. Zijn volgeling Leandro, gezongen door Andrés Felipe Orozco-Martinez, klinkt veel verfijnder. Maar bij de mannen is het vooral Leandro Fischetti, die de rol van Lisotta's verloofde Sandrino zingt, die vocaal nog het best uit de strijd komt.

Publicatie: zondag 4 juni 2006 @ 9:07
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Falstaff in Antwerpen

Opera Vlaanderen haalt voor de eindejaarsperiode het ultieme meesterwerk van Verdi boven. De nieuwe productie van Falstaff is interessant, maar op vocaal vlak rammelt er vanalles.

Opera, 14-12-2017 8:38
10 opmerkingen

Katarina Van Droogenbroeck in Flagey

De Muziekkapel Koningin Elisabeth organiseert deze week haar "Music Chapel Festival" rond het thema "duetten". Vandaag stonden de mezzo Katarina Van Droogenbroeck en de altvioliste Hélène Desaint op het podium van Flagey's Studio 1. Ze werden begeleid door pianist Philippe Riga.

Liedrecital, 8-12-2017 21:12
0 opmerkingen

December 2017

Volgens C.a.r.m.e.n. is het van 1959 geleden... hoog tijd dus dat Dialogues des Carmélites nog eens naar de Munt komt. En dat gebeurt in de mooie productie van Olivier Py (die eerder in Parijs te zien was) met een dubbele bezetting die leest als de "who's who" van de hedendaagse Franse operazangers. Wat mij betreft, is dit dé Muntproductie die je dit seizoen niet mag missen. De Waalse Opéra herneemt Rigoletto in een dubbele bezetting. En Opera Vlaanderen brengt Falstaff in een nieuwe productie van Christoph Waltz.

Toekomstmuziek, 1-12-2017 10:57
1 opmerking

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
4 opmerkingen

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen